Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji (BPSD) to zespół objawów występujących u osób z demencją, obejmujący zaburzenia zachowania, nastroju, percepcji i myślenia. Objawy te mogą znacząco wpływać na jakość życia pacjenta i stanowić duże obciążenie dla opiekunów.
Do najczęstszych objawów BPSD należą: agresja (werbalna i fizyczna), pobudzenie, niepokój, apatia, depresja, zaburzenia snu, omamy, urojenia, wędrowanie oraz zachowania społecznie nieakceptowalne. Szacuje się, że występują one u około 80-90% pacjentów z demencją w różnych stadiach choroby.
Leczenie BPSD opiera się na podejściu wielokierunkowym. Pierwszą linię stanowią interwencje niefarmakologiczne, takie jak terapia zajęciowa, muzykoterapia, terapia reminiscencyjna czy adaptacja środowiska pacjenta. W przypadku ciężkich objawów stosuje się farmakoterapię, w tym leki przeciwpsychotyczne (z zachowaniem ostrożności), przeciwdepresyjne lub przeciwpadaczkowe.
Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie BPSD ma kluczowe znaczenie w opiece nad pacjentem z demencją, gdyż może opóźnić progresję choroby, zmniejszyć liczbę hospitalizacji i poprawić funkcjonowanie chorego. Istotne jest indywidualne podejście do każdego pacjenta i regularna ocena skuteczności wdrożonych interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 0,5 mg
Rysperydon, zawarty w preparacie Risperidone Grindeks (kod ATC: N05AX08), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o selektywnym antagonizmie receptorów 5-HT2 i D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa1-adrenergicznych oraz histaminergicznych H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego profil receptorowy przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii, z mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych i katalepsji w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów z DSM-IV schizofrenią, rysperydon w dawkach od 1 mg do 16 mg/dobę wykazał istotną przewagę nad placebo w ocenie wg BPRS i PANSS, a także długoterminowo wydłużył czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem. Ponadto, rysperydon potwierdził skuteczność w monoterapii ostrych epizodów manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I w dawkach 1-6 mg/dobę, wykazując znaczną redukcję wyniku YMRS już po 3 tygodniach leczenia.
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, epizod manii, haloperydol, indukcja klirensu, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, lit, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 1 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidone Grindeks, jest antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazującym również powinowactwo do receptorów alfa1-adrenergicznych, H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego mechanizm działania pozwala na skuteczne leczenie schizofrenii, potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów, z dawkami od 1 do 16 mg/dobę i czasem trwania od 4 do 8 tygodni. Rysperydon wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. W leczeniu epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, skuteczność rysperydonu potwierdzono w badaniach na około 820 pacjentach, stosując dawki 1-6 mg/dobę przez 3 tygodnie, z utrzymaniem efektu w 9-tygodniowej fazie podtrzymującej. Terapia skojarzona z litem lub walproinianem wykazała przewagę nad monoterapią, z wyłączeniem karbamazepiny, która indukuje klirens rysperydonu i jego metabolitu.
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, graniczna funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 1 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ i dopaminergicznych D₂, wykazuje zrównoważone działanie farmakodynamiczne, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych typu I oraz behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD). W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w dawkach od 1 do 16 mg/dobę w schizofrenii (optymalne 4-8 mg/dobę), 1-6 mg/dobę w ostrych epizodach manii oraz 0,5-4 mg/dobę w leczeniu agresji u pacjentów z otępieniem. Rysperydon wykazuje mniejsze ryzyko pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, co jest związane z jego unikatowym profilem receptorowym, w tym brakiem powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Długoterminowe badania wykazały, że rysperydon wydłuża czas do nawrotu schizofrenii w porównaniu z haloperydolem.
aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie niepożądane, epizod manii, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit, nawrót choroby, objawy wytwórcze schizofrenii, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się, zachowanie destrukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 1 mg/ml
Rysperydon, będący antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ oraz dopaminergicznych D₂, wykazuje złożone działanie farmakodynamiczne, które przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych, behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci. W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w dawkach od 1 do 16 mg/dobę u dorosłych ze schizofrenią, gdzie poprawiał objawy pozytywne i negatywne oceniane skalami BPRS i PANSS. W terapii epizodów maniakalnych zaburzenia dwubiegunowego stosowano dawki 1-6 mg/dobę, uzyskując istotną redukcję objawów według skali YMRS. U osób starszych z otępieniem rysperydon w dawkach 0,5-4 mg/dobę skutecznie redukował agresję, pobudzenie i psychozę, oceniane skalami BEHAVE-AD i CMAI. W populacji pediatrycznej (5-12 lat) z zaburzeniami zachowania stosowano dawki 0,02-0,06 mg/kg mc./dobę, co przekładało się na poprawę w podskali Conduct Problem skali Nisongera (N-CBRF).
aktywność motoryczna, antagonizm monoaminergiczny, antagonizm ośrodkowy, badanie podwójnie zaślepione, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, funkcja intelektualna, haloperydol, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw wytwórczy, ostry epizod manii, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α2-adrenergiczny, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, upośledzenie psychiczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania, zachowanie destrukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 4 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, objawów behawioralnych i psychologicznych demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 dorosłych pacjentów ze schizofrenią, dawki rysperydonu w zakresie 1-16 mg/dobę (optymalne 4-8 mg/dobę) wykazały istotną skuteczność w skalach PANSS i BPRS, przewyższając placebo i wykazując lepszy profil tolerancji niż klasyczne neuroleptyki. W terapii epizodów maniakalnych (dawki 1-6 mg/dobę) rysperydon znacząco obniżał wyniki w skali YMRS, z efektywnością porównywalną do haloperydolu, a w leczeniu skojarzonym z litem lub walproinianem potwierdzono większą skuteczność niż monoterapia. W populacji osób starszych z otępieniem (dawki 0,5-4 mg/dobę) rysperydon skutecznie redukował agresję, pobudzenie i psychozę, niezależnie od stopnia zaawansowania otępienia i typu choroby, oceniane skalami BEHAVE-AD i CMAI.
aktywność motoryczna, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, epizod maniakalny, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit w psychiatrii, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, skala BPRS, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, skala PANSS, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 2 mg
Rysperydon, należący do grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX08), wykazuje selektywny antagonizm receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ oraz dopaminergicznych D₂, a także wiąże się z receptorami alfa₁-adrenergicznymi, histaminergicznymi H₁ i α-2-adrenergicznymi, nie wykazując powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Jego mechanizm działania pozwala na skuteczne leczenie schizofrenii, potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów, gdzie dawki od 1 do 16 mg/dobę (podawane dwukrotnie) znacząco poprawiały wyniki w skalach PANSS i BPRS, z dawkami 4-16 mg/dobę wykazującymi większą skuteczność. Rysperydon wykazuje również efektywność w leczeniu ostrych epizodów manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, w dawkach 1-6 mg/dobę, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z litem lub walproinianem, co potwierdzono w badaniach z udziałem około 1120 pacjentów, z istotną redukcją objawów ocenianych skalą YMRS.
Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit i walproinian, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α-2-adrenergiczny, rysperydon, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 6 mg
Rysperydon, klasyfikowany jako lek przeciwpsychotyczny z grupy „Inne leki przeciwpsychotyczne” (kod ATC: N05AX08), wykazuje selektywne antagonizowanie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, a także receptorów alfa1-adrenergicznych i w mniejszym stopniu histaminergicznych H1 i alfa-2-adrenergicznych, bez powinowactwa do receptorów cholinergicznych. Jego zrównoważone działanie na receptory serotoninergiczne i dopaminergiczne przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii, z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność rysperydonu w dawkach od 1 mg do 16 mg na dobę, zarówno w krótkotrwałej terapii (4-8 tygodni), jak i w długoterminowym zapobieganiu nawrotom schizofrenii, wykazując przewagę nad haloperydolem w wydłużeniu okresu remisji.
9-hydroksyrysperydon, agresja, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie niepożądane pozapiramidowe, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, klirens rysperydonu, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, ostry epizod manii, otępienie, otępienie naczyniowe, pobudzenie, psychoza, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 2 mg
Rysperydon, jako wybiórczy antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT2 i dopaminergicznych D2, wykazuje skuteczność w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I, behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci z DBD. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 2500 pacjentów ze schizofrenią stosowano dawki od 1 do 16 mg/dobę, potwierdzając poprawę w skalach BPRS i PANSS oraz wydłużenie czasu do nawrotu choroby. W leczeniu manii dawki rysperydonu wynosiły od 1 do 6 mg/dobę, z istotnym zmniejszeniem wyniku w skali YMRS. U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem stosowano dawki 0,5-4 mg/dobę, co skutkowało redukcją agresji, pobudzenia i psychozy ocenianą skalami BEHAVE-AD i CMAI. U dzieci w wieku 5-12 lat z zaburzeniami zachowania (DBD) dawki wynosiły 0,02-0,06 mg/kg mc./dobę, z poprawą w podskali Conduct Problem skali Nisongera (N-CBRF).
9-hydroksyrysperydon, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, klasyczny neuroleptyk, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek stabilizujący nastrój, lit, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze schizofrenii, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, pobudzenie, psychoza, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 3 mg
Rysperydon, jako selektywny antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ i dopaminergicznych D₂, wykazuje unikalny profil farmakodynamiczny, który przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii, zaburzeń dwubiegunowych typu I oraz behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD). W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w dawkach od 1 mg do 16 mg na dobę, z korzystnym profilem działań niepożądanych, w tym mniejszym ryzykiem objawów pozapiramidowych w porównaniu z klasycznymi neuroleptykami. W terapii schizofrenii rysperydon wykazał przewagę nad placebo w ocenie za pomocą skal BPRS i PANSS, a w długoterminowym badaniu wydłużył czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperydolem. W leczeniu manii w zaburzeniu dwubiegunowym typu I skuteczność potwierdzono w dawkach 1–6 mg/dobę, z istotną poprawą w skali YMRS już po 3 tygodniach terapii, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu ze stabilizatorami nastroju, z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną obniżającą stężenia leku.
9-hydroksyrysperydon, aktywność motoryczna, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, epizod maniakalny, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lit leczniczy, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objawy pozapiramidowe, objawy wytwórcze schizofrenii, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa2-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, uporczywa agresja w otępieniu, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się, zachowanie destrukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rispolept 4 mg
Rysperydon, jako selektywny antagonista receptorów serotoninergicznych 5-HT₂ i dopaminergicznych D₂, wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I, behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) oraz zaburzeń zachowania u dzieci. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność rysperydonu w dawkach od 0,02 mg/kg/dobę u dzieci do 16 mg/dobę u dorosłych, z istotną poprawą wyników w skalach BPRS, PANSS, YMRS, BEHAVE-AD, CMAI oraz N-CBRF. W terapii schizofrenii dawki ≥2 mg/dobę przez 4-8 tygodni wykazały przewagę nad placebo, a w leczeniu manii dawki 1-6 mg/dobę przez 3 tygodnie były skuteczne i porównywalne z haloperydolem w 12. tygodniu. Rysperydon charakteryzuje się korzystnym profilem działań niepożądanych, m.in. mniejszym ryzykiem pozapiramidowych efektów ubocznych dzięki zrównoważonemu antagonizmowi receptorów serotoninergicznych i dopaminergicznych oraz brakiem powinowactwa do receptorów cholinergicznych.
9-hydroksyrysperydon, agresja w otępieniu, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe, epizod maniakalny, graniczna funkcja intelektualna, indukcja klirensu, klasyczny neuroleptyk, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, ostra mania, otępienie, otępienie naczyniowe, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α-2-adrenergiczny, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, upośledzenie psychiczne, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się, zachowanie destrukcyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidone Grindeks 3 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidone Grindeks, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o mechanizmie działania polegającym na antagonizmie receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, z dodatkowym powinowactwem do receptorów alfa1-adrenergicznych i histaminergicznych H1, bez wpływu na receptory cholinergiczne. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu schizofrenii (dawki 2-16 mg/dobę), gdzie wykazał poprawę objawów pozytywnych i negatywnych ocenianych skalami PANSS i BPRS oraz wydłużenie okresu remisji w porównaniu z haloperydolem. W terapii epizodów maniakalnych w zaburzeniach dwubiegunowych typu I (1-6 mg/dobę) rysperydon znacząco redukował objawy manii według skali YMRS, z utrzymaniem efektu w fazie podtrzymującej. Ponadto, w leczeniu behawioralnych i psychologicznych objawów demencji (BPSD) u osób starszych (0,5-4 mg/dobę) wykazano istotną skuteczność w redukcji agresji i pobudzenia, niezależnie od stopnia zaawansowania otępienia i jego typu.
9-hydroksyrysperydon, aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, choroba Alzheimera, działanie pozapiramidowe niepożądane, funkcja intelektualna, haloperydol, karbamazepina, katalepsja, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, Krótka Skala Oceny Stanu Psychicznego, lek przeciwpsychotyczny, neuroleptyk klasyczny, objaw negatywny, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie mieszane, otępienie naczyniowe, otępienie umiarkowane, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, skala Nisongera, Skala Objawów Pozytywnych i Negatywnych, Skala Oceny Manii Younga, Skala Oceny Pobudzenia Cohen-Mansfielda, Skala Oceny Zaburzeń Zachowania w Chorobie Alzheimera, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, walproinian, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się