napromieniowanie pęcherza moczowego

Napromieniowanie pęcherza moczowego to procedura radioterapeutyczna stosowana głównie w leczeniu nowotworów zlokalizowanych w obrębie miednicy, w tym raka pęcherza moczowego, raka prostaty, raka szyjki macicy oraz innych nowotworów układu moczowo-płciowego. Polega na skierowaniu wiązki promieniowania jonizującego na obszar pęcherza moczowego w celu zniszczenia komórek nowotworowych.

W przypadku raka pęcherza moczowego, radioterapia może być stosowana jako leczenie samodzielne, szczególnie u pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu chirurgicznego, lub jako element terapii skojarzonej z chemioterapią (radiochemioterapia). W innych przypadkach napromieniowanie może być metodą uzupełniającą po zabiegu chirurgicznym w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby.

Efekty uboczne napromieniowania pęcherza moczowego mogą obejmować ostre reakcje popromienne, takie jak zapalenie pęcherza (radiacyjne zapalenie pęcherza), częstomocz, parcia naglące, dysuria oraz krwiomocz. W perspektywie długoterminowej może dojść do zmniejszenia pojemności pęcherza, włóknienia jego ściany i rozwoju przewlekłego zapalenia. U niektórych pacjentów obserwuje się również komplikacje w postaci przetok pęcherzowo-jelitowych, zwężeń cewki moczowej czy popromiennego zapalenia odbytnicy.

Nowoczesne techniki radioterapii, takie jak radioterapia konformalna 3D, radioterapia z modulacją intensywności wiązki (IMRT) czy radioterapia stereotaktyczna, pozwalają na precyzyjne dostarczenie dawki promieniowania do pęcherza moczowego przy jednoczesnej minimalizacji ekspozycji zdrowych tkanek, co znacząco zmniejsza ryzyko powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl