dożylne podawanie aminokwasów

Dożylne podawanie aminokwasów stanowi kluczowy element żywienia pozajelitowego, stosowanego u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości składników odżywczych drogą przewodu pokarmowego. Preparaty aminokwasów podawane dożylnie zawierają zarówno aminokwasy egzogenne (niezbędne), których organizm nie może samodzielnie syntetyzować, jak i endogenne.

Wskazania do dożylnego podawania aminokwasów obejmują stany hiperkatabolizmu (np. ciężkie oparzenia, urazy, sepsa), przedłużający się okres niedoboru żywieniowego, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ostre zapalenie trzustki oraz inne stany uniemożliwiające prawidłowe odżywianie drogą enteralną.

Preparaty aminokwasów do podaży dożylnej dostępne są w różnych stężeniach (najczęściej 5-15%) i o różnym składzie aminokwasowym, dostosowanym do specyficznych potrzeb pacjentów z określonymi schorzeniami (np. preparaty wzbogacone w aminokwasy rozgałęzione dla pacjentów z encefalopatią wątrobową lub specjalne formulacje dla pacjentów z niewydolnością nerek).

Standardowa dawka aminokwasów w żywieniu pozajelitowym wynosi 1,0-1,5 g/kg masy ciała/dobę, jednak w stanach hiperkatabolizmu może być zwiększona do 2,0-2,5 g/kg/dobę. Dożylne podawanie aminokwasów powinno być zawsze monitorowane pod kątem równowagi azotowej, parametrów wątrobowych i nerkowych oraz stężenia elektrolitów w surowicy.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl