worek do żywienia pozajelitowego
Worek do żywienia pozajelitowego to specjalistyczny pojemnik medyczny stosowany do dostarczania kompletnych mieszanin odżywczych bezpośrednio do układu krwionośnego pacjenta. Jest on kluczowym elementem terapii żywieniowej u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmów drogą przewodu pokarmowego z powodu jego niewydolności, zaburzeń wchłaniania, niedrożności, chorób zapalnych jelit lub w okresie okołooperacyjnym.
Współczesne worki do żywienia pozajelitowego są wykonane z biokompatybilnych materiałów, najczęściej z etylenu-octanu winylu (EVA) lub wielowarstwowych polimerów o zwiększonej barierowości dla tlenu. Występują w różnych konfiguracjach – jako worki jednokomorowe zawierające gotową mieszaninę lub wielokomorowe z oddzielonymi składnikami (aminokwasy, glukoza, emulsja tłuszczowa), które miesza się tuż przed podaniem pacjentowi.
Zawartość worka obejmuje makroskładniki (aminokwasy, glukoza, emulsje tłuszczowe), elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, fosforany, chlorki), pierwiastki śladowe oraz witaminy. Skład mieszaniny jest indywidualnie dostosowywany do potrzeb pacjenta w zależności od jego stanu klinicznego, masy ciała, zapotrzebowania energetycznego i metabolicznego.
Przygotowanie i podawanie mieszanin z worków do żywienia pozajelitowego wymaga ścisłego przestrzegania zasad aseptyki, gdyż stanowią one doskonałą pożywkę dla drobnoustrojów. Worki są podłączane do centralnych lub obwodowych cewników żylnych za pomocą specjalnych zestawów do infuzji, często z wykorzystaniem pomp infuzyjnych dla zapewnienia precyzyjnego dawkowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pediaven NN2 –
Pediaven NN2 to specjalistyczny roztwór do żywienia pozajelitowego dedykowany noworodkom urodzonym przedwcześnie oraz o czasie, w wieku od 2. do 30. dnia życia (z uwzględnieniem wieku skorygowanego). Preparat zapewnia kompleksowe pokrycie dziennego zapotrzebowania na azot (2,44 g/1000 ml), glukozę (100 g/1000 ml), elektrolity (m.in. sód 20 mmol, potas 17 mmol, wapń 7,6 mmol, magnez 1,6 mmol, chlorki 26 mmol), pierwiastki śladowe (cynk 2300 µg, miedź 260 µg, fluor 90 µg, selen 21 µg, jod 10 µg, mangan 6 µg, chrom 3 µg) oraz płyny, dostarczając 470 kcal energii całkowitej na litr roztworu. Produkt jest dostępny w formie dwukomorowego worka (125 ml aminokwasów i 125 ml glukozy), który po zmieszaniu tworzy 250 ml roztworu o osmolarności około 790 mOsm/l i pH 4,8-5,5, wolnego od cząstek stałych.
aminokwas lewoskrętny, azot, elektrolit, infuzja dożylna, mikroelement, noworodek donoszony, oddział neonatologiczny, osmolarność roztworu, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, równowaga wodno-elektrolitowa, wcześniak, wiek skorygowany, worek do żywienia pozajelitowego, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1, roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest jednoznacznie określone w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.7: „Nie dotyczy”). Preparat zawiera w 250 ml roztworu 25 g glukozy, 3,75 g aminokwasów (m.in. alanina, arginina, lizyna, metionina), elektrolity (wapń 2,35 mmol, sód 1,13 mmol, magnez 0,53 mmol, chlorki 1,25 mmol) oraz pierwiastki śladowe. Osmolarność wynosi około 715 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8-5,5. Ze względu na sposób podawania (infuzja dożylna w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną) oraz stan kliniczny pacjentów, którzy zazwyczaj nie są zdolni do prowadzenia pojazdów, preparat nie wpływa na funkcje psychomotoryczne wymagane do takich czynności.
aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas białkowy, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, bilans azotowy, elektrolity, glukoza, infuzja dożylna, jon chlorkowy, kalorie pozabiałkowe, kwas asparaginowy, mikroelementy, osmolarność, pierwiastek śladowy, pierwiastki śladowe, preparat odżywczy, tauryna, tryptofan, tyrozyna, wartość energetyczna, worek do żywienia pozajelitowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g
Produkt leczniczy Multimel N4-550E to trójkomorowy worek do żywienia pozajelitowego zawierający emulsję tłuszczową, roztwór aminokwasów i glukozy, który może wchodzić w istotne interakcje farmakodynamiczne i fizykochemiczne. Szczególnie ważna jest interakcja z ceftriaksonem, gdzie jednoczesne podawanie w tej samej linii infuzyjnej jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącania osadów ceftriakson-wapń. Zaleca się sekwencyjne podawanie z dokładnym przepłukaniem linii infuzyjnej. Produkt zawiera witaminę K, co może teoretycznie osłabiać działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny), jednak ilość witaminy K jest na tyle niska, że nie powinna znacząco wpływać na terapię przeciwzakrzepową. Ponadto, ze względu na ryzyko pseudoaglutynacji, Multimel N4-550E nie powinien być podawany jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw infuzyjny.
amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, bilirubina, ceftriakson, cholestaza, cyklosporyna, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyk oszczędzający potas, działanie naczyniorozszerzające, emulsja tłuszczowa, etanol, glukoneogeneza wątrobowa, hemoglobina krwinkowa, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek immunosupresyjny, linia infuzyjna, niestabilność ciśnienia tętniczego, niewydolność wątroby, osad ceftriakson-wapń, parametry krzepnięcia, pochodne kumaryny, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, spironolakton, stłuszczenie wątroby, takrolimus, triamteren, warfaryna, witamina K, worek do żywienia pozajelitowego, wysycenie tlenem, wytrącanie osadów, zaburzenie rytmu serca, zmiana hemodynamiczna, żywienie pozajelitowe