obturacyjny bezdech śródsenny

Obturacyjny bezdech śródsenny (OBS) to zaburzenie snu charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami całkowitego (bezdech) lub częściowego (spłycenie oddechu) zatrzymania przepływu powietrza przez drogi oddechowe podczas snu, mimo zachowanych wysiłków oddechowych. Występuje na skutek zapadania się górnych dróg oddechowych, zwykle na poziomie gardła.

Główne czynniki ryzyka OBS to otyłość, płeć męska, wiek, anatomiczne nieprawidłowości w obrębie górnych dróg oddechowych, palenie tytoniu oraz spożywanie alkoholu. Typowe objawy obejmują chrapanie, przerwy w oddychaniu obserwowane przez otoczenie, nadmierną senność dzienną, poranne bóle głowy, trudności z koncentracją i pogorszenie funkcji poznawczych.

Rozpoznanie OBS opiera się na badaniu polisomnograficznym, podczas którego ocenia się wskaźnik bezdechów i spłyceń oddychania (AHI). Wartość AHI ≥5 zdarzeń na godzinę snu, przy obecności objawów klinicznych, potwierdza diagnozę. Leczeniem pierwszego wyboru jest stosowanie ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP), a w przypadkach łagodnych zaleca się redukcję masy ciała, unikanie alkoholu, aparaty wewnątrzustne czy operacje laryngologiczne.

Nieleczony OBS zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, w tym nadciśnienia tętniczego, chorób serca, udarów mózgu, zaburzeń metabolicznych oraz wypadków komunikacyjnych związanych z nadmierną sennością. Długotrwały bezdech śródsenny może prowadzić do pogorszenia jakości życia i zwiększonej śmiertelności.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl