DAMP

DAMP (Damage-Associated Molecular Patterns) to endogenne cząsteczki, które są uwalniane z uszkodzonych lub obumierających komórek podczas urazu, infekcji lub stresu tkankowego. W przeciwieństwie do PAMP (Pathogen-Associated Molecular Patterns), które pochodzą z patogenów, DAMP są składnikami wewnątrzkomórkowymi organizmu gospodarza.

DAMP obejmują różne cząsteczki, takie jak ATP, kwas moczowy, białko HMGB1, białka szoku cieplnego (HSP), DNA i RNA. Po uwolnieniu z uszkodzonych komórek, DAMP wiążą się z receptorami rozpoznającymi wzorce (PRR), takimi jak receptory Toll-podobne (TLR), aktywując komórki układu odpornościowego i inicjując reakcję zapalną.

Proces rozpoznawania DAMP przez układ odpornościowy jest kluczowym elementem odpowiedzi na uszkodzenie tkanek i jest niezbędny do inicjacji procesów naprawczych. Jednakże, nadmierna lub przedłużona aktywacja układu odpornościowego przez DAMP może przyczyniać się do rozwoju przewlekłych stanów zapalnych, chorób autoimmunologicznych oraz powikłań związanych z urazami i infekcjami.

W praktyce klinicznej, zrozumienie roli DAMP ma istotne znaczenie w leczeniu stanów takich jak sepsa, choroby autoimmunologiczne, uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjne oraz w medycynie regeneracyjnej i leczeniu ran.