niewydolność wątrobowokomórkowa

Niewydolność wątrobowokomórkowa to stan kliniczny, w którym wątroba nie jest w stanie wypełniać swoich podstawowych funkcji metabolicznych, syntetycznych i detoksykacyjnych. Manifestuje się to zaburzeniami krzepnięcia, hipoalbuminemią, hiperbilirubinemią, encefalopatią wątrobową oraz zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.

Przyczyny niewydolności wątrobowokomórkowej mogą być ostre (wirusowe zapalenie wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, zatrucie toksynami) lub przewlekłe (marskość poalkoholowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroba Wilsona). Klinicznie wyróżnia się niewydolność ostrą, przewlekłą oraz ostrą na przewlekłą, które różnią się przebiegiem, rokowaniem i podejściem terapeutycznym.

Diagnostyka niewydolności wątrobowokomórkowej obejmuje ocenę parametrów biochemicznych (ALAT, ASPAT, GGTP, bilirubina, albuminy), układu krzepnięcia (INR, czas protrombinowy), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję wątroby. W ocenie stopnia zaawansowania niewydolności stosuje się skale prognostyczne, takie jak Child-Pugh czy MELD.

Leczenie niewydolności wątrobowokomórkowej polega na eliminacji czynnika etiologicznego, stosowaniu leczenia objawowego, zapobieganiu powikłaniom oraz w przypadkach nieodwracalnego uszkodzenia wątroby – kwalifikacji do przeszczepienia narządu. Rokowanie zależy od etiologii, stopnia uszkodzenia wątroby oraz obecności powikłań wielonarządowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solpadeine

Solpadeine, zawierający paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby (np. niewydolność wątrobowokomórkowa Child-Pugh < 9, alkoholowa choroba wątroby), nerek (GFR ≤ 50 ml/min), zespołem Gilberta, niedoborem glutationu, niedokrwistością hemolityczną oraz u osób starszych i o masie ciała < 50 kg. Istotne jest monitorowanie ryzyka hepatotoksyczności paracetamolu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu flukloksacyliny, co może prowadzić do kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA). Kodeina metabolizowana przez CYP2D6 do morfiny wykazuje zmienną aktywność enzymu w populacji, co wpływa na skuteczność i toksyczność leku – u szybkich metabolizerów istnieje ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i innych działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest stosowanie Solpadeine u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO oraz u dzieci z zaburzeniami oddechowymi lub po usunięciu migdałków z powodu ryzyka zagrażających życiu powikłań.
alkoholowa choroba wątroby, bezdech śródsenny, cholecystektomia, depresja oddechowa, enzym CYP2D6, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, kwasica metaboliczna, methemoglobinemia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór glutationu, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątrobowokomórkowa, ostre zapalenie trzustki, ostry ból brzucha, paracetamol, płytki oddech, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, posocznica, przesącz kłębuszkowy, reakcja krzyżowa, reduktaza methemoglobinowa, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczność opioidów, uszkodzenie wątroby, uzależnienie psychiczne, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół Gilberta, żółtaczka niehemolityczna, zwężenie źrenic, zwieracz Oddiego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg

Produkt leczniczy Solpadeine Max zawiera 500 mg paracetamolu, 30 mg kofeiny oraz 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania. Paracetamol niesie ryzyko bardzo rzadkich, ale poważnych zaburzeń, takich jak trombocytopenia, anafilaksja, skurcz oskrzeli u pacjentów uczulonych na NLPZ, zaburzenia czynności wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. Kofeina może powodować nerwowość i zawroty głowy, szczególnie u pacjentów wrażliwych na jej działanie. Kodeina, jako opioid, wiąże się z ryzykiem uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu, a także z objawami depresji ośrodkowego układu nerwowego, zaparciami, nudnościami, wymiotami oraz ostrym zapaleniem trzustki u pacjentów po cholecystektomii.
anafilaksja, astma oskrzelowa, dehydrogenaza mleczanowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, hepatotoksyczność, kodeina fosforan półwodny, kwasica metaboliczna, martwica hepatocytów, martwica komórek wątroby, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność wątrobowokomórkowa, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, protrombina, reakcja nadwrażliwości skórnej, skurcz oskrzeli, tachykardia, transaminazy wątrobowe, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, wysypka skórna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy ośrodkowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Paracetamol Baxter

Paracetamol Baxter to roztwór do infuzji zawierający 10 mg/ml paracetamolu, dostępny w fiolkach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Podczas podawania należy zwrócić szczególną uwagę na precyzyjne dawkowanie, aby uniknąć pomyłki między miligramami a mililitrami, co może prowadzić do przedawkowania i zgonu. Zaleca się przejście na doustne formy leczenia, gdy tylko jest to możliwe. Należy także monitorować, czy inne leki podawane jednocześnie nie zawierają paracetamolu lub propacetamolu, aby zapobiec kumulacji dawek. Przekroczenie zalecanych dawek wiąże się z ryzykiem ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym piorunującego zapalenia i niewydolności, które manifestują się zwykle po 2-6 dniach od podania. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie antidotum. Ponadto, paracetamol może wywoływać poważne reakcje skórne, dlatego w razie wysypki lub objawów nadwrażliwości należy przerwać terapię.
5-oksoprolina w moczu, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fawizm, flukloksacylina, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lek przeciwbólowy, nadwrażliwość, niedobór glutationu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątrobowokomórkowa, niewydolność wątroby, odwodnienie, paracetamol, piorunujące zapalenie wątroby, posocznica, propacetamol, przewlekłe niedożywienie, przewlekły alkoholizm, wysypka skórna, zaburzenia czynności nerek, zespół Gilberta
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Solpadeine

Preparat Solpadeine zawiera paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg) i wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością wątroby (Child-Pugh < 9), niewydolnością nerek (GFR ≤ 50 ml/min), zespołem Gilberta, niedoborem enzymów (dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, reduktazy methemoglobinowej), niedokrwistością hemolityczną, odwodnieniem, przewlekłym niedożywieniem oraz u osób starszych i o masie ciała poniżej 50 kg. Istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol oraz monitorowanie ryzyka hepatotoksyczności, zwłaszcza przy współistniejącym przewlekłym alkoholizmie i stosowaniu flukloksacyliny, co może prowadzić do kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA). W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska ze względu na ryzyko nieodwracalnego uszkodzenia wątroby.
5-oksoprolina w moczu, astma, benzodiazepina, cholecystektomia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, depresja oddechowa, enzym CYP2D6, flukloksacylina, fosforan kodeiny, HAGMA, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, MAOI, morfina, niedobór enzymu CYP2D6, niedobór glutationu, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelit, niehemolityczna żółtaczka, niewydolność nerek, niewydolność wątrobowokomórkowa, obturacyjny bezdech śródsenny, paracetamol, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, posocznica, przesącz kłębuszkowy, przewlekły alkoholizm, reduktaza methemoglobinowa, sedacja, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, śpiączka, splątanie, szybki metabolizm, toksyczność opioidów, uszkodzenie wątroby, uzależnienie psychiczne i fizyczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zespół Gilberta, zwężenie źrenic
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Baxter 10 mg/ml

Paracetamol Baxter (10 mg/ml) jest roztworem do infuzji dożylnej, którego dawkowanie musi być precyzyjnie dostosowane do masy ciała pacjenta. U noworodków, niemowląt i dzieci ≤ 33 kg stosuje się fiolki 50 ml, natomiast u osób > 33 kg fiolki 100 ml. Dawkowanie wynosi od 7,5 mg/kg do 15 mg/kg na podanie, z maksymalną dawką dobową od 30 mg/kg (u dzieci ≤ 10 kg) do 4 g (u dorosłych bez czynników ryzyka hepatotoksyczności). Minimalny odstęp między dawkami to 4 godziny, z maksymalnie 4 dawkami na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek odstępy między dawkami należy wydłużyć do 6-8 godzin w zależności od klirensu kreatyniny. U osób z chorobami wątroby, przewlekłym alkoholizmem, niedożywieniem lub masą ciała < 50 kg maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g.
alkoholizm, cewnik żylny centralny, choroba wątroby, geriatria, glutation wątrobowy, hepatotoksyczność, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątrobowokomórkowa, odwodnienie, paracetamol, podanie dożylne, przedawkowanie paracetamolu, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, zaburzenia czynności nerek, zator powietrzny, zespół Gilberta
Leksykon leków
Przedawkowanie – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg

Przedawkowanie Solpadeine Max, zawierającego 500 mg paracetamolu, 30 mg kofeiny oraz 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego na tabletkę, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne wymagające natychmiastowej interwencji. Toksyczność kodeiny przebiega dwufazowo: początkowo występują nudności i wymioty, następnie depresja ośrodkowego układu nerwowego, w tym depresja oddechowa, nasilona przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub leków psychotropowych. W przypadku zatrucia kodeiną zaleca się leczenie objawowe, utrzymanie drożności dróg oddechowych, monitorowanie funkcji życiowych oraz podanie węgla aktywnego przy dawkach >350 mg u dorosłych lub >5 mg/kg mc. u dzieci. W przypadku śpiączki lub depresji oddechowej wskazane jest podanie naloksonu, z uwagi na jego krótki okres półtrwania konieczne może być powtarzanie dawek. Przedawkowanie kofeiny objawia się m.in. tachykardią, bólami nadbrzusza i pobudzeniem OUN, jednak klinicznie istotne objawy kofeiny pojawiłyby się przy dawce toksycznej dla wątroby z powodu paracetamolu.
dehydrogenaza mleczanowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność paracetamolu, karbamazepina, kwasica metaboliczna, martwica komórek wątroby, mukowiscydoza, N-acetylocysteina, nalokson, niedobór glutationu, niewydolność wątrobowokomórkowa, niewydolność wątroby, pobudzenie psychoruchowe, prymidon, przedawkowanie kodeiny, przedawkowanie kofeiny, przedawkowanie paracetamolu, ryfampicyna, Solpadeine Max, tachykardia, uzależnienie fizyczne, węgiel aktywny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paracetamol Baxter 10 mg/ml

Paracetamol Baxter, roztwór do infuzji o stężeniu 10 mg/mL, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na paracetamol lub propacetamolu chlorowodorek oraz u osób z ciężką niewydolnością wątrobowokomórkową. W przypadku ciężkiej dysfunkcji wątroby metabolizm leku jest zaburzony, co zwiększa ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów i nasilenia hepatotoksyczności, potencjalnie prowadząc do ostrej niewydolności wątroby. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego reakcji alergicznych oraz ocena funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby lub stosujących inne leki zawierające paracetamol.
dysfunkcja hepatocytów, hepatotoksyczność leku, marskość wątroby, mechanizm metabolizmu, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątrobowokomórkowa, osmolalność, ostra niewydolność wątroby, paracetamol, przedawkowanie, przewlekły alkoholizm, reakcja alergiczna na paracetamol, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, terapia przeciwbólowa, terapia przeciwgorączkowa, toksyczny metabolit, umiarkowana niewydolność wątroby

niewydolność wątrobowokomórkowa

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Solpadeine

Działania niepożądane – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg

Specjalne ostrzeżenia – Paracetamol Baxter

Specjalne ostrzeżenia – Solpadeine

Dawkowanie i sposób podawania – Paracetamol Baxter 10 mg/ml

Przedawkowanie – Solpadeine Max 500 mg + 30 mg + 12,8 mg

Przeciwwskazania – Paracetamol Baxter 10 mg/ml