ekspresja HER2
HER2 (Human Epidermal Growth Factor Receptor 2) to białko należące do rodziny receptorów nabłonkowego czynnika wzrostu, kodowane przez gen ERBB2. Receptor ten odgrywa kluczową rolę w regulacji proliferacji i różnicowania komórek, a jego nadmierna ekspresja jest obserwowana w około 15-20% przypadków raka piersi.
Ekspresja HER2 jest istotnym biomarkerem w diagnostyce onkologicznej i ma kluczowe znaczenie prognostyczne oraz predykcyjne. Nadekspresja HER2 lub amplifikacja genu ERBB2 wiąże się z bardziej agresywnym przebiegiem choroby nowotworowej, zwiększonym ryzykiem wznowy i krótszym czasem przeżycia. Szczególnie istotna jest rola HER2 w przypadku raka piersi, ale nadekspresję obserwuje się również w niektórych przypadkach raka żołądka, jajnika, endometrium, płuca, pęcherza moczowego i innych.
Oznaczenie statusu HER2 jest standardowym elementem diagnostyki raka piersi i żołądka. Ocenę ekspresji HER2 przeprowadza się metodą immunohistochemiczną (IHC), a w przypadkach niejednoznacznych wykonuje się badanie fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH) lub chromogenicznej hybrydyzacji in situ (CISH) w celu oceny amplifikacji genu. Skala oceny IHC obejmuje wyniki od 0 do 3+, gdzie 3+ oznacza nadekspresję, a 0 i 1+ brak nadekspresji.
Pacjenci z nowotworami wykazującymi nadekspresję HER2 mogą odnosić korzyści z terapii celowanej anty-HER2, takiej jak trastuzumab, pertuzumab, trastuzumab emtanzyna (T-DM1) czy lapatynib. Leczenie ukierunkowane na HER2 znacząco poprawiło rokowanie w grupie chorych z rakiem HER2-dodatnim, zmieniając naturalny przebieg tej choroby i stanowiąc jeden z największych sukcesów onkologii klinicznej ostatnich dekad.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pageta brodawki sutkowej – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Pageta brodawki sutkowej to rzadka postać raka piersi, stanowiąca 1-4% przypadków, najczęściej diagnozowana po 50. roku życia. Charakteryzuje się zmianami skórnymi w obrębie brodawki i otoczki sutkowej, takimi jak zaczerwienienie, łuszczenie, strupki, owrzodzenia oraz krwisty wyciek. W około 50% przypadków towarzyszy jej obecność guza piersi, wykrywalnego podczas badania palpacyjnego. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, mammografię (nieprawidłowości u 50-60% pacjentów), ultrasonografię oraz rezonans magnetyczny (MRI) o czułości około 68%, przewyższającej mammografię (39%). Kluczowa jest biopsja skóry brodawki (stemplowa, klinowa lub powierzchniowa) oraz biopsja guza i węzłów chłonnych, jeśli są podejrzane. Histopatologia wykazuje obecność charakterystycznych komórek Pageta, a badania immunohistochemiczne (CD138, P53, CK7, HER2/Neu, EMA/MUC1) potwierdzają rozpoznanie i różnicują z innymi zmianami, np. czerniakiem.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie kliniczne piersi, biopsja gruboigłowa, biopsja klinowa, biopsja skóry, biopsja stemplowa, biopsja węzła wartowniczego, choroba Bowena, choroba Pageta brodawki sutkowej, DCIS, egzema, ekspresja HER2, inwazyjny rak piersi, klasyfikacja TNM, komórka Pageta, komórka Tokera, kontaktowe zapalenie skóry, lumpektomia, łuszczyca, mammografia, mastektomia, mikrozwapnienie, naskórek brodawki sutkowej, przewodowy rak in situ, rak kolczystokomórkowy in situ, rak piersi, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, rezonans magnetyczny piersi, ultrasonografia piersi, węzeł chłonny pachowy - Leksykon chorób i schorzeń
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu – Leczenie
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu (CUP) stanowi około 3-5% wszystkich nowotworów złośliwych i charakteryzuje się agresywnym przebiegiem oraz opornością na standardową chemioterapię, co skutkuje medianą przeżycia 4-9 miesięcy w 85-90% przypadków o niekorzystnym rokowaniu. Diagnostyka obejmuje biopsję, badania immunohistochemiczne, molekularne oraz obrazowe, a leczenie wymaga multidyscyplinarnego podejścia. Standardowa chemioterapia opiera się na pochodnych platyny w skojarzeniu z taksanami lub gemcytabiną (np. karboplatyna z paklitakselem, cisplatyna z gemcytabiną), natomiast radioterapia i chirurgia mają zastosowanie głównie w przypadkach ograniczonych zmian lub w celach paliatywnych. Hormonoterapia jest stosowana przy podejrzeniu nowotworów hormonozależnych, a leczenie paliatywne skupia się na łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia.
analog somatostatyny, antygen PSA, badanie histopatologiczne, cisplatyna, denosumab, ekspresja HER2, ekspresja PD-L1, etopozyd, guz neuroendokrynny, inhibitor MEK, inhibitor mTOR, karboplatyna, leczenie paliatywne, limfadenektomia, nadekspresja HER2, niestabilność mikrosatelitarna, obciążenie mutacyjne, ognisko pierwotne nowotworu, onkolog kliniczny, opieka hospicyjna, pochodne platyny, profilowanie genomowe, przeciwciało anty-PD-1, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia z modulacją intensywności wiązki, rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu, rakowiak, sekwencjonowanie nowej generacji, wsparcie psychologiczne, zaburzenia naprawy niesparowanych zasad DNA, zespół multidyscyplinarny, zmiana przerzutowa