terapia GnRHa
Terapia GnRHa (Gonadotropin-Releasing Hormone analogues) polega na stosowaniu analogów hormonu uwalniającego gonadotropinę, które inicjalnie stymulują, a następnie hamują wydzielanie gonadotropin (FSH i LH) przez przysadkę mózgową. Ten efekt prowadzi do obniżenia poziomu hormonów płciowych: estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn.
W praktyce klinicznej terapia GnRHa znajduje zastosowanie w leczeniu endometriozy, mięśniaków macicy, przedwczesnego dojrzewania płciowego, raka prostaty zależnego od androgenów oraz jako element protokołów kontrolowanej hiperstymulacji jajników w technikach wspomaganego rozrodu. U pacjentów z dysforią płciową może być stosowana do blokowania dojrzewania płciowego.
Najczęstsze preparaty stosowane w terapii GnRHa to: goserelina, leuprorelina, tryptorelina i buserelina. Dostępne są w formie iniekcji podskórnych, domięśniowych, implantów lub aerozoli donosowych. Leczenie może powodować objawy podobne do menopauzy/andropauzy: uderzenia gorąca, spadek libido, suchość pochwy czy zmniejszenie gęstości mineralnej kości przy długotrwałym stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dyzforia płciowa – Epidemiologia
Dysforię płciową definiuje się jako trwałą niezgodność między tożsamością płciową a płcią przypisaną przy urodzeniu, powodującą istotny dyskomfort i zaburzenia funkcjonowania. Epidemiologia tego zaburzenia jest zróżnicowana i dynamiczna, z rosnącą częstością występowania, szczególnie wśród młodzieży, gdzie identyfikacja jako osoba transpłciowa wzrosła z 0,59% w 2014 do 3,08% w 2023 roku. Według DSM-5-TR rozpowszechnienie dysforii płciowej wynosi 0,005-0,014% u dorosłych przypisanych przy urodzeniu jako mężczyźni i 0,002-0,003% u kobiet. W Europie 1 na 30 000 mężczyzn i 1 na 100 000 kobiet poszukuje chirurgicznej zmiany płci. Współistniejące zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe, osobowości i używania substancji, są powszechne, a wskaźnik prób samobójczych w populacji z dysforią płciową sięga 32-50%. Zmiany w klasyfikacji ICD-11 podkreślają, że tożsamość transpłciowa nie jest chorobą psychiczną, co ma znaczenie dla redukcji stygmatyzacji.
detransycja medyczna, dysforia płciowa, dyskomfort, myśl samobójcza, niezgodność płciowa, stabilność diagnostyczna, stygmatyzacja społeczna, terapia GnRHa, terapia hormonalna, tożsamość płciowa, tożsamość transpłciowa, transseksualizm, zaburzenie depresyjne, zaburzenie funkcjonowania, zaburzenie lękowe, zaburzenie osobowości, zaburzenie tożsamości płciowej, zaburzenie używania substancji, zachowanie samobójcze