skurcz odźwiernika

Skurcz odźwiernika (pylorus spasm) to nieprawidłowe, nasilone obkurczenie mięśnia odźwiernika (pylorus), który kontroluje przejście treści pokarmowej z żołądka do dwunastnicy. Stan ten może powodować częściową lub całkowitą niedrożność przewodu pokarmowego na poziomie połączenia żołądkowo-dwunastniczego.

Etiologia skurczu odźwiernika obejmuje szereg czynników, w tym stres, chorobę wrzodową, zapalenie żołądka, zaburzenia neurologiczne oraz reakcje na niektóre leki. W populacji pediatrycznej może wystąpić przerostowe zwężenie odźwiernika (pyloric stenosis), które ma komponentę skurczową i strukturalną, wymagającą często interwencji chirurgicznej.

Objawy kliniczne skurczu odźwiernika obejmują nudności, wymioty, uczucie pełności poposiłkowej, ból w nadbrzuszu oraz utratę masy ciała. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, RTG z kontrastem, gastroskopia) oraz testach funkcjonalnych przewodu pokarmowego, które pomagają różnicować skurcz funkcjonalny od zwężenia strukturalnego.

Leczenie skurczu odźwiernika zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować farmakoterapię (leki antycholinergiczne, nitraty, blokery kanału wapniowego, toksyna botulinowa), modyfikację diety oraz techniki relaksacyjne. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze może być konieczna interwencja endoskopowa (dylatacja) lub chirurgiczna (pyloromiotomia).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Buscolysin 20 mg/ml

Buscolysin 20 mg/ml, zawierający hioscyny butylobromek, jest lekiem spazmolitycznym stosowanym w ostrych stanach skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg moczowych oraz w ginekologii i położnictwie. Wskazania obejmują skurcze przełyku, wpustu, odźwiernika, zaparcie kurczowe, nadruchliwą dyskinezę żółciową, zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzody, kolkę żółciową, kamicę nerkową, kolkę nerkową, bolesne parcie na pęcherz moczowy oraz stany pooperacyjne. Lek jest również użyteczny w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego i dróg moczowych, poprawiając wizualizację dzięki działaniu rozkurczowemu mięśni gładkich.
ból zamostkowy, choroba wrzodowa, diagnostyka radiologiczna, dysfagia, dyskineza żółciowa, dysmenorrhea, działanie przeciwskurczowe, hioscyna butylobromek, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, lek spazmolityczny, miesiączkowanie bolesne, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dróg moczowych, skurcz odźwiernika, skurcz przełyku, skurcz przewodu pokarmowego, wrzód żołądka i dwunastnicy, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie żołądka i dwunastnicy, zaparcie kurczowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml

Gastrografin, zawierający amidotryzoinian sodu i megluminy (660 mg + 100 mg/ml), jest środkiem kontrastowym o wysokim ciśnieniu osmotycznym, stosowanym głównie w diagnostyce przewodu pokarmowego. Nie należy go podawać donaczyniowo ze względu na obecność substancji pomocniczych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju badania: u dorosłych i dzieci powyżej 10 lat stosuje się 60 ml do obrazowania żołądka i 100 ml do badań seryjnych, natomiast u dzieci poniżej 10 lat dawki wynoszą 15-30 ml, rozcieńczone odpowiednio 2- lub 3-krotnie wodą. W przypadku tomografii komputerowej stosuje się roztwór o stężeniu około 3% (30 ml Gastrografinu na 1 litr wody). Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i niemowląt ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych, preferując środki o niskiej osmolalności.
badanie żołądka, ciśnienie osmotyczne, hiperurykemia, mechanizm działania leku, nefropatia cukrzycowa, niedrożność smółkowa, opróżnianie żołądka, osmolalność, pasaż jelitowy, pasaż środka kontrastowego, siarczan baru, skąpomocz, skurcz odźwiernika, szpiczak mnogi, tomografia komputerowa, wielomocz, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zwężenie odźwiernika
Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Wskazania do stosowania

Hioscyna butylobromek jest spazmolitykiem stosowanym w leczeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Preparaty doustne (AuroGastro, Buscopan, Buscopan Forte) zawierają 10 mg lub 20 mg substancji i są wskazane w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego, kolce jelitowej oraz zespole jelita drażliwego. Roztwory do wstrzykiwań (Buscolysin, Scopolamine butylbromide Kalceks) o stężeniu 20 mg/ml stosuje się w ostrych stanach skurczowych, takich jak skurcze przełyku, wpustu, odźwiernika, kolka żółciowa, zapalenie żołądka i dwunastnicy, a także w kolce nerkowej i bolesnym parciu na pęcherz moczowy. Dodatkowo, preparat Panadol Femina łączy 10 mg hioscyny butylobromku z 500 mg paracetamolu, co umożliwia jednoczesne działanie rozkurczowe i przeciwbólowe w bolesnym miesiączkowaniu.
bolesne miesiączkowanie, choroba zapalna jelit, diagnostyka radiologiczna, dyskineza żółciowa, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, hioscyna butylobromek, kamica moczowodowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, miesiączkowanie bolesne, niedrożność przewodu pokarmowego, położnictwo i ginekologia, postać doodbytnicza, postać doustna, postać parenteralna, rozpoznanie różnicowe, roztwór do wstrzykiwań, skurcz dróg żółciowych, skurcz mięśni gładkich, skurcz odźwiernika, skurcz przełyku, skurcz przewodu pokarmowego, wrzód żołądka, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie żołądka, zaparcie kurczowe, zespół jelita drażliwego
Leksykon substancji czynnych
Meglumina amidotryzoinian – Dawkowanie i sposób podawania

Meglumina amidotryzoinianu, zawarta w produkcie Gastrografin (660 mg + 100 mg/ml), jest stosowana doustnie i doodbytniczo jako środek kontrastowy o wysokim ciśnieniu osmotycznym. Preparat zawiera 66 g megluminy amidotryzoinianu oraz 10 g sodu amidotryzoinianu na 100 ml roztworu i nie może być podawany donaczyniowo ze względu na obecność substancji pomocniczych. Przed badaniem zaleca się opróżnienie jelit oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta, szczególnie u osób z grup wysokiego ryzyka (np. ze szpiczakiem mnogim, cukrzycą z nefropatią, zaburzeniami diurezy, hiperurykemią, noworodków i osób w podeszłym wieku). Dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała, stanu klinicznego oraz rodzaju badania, z zaleceniami dla dorosłych (60-100 ml bez rozcieńczenia) oraz dzieci (15-30 ml rozcieńczone 2-3-krotnie wodą). W badaniach TK stosuje się roztwór o stężeniu około 3% (30 ml preparatu na 1 litr wody) w objętości 0,5-1,5 l.
ciśnienie osmotyczne, Gastrografin, hiperurykemia, meglumina amidotryzoinianu, nefropatia, niedrożność smółkowa, obrazowanie żołądka, osmolalność, pasaż jelitowy, pasaż środka kontrastowego, siarczan baru, skąpomocz, skurcz odźwiernika, sód amidotryzoinian, środek diagnostyczny, środek kontrastowy, szpiczak mnogi, tomografia komputerowa, wielomocz, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zwężenie odźwiernika
Leksykon substancji czynnych
Sód amidotryzoinian – Dawkowanie i sposób podawania

Sód amidotryzoinian, obecny w preparacie Gastrografin, jest stosowany jako środek kontrastowy w diagnostyce przewodu pokarmowego, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, rodzaju badania oraz stanu klinicznego. Preparatu nie wolno podawać donaczyniowo ze względu na obecność substancji pomocniczych. Zaleca się uprzednie opróżnienie jelit oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta, szczególnie u grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci ze szpiczakiem mnogim, cukrzycą z nefropatią, zaburzeniami diurezy, hiperurykemią, noworodki, niemowlęta oraz osoby w podeszłym wieku. U dzieci poniżej 1 roku życia ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych jest zwiększone, dlatego dawki u noworodków i niemowląt powinny być rozcieńczone 3-krotnie, a u dzieci do 10 lat 2-krotnie. Maksymalna dawka u dorosłych wynosi do 500 ml rozcieńczonego preparatu, u dzieci do 5 lat do 500 ml rozcieńczonego 5-krotnie, a u dzieci powyżej 5 lat do 500 ml rozcieńczonego 4- do 5-krotnie.
badanie diagnostyczne przewodu pokarmowego, hiperurykemia, nefropatia cukrzycowa, niedrożność smółkowa, obrazowanie żołądka, osmolalność, pasaż jelitowy, pasaż środka kontrastowego, siarczan baru, skąpomocz, skurcz odźwiernika, sód amidotryzoinian, środek kontrastowy, szpiczak mnogi, tomografia komputerowa, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zwężenie odźwiernika

skurcz odźwiernika

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Buscolysin 20 mg/ml

Dawkowanie i sposób podawania – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml

Hioscyna butylobromek – Wskazania do stosowania

Meglumina amidotryzoinian – Dawkowanie i sposób podawania

Sód amidotryzoinian – Dawkowanie i sposób podawania