bronchospazm powysiłkowy

Bronchospazm powysiłkowy (EIB, Exercise-Induced Bronchospasm) to stan charakteryzujący się zwężeniem dróg oddechowych, który występuje podczas lub po wysiłku fizycznym. Objawia się dusznością, świszczącym oddechem, kaszlem i uczuciem ściskania w klatce piersiowej, zwykle 5-10 minut po zakończeniu wysiłku, choć może wystąpić również w trakcie aktywności.

Mechanizm bronchospazmu powysiłkowego związany jest z utratą ciepła i wody z dróg oddechowych podczas intensywnego oddychania w trakcie wysiłku. Prowadzi to do miejscowego ochłodzenia i wysuszenia błony śluzowej oskrzeli, co z kolei wywołuje reakcję zapalną i skurcz mięśni gładkich dróg oddechowych.

Diagnostyka obejmuje badanie spirometryczne z próbą wysiłkową lub próbą prowokacyjną (np. z metacholiną). Charakterystyczny spadek natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV1) o co najmniej 10-15% po wysiłku potwierdza rozpoznanie. Bronchospazm powysiłkowy często towarzyszy astmie, ale może występować również jako izolowany problem.

Leczenie obejmuje stosowanie krótko działających beta2-mimetyków (SABA) przed wysiłkiem, długo działających beta2-mimetyków (LABA), leków przeciwleukotrienowych lub kromoglikanów. Istotne jest również odpowiednie przygotowanie do wysiłku, w tym rozgrzewka, trening interwałowy oraz unikanie wysiłku w zimnym, suchym powietrzu lub w okresach wysokiego stężenia alergenów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl