rodzinne PAH

Rodzinne tętnicze nadciśnienie płucne (ang. Familial Pulmonary Arterial Hypertension, FPAH) to rzadka, dziedziczna postać nadciśnienia płucnego, charakteryzująca się patologicznym wzrostem oporu naczyniowego w krążeniu płucnym. Schorzenie to jest związane z mutacjami genetycznymi, najczęściej w genie BMPR2 (receptor typu 2 morfogenetycznego białka kości), które występują u około 75% pacjentów z rodzinną postacią choroby.

FPAH dziedziczy się w sposób autosomalny dominujący, jednak penetracja genu jest niepełna – tylko około 20% nosicieli mutacji rozwija objawy kliniczne. Poza genem BMPR2, zidentyfikowano również mutacje w innych genach, m.in. ACVRL1, ENG, SMAD9, CAV1 i KCNK3, które mogą przyczyniać się do rozwoju rodzinnego PAH.

Objawy kliniczne FPAH są identyczne jak w przypadku idiopatycznego PAH i obejmują: postępującą duszność wysiłkową, zmęczenie, bóle w klatce piersiowej, omdlenia wysiłkowe oraz objawy prawokomorowej niewydolności serca w zaawansowanym stadium. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (ECHO serca, cewnikowanie prawego serca), testach czynnościowych płuc oraz badaniach genetycznych.

Leczenie rodzinnego PAH jest takie samo jak w innych formach tętniczego nadciśnienia płucnego i obejmuje stosowanie leków rozszerzających naczynia płucne (antagoniści receptora endoteliny, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, prostacykliny), leków przeciwkrzepliwych oraz terapii wspomagających. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne rozważa się przeszczepienie płuc. U pacjentów z rozpoznanym FPAH zaleca się badania przesiewowe członków rodziny oraz poradnictwo genetyczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl