reakcja na immunoterapię

Reakcja na immunoterapię odnosi się do odpowiedzi organizmu pacjenta na leczenie immunologiczne, które wykorzystuje własny układ odpornościowy do walki z chorobą, najczęściej nowotworową. Skuteczność immunoterapii ocenia się na podstawie zmian w wielkości guza, markerów molekularnych, obrazowania oraz stanu klinicznego pacjenta.

Odpowiedź na immunoterapię może przebiegać odmiennie niż w przypadku konwencjonalnych terapii przeciwnowotworowych. Obserwuje się specyficzne wzorce odpowiedzi, w tym pseudoprogresję (pozorne powiększenie guza związane z naciekiem komórek immunologicznych), hiperprogresję (gwałtowne przyspieszenie wzrostu nowotworu) oraz odpowiedzi opóźnione, pojawiające się nawet kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Czynniki predykcyjne odpowiedzi na immunoterapię obejmują ekspresję PD-L1, niestabilność mikrosatelitarną (MSI), mutacyjne obciążenie nowotworu (TMB) oraz skład mikrośrodowiska guza. Monitorowanie odpowiedzi wymaga zastosowania specjalnych kryteriów oceny, takich jak immune-related Response Criteria (irRC) lub immune RECIST (iRECIST), które uwzględniają unikatową kinetykę odpowiedzi immunologicznej.

Działania niepożądane związane z immunoterapią (irAE – immune-related adverse events) mogą dotyczyć każdego narządu i układu, a ich pojawienie się może korelować z lepszą odpowiedzią na leczenie. Najczęściej występują powikłania skórne, endokrynologiczne, jelitowe oraz wątrobowe, a ich wczesne rozpoznanie i leczenie immunosupresyjne ma kluczowe znaczenie dla powodzenia terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl