tylne odłączenie ciała szklistego

Tylne odłączenie ciała szklistego (posterior vitreous detachment, PVD) to fizjologiczny proces starzenia się oka, polegający na oddzieleniu tylnej powierzchni ciała szklistego od siatkówki. Występuje najczęściej u osób po 50. roku życia i jest spowodowane zwyrodnieniem żelowej struktury ciała szklistego, które z czasem ulega upłynnieniu.

Proces ten zazwyczaj przebiega bezobjawowo, ale może manifestować się pojawieniem „muszek” lub „plamek” w polu widzenia (męty ciała szklistego), błysków świetlnych (fotopsje) oraz w niektórych przypadkach zniekształceniem obrazu. Najczęściej odłączenie rozpoczyna się w okolicy tarczy nerwu wzrokowego i rozprzestrzenia obwodowo.

Diagnostyka tylnego odłączenia ciała szklistego obejmuje badanie okulistyczne z użyciem lampy szczelinowej, oftalmoskopię oraz w razie potrzeby badania obrazowe jak OCT (optyczna koherentna tomografia) lub USG oka. Samo PVD nie wymaga leczenia, jednak może prowadzić do powikłań takich jak przedarcia siatkówki (w 8-15% przypadków) czy odwarstwienie siatkówki, dlatego pacjenci z objawami sugerującymi PVD powinni być poddani dokładnemu badaniu okulistycznemu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl