przewlekłe niedożywienie

Przewlekłe niedożywienie to stan długotrwałego niedoboru składników odżywczych, prowadzący do istotnych zaburzeń funkcjonowania organizmu. Stan ten rozwija się stopniowo, często przez miesiące lub lata, w wyniku niewystarczającej podaży makroskładników (białka, węglowodany, tłuszcze) i/lub mikroskładników (witaminy, minerały).

Klinicznie przewlekłe niedożywienie charakteryzuje się obniżeniem masy ciała, zmniejszeniem masy mięśniowej, osłabieniem siły mięśniowej, zaburzeniami odporności oraz dysfunkcją wielu narządów. U pacjentów obserwuje się często anemię, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, opóźnienie gojenia ran i zwiększoną podatność na infekcje.

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa ocena stanu odżywienia z wykorzystaniem parametrów antropometrycznych (BMI, obwód ramienia, grubość fałdu skórnego), badań laboratoryjnych (stężenie albumin, prealbuminy, transferyny, całkowita liczba limfocytów) oraz skali SGA (Subjective Global Assessment) lub NRS 2002 (Nutritional Risk Screening).

Leczenie przewlekłego niedożywienia wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego identyfikację i korekcję przyczyny, indywidualizowaną interwencję żywieniową oraz monitorowanie efektów. W zależności od stanu pacjenta stosuje się żywienie doustne (dieta naturalna, doustne suplementy pokarmowe), dojelitowe (przez zgłębnik lub przetokę odżywczą) lub pozajelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl