dyssynergia dna miednicy
Dyssynergia dna miednicy to zaburzenie czynnościowe polegające na nieprawidłowej koordynacji mięśni dna miednicy podczas defekacji. U osób z tym schorzeniem dochodzi do paradoksalnego skurczu lub niedostatecznego rozluźnienia mięśni dna miednicy (szczególnie mięśnia łonowo-odbytniczego) w momencie parcia na stolec.
Dyssynergia jest jedną z głównych przyczyn zaparć czynnościowych typu wydalniczego. Pacjenci często zgłaszają uczucie niepełnego wypróżnienia, konieczność silnego parcia, manualnego wspomagania defekacji lub uczucie blokady przy oddawaniu stolca. Schorzenie to może prowadzić do przewlekłych zaparć, bólu odbytu oraz pogorszenia jakości życia.
Diagnostyka dyssynergii dna miednicy obejmuje manometrię anorektalną (złoty standard), defekografię, badanie EMG mięśni dna miednicy oraz test wydalania balonu. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na terapii behawioralnej, w tym na biofeedbacku, który pomaga pacjentom ponownie nauczyć się prawidłowej koordynacji mięśni podczas defekacji. W trudniejszych przypadkach stosuje się leczenie farmakologiczne, a czasami interwencje zabiegowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaparcie – Leczenie
Zaparcie, definiowane jako trudności w defekacji lub zmniejszona częstotliwość wypróżnień, wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego uwzględniającego przyczynę, czas trwania i nasilenie objawów. Podstawą leczenia są modyfikacje stylu życia, w tym zwiększenie spożycia błonnika do 25-35 g/dobę, odpowiednie nawodnienie (1,8-2 litry/dobę), regularna aktywność fizyczna oraz wypracowanie rutyny wypróżnień i prawidłowej pozycji podczas defekacji. W przypadku braku poprawy stosuje się farmakoterapię, obejmującą środki zwiększające objętość stolca (np. psyllium), osmotyczne (glikol polietylenowy, laktuloza), stymulujące perystaltykę (senes, bisakodyl), zmiękczające (dokuzan sodowy) oraz poślizgowe (olej mineralny). W przewlekłym zaparciu opornym na leczenie standardowe dostępne są leki na receptę, takie jak lubiprostron, linaklotyd, plekanatyd i prukalopryd, które działają poprzez zwiększenie wydzielania płynów do jelita lub stymulację perystaltyki.
antagonista receptorów opioidowych, biofeedback, defekacja, dyssynergia dna miednicy, glikol polietylenowy, inercja okrężnicy, laktuloza, linaklotyd, odruch żołądkowo-okrężniczy, pasaż jelitowy, perystaltyka jelit, plekanatyd, środek osmotyczny, środek przeczyszczający, środek stymulujący, środek zmiękczający stolec, środek zwiększający objętość stolca, stymulacja nerwu krzyżowego, trening toaletowy, trudność w oddawaniu stolca, zespół jelita drażliwego