maść Daivobet
Maść Daivobet to preparat łączący dwie substancje czynne: kalcypotriol (analog witaminy D3) oraz betametazon (silny kortykosteroid). Jest stosowany w miejscowym leczeniu łuszczycy zwyczajnej (plackowatej) u dorosłych pacjentów.
Kalcypotriol działa poprzez regulację proliferacji keratynocytów i ich różnicowania, co pomaga normalizować nadmierny wzrost komórek naskórka charakterystyczny dla łuszczycy. Betametazon z kolei wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe i obkurczające naczynia krwionośne, redukując stan zapalny w obrębie zmian łuszczycowych.
Maść Daivobet jest przeznaczona do stosowania raz dziennie na zmiany skórne, zazwyczaj przez okres do 4 tygodni. Skuteczność terapii ocenia się jako wyższą niż przy stosowaniu każdego ze składników osobno. Do najczęstszych działań niepożądanych należą świąd, podrażnienie skóry oraz miejscowe reakcje alergiczne. Ze względu na zawartość silnego sterydu, przy długotrwałym stosowaniu może wystąpić ryzyko działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów, w tym ścieńczenie skóry.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie maści Daivobet, zawierającej 50 µg kalcypotriolu i 0,5 mg betametazonu na gram, może prowadzić do poważnych powikłań wynikających z nadmiernego systemowego wchłaniania obu składników. Kalcypotriol może indukować hiperkalcemię, objawiającą się poliurią, zaparciami, osłabieniem mięśni, splątaniem, a w ciężkich przypadkach śpiączką. Hiperkalcemia zwykle ustępuje po zaprzestaniu stosowania leku. Betametazon, jako kortykosteroid, przy długotrwałym stosowaniu w dawkach przekraczających zalecane (maksymalna dawka dobowa 15 g), może wywołać supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, prowadząc do wtórnej niewydolności nadnerczy, która jest odwracalna po odpowiednim leczeniu. Przykładowo, stosowanie 240 g tygodniowo (około 34 g/dobę) przez 5 miesięcy doprowadziło do zespołu Cushinga oraz łuszczycy krostkowej po nagłym odstawieniu leku.
betametazon, dezorientacja, efekt z odbicia, erytrodermia łuszczycowa, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, kalcypotriol, kortykosteroid, łuszczyca krostkowa, maść Daivobet, oś przysadka-nadnercza, osłabienie mięśniowe, otyłość centralna, poliuria, rozstępy skórne, śpiączka, splątanie, twarz księżycowata, wtórna niewydolność nadnerczy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zaparcie, zatrucie przewlekłe, zespół Cushinga -
Leksykon leków
Maść Daivobet o stężeniu 50 µg kalcypotriolu jednowodnego i 0,5 mg dipropionianu betametazonu na gram preparatu jest wskazana do miejscowego leczenia stabilnej łuszczycy pospolitej u dorosłych pacjentów. Preparat jest przeznaczony do stosowania wyłącznie w przypadkach łuszczycy o charakterze utrwalonym, bez szybkiej progresji zmian skórnych, które mają postać dobrze odgraniczonych, rumieniowych blaszek pokrytych srebrzystymi łuskami, zlokalizowanych głównie na powierzchniach wyprostnych kończyn, okolicy krzyżowej oraz owłosionej skórze głowy. Przed zastosowaniem należy wykluczyć nadwrażliwość na składnik pomocniczy – butylohydroksytoluen (E321) w dawce 50 µg/g. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
analog witaminy D3, aplikacja miejscowa, betametazon, blaszka łuszczycowa, blaszka rumieniowa, butylohydroksytoluen, dipropionian, kalcypotriol, kalcypotriol jednowodny, lecznictwo dermatologiczne, łuszczyca plackowata, łuszczyca pospolita, maść Daivobet, nadwrażliwość, przewlekła choroba zapalna skóry, silny kortykosteroid, skóra owłosiona głowy, srebrzysta łuska, stabilna łuszczyca pospolita, terapia miejscowa, wykwit skórny, zmiana łuszczycowa
