zaburzenie zrostu kostnego

Zaburzenie zrostu kostnego (nazywane również zaburzeniem kostnienia) to stan patologiczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego tworzenia lub rozwoju tkanki kostnej. Proces ten może dotyczyć zarówno kości długich, jak i innych elementów układu kostnego, prowadząc do różnorodnych manifestacji klinicznych, od subtelnych deformacji po poważne upośledzenie funkcji układu ruchu.

W praktyce klinicznej zaburzenia zrostu kostnego mogą mieć podłoże genetyczne (jak w przypadku achondroplazji, dysplazji kostnych), metaboliczne (np. w krzywicy, osteomalacji), hormonalne (niedobór hormonu wzrostu), infekcyjne (zapalenie szpiku kostnego), pourazowe (nieprawidłowo zrośnięte złamania) lub jatrogenne. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG, CT, MRI), badania laboratoryjne oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne.

Leczenie zaburzeń zrostu kostnego jest zindywidualizowane i zależy od etiologii, lokalizacji oraz nasilenia problemu. Może obejmować interwencje farmakologiczne (suplementacja witaminy D i wapnia, leczenie hormonalne), ortopedyczne (aparaty korekcyjne, ortezy) oraz chirurgiczne (osteotomie korekcyjne, wydłużanie kości, stabilizacja wewnętrzna lub zewnętrzna). Wczesne rozpoznanie i wielospecjalistyczne podejście terapeutyczne mają kluczowe znaczenie dla optymalizacji wyników leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl