kastracja hormonalna
Kastracja hormonalna to metoda leczenia polegająca na farmakologicznym hamowaniu wydzielania hormonów płciowych, głównie testosteronu u mężczyzn. Zabieg ten polega na podawaniu leków, które blokują produkcję hormonów lub ich działanie na tkanki docelowe, prowadząc do obniżenia poziomu testosteronu do wartości kastracyjnych (poniżej 50 ng/dl).
W medycynie kastracja hormonalna znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu zaawansowanego raka prostaty hormonowrażliwego oraz w terapii niektórych przypadków przestępców seksualnych. W onkologii metoda ta, określana również jako deprywacja androgenowa (ADT – Androgen Deprivation Therapy), jest standardem postępowania u pacjentów z przerzutowym rakiem gruczołu krokowego.
Do leków stosowanych w kastracji hormonalnej należą przede wszystkim analogi GnRH (goserelina, leuprorelina, tryptorelina), antagoniści GnRH (degarelix), antyandrogeny (bikalutamid, enzalutamid) oraz inhibitory syntezy androgenów (abirateron). Terapia ta, choć skuteczna w hamowaniu progresji nowotworu, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, takimi jak: utrata libido, impotencja, uderzenia gorąca, osteoporoza, utrata masy mięśniowej, zwiększone ryzyko chorób sercowo-naczyniowych oraz zaburzenia metaboliczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Wskazania do stosowania
Kabazytaksel jest taksanem drugiej generacji, stosowanym wyłącznie w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem w leczeniu dorosłych pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego z przerzutami (mCRPC), u których doszło do progresji choroby po wcześniejszym leczeniu schematem zawierającym docetaksel. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną drugiej linii, wykazując aktywność przeciwnowotworową w przypadkach oporności na docetaksel. Wskazaniem do terapii kabazytakselem jest potwierdzona progresja choroby mimo skutecznej supresji androgenów, przy zachowanym stanie ogólnym pacjenta (ECOG 0-1) oraz odpowiedniej funkcji szpiku, wątroby i nerek. Terapia powinna być wdrożona po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka oraz po omówieniu z pacjentem dostępnych opcji terapeutycznych.
docetaksel, glikokortykosteroidy, kabazytaksel, kastracja chirurgiczna, kastracja hormonalna, odpowiedź na leczenie, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego z przerzutami, prednizon, progresja choroby, przerzuty nowotworowe, rak gruczołu krokowego, roztwór do infuzji, skala ECOG, stężenie leku, supresja androgenów, szpik kostny, taksany - Leksykon substancji czynnych
Goserelina – Właściwości farmakodynamiczne
Goserelina jest syntetycznym analogiem LHRH, stosowanym w formie implantów podskórnych o dawkach 3,6 mg i 10,8 mg, prowadzącym do długotrwałej supresji wydzielania LH przez przysadkę, co skutkuje obniżeniem stężenia testosteronu u mężczyzn oraz estradiolu u kobiet. U mężczyzn, po około 21 dniach od podania, stężenie testosteronu spada do poziomu kastracji, co powoduje regresję guza prostaty i poprawę objawów klinicznych. Goserelina wykazuje skuteczność porównywalną z kastracją chirurgiczną w leczeniu przerzutowego raka gruczołu krokowego, a także poprawia czas przeżycia bez objawów choroby i całkowity czas przeżycia w terapii uzupełniającej po radioterapii u pacjentów z rakiem prostaty o wysokim ryzyku nawrotu (PSA ≥ 10 ng/ml lub Gleason ≥ 7). Leczenie neoadjuwantowe przed radioterapią również poprawia wyniki, natomiast brak jest dowodów na korzyści przed prostatektomią radykalną. Po prostatektomii u pacjentów z rozsiewem nowotworu poza torebkę gruczołu, goserelina może poprawić czas przeżycia bez objawów choroby, szczególnie przy zajęciu węzłów chłonnych.
analog hormonu uwalniającego gonadotropinę, bikalutamid, endometrioza, gonadoliberyna, goserelina, hormon luteinizujący, implant podskórny, kastracja chirurgiczna, kastracja hormonalna, leczenie neoadjuwantowe, niedokrwistość, parametr hematologiczny, pęcherzyk jajnikowy, produkt o przedłużonym uwalnianiu, prostatektomia, przerzutowy rak gruczołu krokowego, radioterapia, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, rak piersi, ścieńczenie endometrium, skala Gleasona, stężenie estradiolu, stężenie hemoglobiny, stężenie testosteronu, włókniak macicy, zajęcie węzłów chłonnych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xanderla 3,6 mg
Goserelina, będąca syntetycznym analogiem hormonu uwalniającego gonadotropinę (LHRH), stosowana w dawce 3,6 mg (lek Xanderla), działa poprzez długotrwałe hamowanie wydzielania LH przez przysadkę, co prowadzi do obniżenia stężenia testosteronu u mężczyzn oraz estradiolu u kobiet. Efekt supresji hormonalnej pojawia się około 21 dni po pierwszym podaniu i utrzymuje się przy 28-dniowych odstępach między dawkami. U mężczyzn skutkuje to osiągnięciem poziomu testosteronu charakterystycznego dla kastracji, co powoduje regresję guza gruczołu krokowego i poprawę objawów klinicznych. U kobiet obniżenie estradiolu do poziomu menopauzalnego prowadzi do terapeutycznej odpowiedzi w leczeniu hormonozależnych nowotworów piersi, włókniaków macicy, endometriozy oraz zahamowania rozwoju pęcherzyków jajnikowych, często skutkując ścieńczeniem endometrium i zatrzymaniem miesiączkowania.
agonista LHRH, analog gonadoliberyny, endometrioza, endometrium, estradiol, gonadoliberyna, goserelina, hemoglobina, hormon luteinizujący, kastracja chirurgiczna, kastracja hormonalna, leczenie neoadjuwantowe, leczenie uzupełniające, menopauza, miejscowo zaawansowany rak prostaty, monoterapia bikalutamidem, niedokrwistość, parametry hematologiczne, pęcherzyk jajnikowy, preparat o przedłużonym uwalnianiu, przerzutowy rak prostaty, przysadka mózgowa, radioterapia, radykalna prostatektomia, regresja guza prostaty, skala Gleasona, supresja hormonalna, testosteron, wiek reprodukcyjny, włókniak macicy, zajęcie węzłów chłonnych