preparat Maalox
Maalox to preparat stosowany w leczeniu objawów związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego. Jego główne składniki aktywne to wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu, które działają jako substancje zobojętniające kwas solny w żołądku (antacida).
Mechanizm działania Maaloxu polega na neutralizacji kwasu żołądkowego, co prowadzi do podniesienia pH treści żołądkowej i zmniejszenia aktywności pepsyny. Preparat wykazuje również właściwości osłaniające błonę śluzową przewodu pokarmowego, co jest korzystne w przypadku nadżerek i owrzodzeń.
Wskazania do stosowania Maaloxu obejmują zgagę, niestrawność, bóle w nadbrzuszu, refluks żołądkowo-przełykowy oraz stany zapalne błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Lek dostępny jest w różnych postaciach: zawiesiny doustnej, tabletek do rozgryzania i żucia oraz tabletek musujących.
Należy pamiętać, że Maalox może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zmniejszając ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Z tego powodu zaleca się zachowanie odstępu 1-2 godzin między przyjmowaniem Maaloxu a innych preparatów. Długotrwałe stosowanie preparatów zawierających glin może prowadzić do jego kumulacji w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek magnezu – Dawkowanie i sposób podawania
Wodorotlenek magnezu, będący składnikiem preparatu Maalox, stosowany jest w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością żołądka. Standardowe dawkowanie tabletek wynosi 1-2 tabletki (400-800 mg wodorotlenku magnezu) przyjmowane po posiłku lub w momencie wystąpienia bólu, z zaleceniem ssania lub żucia dla optymalnego działania. W przypadku zawiesiny doustnej, stężenie wodorotlenku magnezu wynosi 40 mg/ml, a dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane do objętości podanej zawiesiny. Preparat zawiera również wodorotlenek glinu w proporcji 1:1 w tabletkach (400 mg) oraz 35 mg/ml w zawiesinie, co jest istotne przy ocenie całkowitego schematu terapii.