nabłonek gruczołu krokowego

Nabłonek gruczołu krokowego jest wyspecjalizowaną tkanką epitelialną wyścielającą gruczoły, przewody i kanaliki prostaty. Zbudowany jest z dwóch warstw komórek – warstwy podstawnej (bazalnej) złożonej z komórek niskosześciennych lub płaskich oraz warstwy luminalnej utworzonej przez komórki wydzielnicze.

Komórki luminalne nabłonka gruczołu krokowego są odpowiedzialne za produkcję wydzieliny prostaty, stanowiącej około 30% objętości płynu nasiennego. Wykazują ekspresję antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) i receptora androgenowego (AR), a ich funkcja wydzielnicza jest zależna od stymulacji androgenami.

Warstwa bazalna nabłonka gruczołowego prostaty zawiera komórki macierzyste i progenitorowe, które odgrywają kluczową rolę w regeneracji tkanki. Zaburzenia struktury i funkcji nabłonka gruczołowego są podstawą rozwoju najczęstszych patologii prostaty – łagodnego rozrostu (BPH) oraz raka gruczołu krokowego.

W diagnostyce histopatologicznej nowotworów prostaty istotnym markerem jest utrata warstwy komórek bazalnych, widoczna przy zastosowaniu barwień immunohistochemicznych (np. z użyciem przeciwciał anty-p63 czy anty-cytokeratyna wysokocząsteczkowa), co pomaga w różnicowaniu zmian łagodnych od raka gruczołu krokowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl