stwardnienie rozsiane rzutowo-ustępujące

Stwardnienie rozsiane rzutowo-ustępujące (RRMS – Relapsing-Remitting Multiple Sclerosis) jest najczęstszą postacią stwardnienia rozsianego, występującą u około 85% pacjentów na początku choroby. Charakteryzuje się naprzemiennymi okresami zaostrzeń (rzutów) objawów neurologicznych oraz remisji, podczas których objawy częściowo lub całkowicie ustępują.

Rzuty w RRMS definiowane są jako pojawienie się nowych objawów neurologicznych lub nasilenie istniejących, utrzymujące się przez co najmniej 24 godziny, bez towarzyszącej infekcji czy gorączki. Typowe objawy obejmują zaburzenia widzenia, zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, problemy z koordynacją ruchową, zaburzenia równowagi oraz zmęczenie. Między rzutami pacjenci doświadczają okresów stabilizacji bez progresji choroby.

Diagnostyka RRMS opiera się na badaniu MRI z kontrastem, które uwidacznia charakterystyczne ogniska demielinizacyjne w istocie białej mózgu i rdzenia kręgowego. Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego wykazuje obecność prążków oligoklonalnych, a badania potencjałów wywołanych mogą uwidocznić spowolnienie przewodnictwa nerwowego.

Leczenie RRMS koncentruje się na terapii modyfikującej przebieg choroby (DMT), której celem jest zmniejszenie częstości rzutów, łagodzenie ich nasilenia oraz opóźnienie progresji niepełnosprawności. Dostępne leki pierwszej linii obejmują interferony beta, octan glatirameru, teriflunomid, fumaran dimetylu oraz siponimod. W przypadku wysokiej aktywności choroby stosuje się leki o większej skuteczności, takie jak natalizumab, alemtuzumab, okrelizumab czy kladrybina.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl