napadowa arytmia komorowa

Napadowa arytmia komorowa to zaburzenie rytmu serca, charakteryzujące się występowaniem nagle pojawiających się i samoistnie ustępujących epizodów nieprawidłowej aktywności elektrycznej pochodzącej z komór serca. Zaburzenie to obejmuje przede wszystkim częstoskurcze komorowe (VT) oraz przedwczesne pobudzenia komorowe (PVC) występujące w postaci salw.

Patofizjologicznie, napadowa arytmia komorowa może być związana z różnymi mechanizmami, w tym z zaburzonymi obwodami reentry, wzmożonym automatyzmem lub aktywacją wyzwalaną. Czynniki predysponujące obejmują chorobę niedokrwienną serca, kardiomiopatię, wady zastawkowe, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków oraz choroby genetyczne, takie jak zespół długiego QT czy zespół Brugadów.

Objawy napadowej arytmii komorowej mogą obejmować kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, a w cięższych przypadkach omdlenia lub nagłe zatrzymanie krążenia. Diagnostyka opiera się na EKG, monitorowaniu holterowskim, badaniach obrazowych serca oraz badaniach elektrofizjologicznych.

Leczenie napadowej arytmii komorowej zależy od nasilenia objawów, rodzaju arytmii oraz choroby podstawowej. Obejmuje ono farmakoterapię (leki antyarytmiczne), ablację przezskórną, wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) w przypadkach wysokiego ryzyka nagłej śmierci sercowej, a także leczenie choroby podstawowej. Szczególnie istotna jest ocena ryzyka nagłej śmierci sercowej, zwłaszcza u pacjentów z upośledzeniem funkcji lewej komory.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl