jaskra z szerokim kątem

Jaskra z szerokim kątem przesączania (jaskra otwartego kąta, POAG – Primary Open-Angle Glaucoma) to najczęstsza postać jaskry, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków tej choroby. Charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym przy anatomicznie otwartym kącie przesączania w przedniej komorze oka. Choroba rozwija się powoli i początkowo bezobjawowo, prowadząc do stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego i ubytków w polu widzenia.

Patofizjologia jaskry z szerokim kątem związana jest z zaburzeniem odpływu cieczy wodnistej przez beleczkowanie i kanał Schlemma, mimo prawidłowej anatomii kąta przesączania. Czynniki ryzyka obejmują: wiek powyżej 40 lat, obciążenie rodzinne, pochodzenie afroamerykańskie, wysoką krótkowzroczność, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze oraz cienką rogówkę centralną. Badania wskazują również na rolę stresu oksydacyjnego i zaburzeń mikrokrążenia w patogenezie uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Diagnostyka jaskry z szerokim kątem obejmuje pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego (tonometria), ocenę kąta przesączania (gonioskopia), badanie dna oka z oceną tarczy nerwu wzrokowego, badanie pola widzenia (perymetria) oraz nowoczesne techniki obrazowania jak OCT (optyczna koherentna tomografia). Leczenie opiera się głównie na obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego poprzez stosowanie kropli przeciwjaskrowych (analogi prostaglandyn, beta-blokery, inhibitory anhydrazy węglanowej, leki cholinergiczne). W przypadkach opornych na farmakoterapię stosuje się leczenie laserowe (trabekuloplastyka) lub chirurgiczne (trabekulektomia, implantacja zastawek).

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl