receptura farmaceutyczna
Receptura farmaceutyczna to dział farmacji zajmujący się sporządzaniem leków recepturowych na podstawie recept lekarskich lub według innych przepisów zawartych w farmakopeach lub formularzach. Stanowi ona indywidualne podejście do potrzeb pacjenta, umożliwiając tworzenie preparatów leczniczych niedostępnych w formie leków gotowych.
W recepturze farmaceutycznej stosuje się różnorodne postacie leku, takie jak roztwory, maści, kremy, zawiesiny, proszki czy czopki. Farmaceuta wykonujący leki recepturowe musi posiadać dogłębną wiedzę na temat właściwości fizykochemicznych substancji leczniczych i pomocniczych, ich interakcji oraz stabilności w różnych połączeniach.
Proces sporządzania leku recepturowego podlega ścisłym normom prawnym i standardom jakościowym. Farmaceuta musi przestrzegać zasad Dobrej Praktyki Recepturowej, co obejmuje m.in. odpowiednie warunki sanitarne, stosowanie właściwych technik sporządzania leków oraz kontrolę jakości produktu końcowego. Każdy wykonany preparat recepturowy podlega dokumentacji i jest opatrzony informacją o składzie, sposobie stosowania oraz terminie ważności.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy ⁹⁹ᵐTc-Tektrotyd zawiera 16 µg HYNIC-[D-Phe¹, Tyr³-Oktreotyd]·TFA i jest przeznaczony do przygotowania radiofarmaceutyku wyłącznie po uprzednim wyznakowaniu kompleksu zgodnie z charakterystyką produktu. Nieprzestrzeganie procedury wyznakowania może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Preparat wymaga przygotowania przez personel z odpowiednimi uprawnieniami, w warunkach spełniających wymogi bezpieczeństwa radiologicznego oraz zgodnie z zasadami receptury farmaceutycznej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby, ze względu na wydłużony czas eliminacji i zmieniony metabolizm, co może skutkować zwiększoną dawką promieniowania jonizującego. Zaleca się monitorowanie funkcji nerek oraz ewentualne dostosowanie dawki.
bezpieczeństwo radiologiczne, dawka promieniowania, działanie niepożądane, ekspozycja na promieniowanie, metabolizm leku, nawodnienie pacjenta, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ochrona radiologiczna, oktreotyd, preparat radiofarmaceutyczny, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, receptura farmaceutyczna, Tc-Tektrotyd -
Leksykon substancji czynnych
Wazelina biała, stosowana jako podłoże maściowe w preparatach leczniczych takich jak Maść szałwiowa, wymaga zachowania szczególnej ostrożności podczas aplikacji. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie skóry ze względu na ryzyko nadmiernej absorpcji substancji czynnych i potencjalne działania ogólnoustrojowe. Preparaty zawierające wazelinę białą nie powinny być aplikowane na otwarte rany, gdyż uszkodzona skóra zwiększa wchłanianie składników do krwiobiegu, co może prowadzić do niepożądanych efektów systemowych.
absorpcja do krwiobiegu, absorpcja substancji czynnej, bariera skórna, działanie ogólnoustrojowe, liść szałwii, maść szałwiowa, niemowlę, otwarta rana, pacjent pediatryczny, podłoże maściowe, powierzchnia skóry, receptura farmaceutyczna, rozległa powierzchnia skóry, Salvia officinalis, uszkodzona skóra, wazelina biała
