rumień wielopostaciowy większy
Rumień wielopostaciowy większy (erythema multiforme major) to ciężka, ostra, samoograniczająca się choroba skóry i błon śluzowych o podłożu immunologicznym. Stanowi poważniejszą odmianę rumienia wielopostaciowego, charakteryzującą się zajęciem co najmniej dwóch błon śluzowych oraz często występującymi zmianami narządowymi.
Schorzenie to wyróżnia się typowymi zmianami skórnymi w postaci tarczowatych rumieni z centralną pęcherzową lub martwiczą częścią oraz obwodowym obręczowatym rumieniem („zmiany tarczowe”). W przeciwieństwie do postaci mniejszej, w erythema multiforme major dochodzi do znacznego zajęcia błon śluzowych (jamy ustnej, oczu, narządów płciowych) z powstawaniem bolesnych nadżerek i owrzodzeń.
Etiologia schorzenia obejmuje najczęściej zakażenia (szczególnie wirusem Herpes simplex), reakcje polekowe, choroby autoimmunologiczne oraz nowotwory. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, wywiadzie oraz badaniu histopatologicznym. Leczenie wymaga hospitalizacji i obejmuje przede wszystkim identyfikację i eliminację czynnika wywołującego, ogólnoustrojową terapię immunosupresyjną (glikokortykosteroidy, cyklosporyna), leczenie przeciwbólowe oraz miejscową pielęgnację zmian.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rumień wielopostaciowy – Diagnostyka i diagnoza
Rumień wielopostaciowy (EM) to immunologiczna reakcja nadwrażliwości obejmująca skórę i błony śluzowe, charakteryzująca się nagłym pojawieniem symetrycznych, tarczowatych zmian skórnych (target lesions) z trzema strefami kolorystycznymi, głównie na kończynach. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, uwzględniającym niedawne infekcje (zwłaszcza HSV, Mycoplasma pneumoniae) oraz stosowane leki (antybiotyki, leki przeciwdrgawkowe, NLPZ, statyny). Kluczowe jest różnicowanie EM od zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), gdzie zmiany są bardziej rozległe, płaskie i obejmują tułów, a oddzielanie naskórka przekracza 10% powierzchni ciała. EM dzieli się na postać mniejszą (EM minor) bez zajęcia błon śluzowych i większą (EM major) z ich zajęciem, przy czym termin EM major nie jest synonimem SJS.
badanie fizykalne, badanie PCR, bezpośredni test immunofluorescencyjny, biopsja skóry, dyskeratoza, eozynofilia, erythema multiforme, lek przeciwdrgawkowy, leukocytoza, liszaj płaski, łupież różowy Giberta, morfologia krwi, mycoplasma pneumoniae, neutropenia, niedokrwistość, oddzielanie się naskórka, osutka polekowa, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, posiew wirusologiczny, rumień wielopostaciowy, rumień wielopostaciowy mniejszy, rumień wielopostaciowy większy, toczeń rumieniowaty, wywiad kliniczny, zajęcie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, złogi immunoglobulin, zmiana pęcherzowa, zmiana tarczowata