immunoglobulina przeciw cytomegalii
Immunoglobulina przeciw cytomegalii (CMV) to preparat zawierający przeciwciała skierowane przeciwko wirusowi cytomegalii, który należy do rodziny herpeswirusów. Jest to produkt krwiopochodny pozyskiwany z osocza dawców z wysokim mianem przeciwciał anty-CMV.
Immunoglobuliny te stosowane są zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu zakażeń CMV, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak biorcy przeszczepów narządów, pacjenci po przeszczepie szpiku kostnego, osoby z pierwotnymi niedoborami odporności czy chorzy na AIDS. Preparat ten podaje się dożylnie, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego.
Mechanizm działania immunoglobuliny przeciw CMV polega na neutralizacji wirusa, wspomaganiu odpowiedzi immunologicznej gospodarza oraz modulowaniu procesów zapalnych. Wykazano, że stosowanie tego preparatu może zmniejszać ryzyko ciężkich zakażeń CMV oraz choroby CMV u pacjentów z grup wysokiego ryzyka.
Skuteczność immunoglobuliny przeciw CMV jest najlepiej udokumentowana w transplantologii, gdzie stosuje się ją w połączeniu z lekami przeciwwirusowymi, co może zapewnić lepszą ochronę przed chorobą CMV niż monoterapia. Najczęstsze działania niepożądane związane są z reakcjami na wlew, w tym gorączką, dreszczami, bólami głowy oraz reakcjami alergicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Megalotect CP 100 U/ml
Lek Megalotect CP, zawierający ludzką immunoglobulinę G przeciwko wirusowi cytomegalii (CMV) w stężeniu 50 mg/ml (≥96% IgG), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Preparat dostępny jest w fiolkach 10 ml (500 mg białka osocza, 1000 U przeciwciał przeciw CMV) oraz 50 ml (2500 mg białka osocza, 5000 U przeciwciał). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także selektywny niedobór IgA z obecnością przeciwciał przeciwko IgA, ze względu na ryzyko anafilaksji, mimo że zawartość IgA w preparacie jest ograniczona do ≤ 2000 µg/ml. Rozkład podklas IgG w preparacie obejmuje IgG1 (65%), IgG2 (30%), IgG3 (3%) i IgG4 (2%).
białko osocza ludzkiego, immunoglobulina A, immunoglobulina przeciw cytomegalii, ludzka immunoglobulina, nadwrażliwość na substancję czynną, podklasy IgG, preparaty krwiopochodne, profilaktyka zakażenia CMV, przeciwciała anty-CMV, przeciwciała anty-IgA, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, roztwór do infuzji, selektywny niedobór IgA, wirus cytomegalii, zakażenie CMV - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina – Właściwości farmakokinetyczne
Immunoglobuliny stosowane w terapii wykazują zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od rodzaju preparatu, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Podanie dożylne zapewnia natychmiastową i całkowitą biodostępność (100%), co obserwuje się m.in. w preparatach Grafalon, Megalotect CP oraz Rhophylac 300. W przypadku podania domięśniowego absorpcja jest opóźniona – np. GAMMA anty-D 150 osiąga wykrywalne miano przeciwciał po około 4 godzinach, a maksymalne stężenie po 5 dniach, natomiast Rhophylac 300 i UMAN BIG osiągają maksimum stężenia odpowiednio po 2-3 dniach. Immunoglobuliny dystrybuują się pomiędzy osoczem a przestrzenią pozanaczyniową, osiągając równowagę po 3-5 dniach. Okres półtrwania preparatów jest zróżnicowany: Biseko – taki sam jak osocza natywnego, GAMMA anty-D 150 – około 2 tygodnie, Grafalon – około 14 dni (przy dawce 4 mg/kg przez >7 dni), Megalotect CP – 25 dni, Rhophylac 300 i UMAN BIG – 3-4 tygodnie, z możliwością indywidualnych różnic u pacjentów.
białko odpornościowe, białko surowicy ludzkiej, immunoglobulina, immunoglobulina anty-D, immunoglobulina przeciw cytomegalii, immunoglobulina przeciwko limfocytom T, osocze natywne, parametr farmakokinetyczny, planowanie terapii, podanie domięśniowe, podanie dożylne, praktyka kliniczna, preparat leczniczy, stan kliniczny pacjenta, stężenie terapeutyczne, terapia, układ siateczkowo-śródbłonkowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zaburzenie czynności nerek