receptory adrenergiczne beta

Receptory adrenergiczne beta to rodzaj białek receptorowych umiejscowionych w błonie komórkowej, które wiążą się z katecholaminami – epinefryną (adrenaliną) i norepinefryną (noradrenaliną). W organizmie człowieka wyróżnia się trzy podtypy receptorów beta: β1, β2 i β3, które różnią się lokalizacją tkankową oraz efektami fizjologicznymi.

Receptory β1 występują głównie w sercu, gdzie ich stymulacja powoduje zwiększenie częstości i siły skurczów (działanie inotropowe i chronotropowe dodatnie). Receptory β2 zlokalizowane są przede wszystkim w mięśniach gładkich oskrzeli, naczyń krwionośnych i macicy, gdzie ich aktywacja prowadzi do rozkurczu tych struktur. Receptory β3 znajdują się głównie w tkance tłuszczowej i uczestniczą w procesach lipolizy.

Mechanizm działania receptorów beta opiera się na aktywacji białka G, które stymuluje cyklazę adenylową, zwiększając stężenie cAMP w komórce, co prowadzi do kaskady reakcji enzymatycznych. Leki blokujące receptory beta (beta-adrenolityki) są szeroko stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca oraz jaskry.

Selektywność działania beta-adrenolityków wobec poszczególnych podtypów receptorów ma istotne znaczenie kliniczne – leki selektywne dla receptorów β1 (np. metoprolol, bisoprolol) są preferowane u pacjentów z chorobami układu oddechowego, ponieważ w mniejszym stopniu wpływają na oskrzela, gdzie dominują receptory β2.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl