zaburzenie czynności trzustki
Zaburzenie czynności trzustki to stan kliniczny, w którym dochodzi do nieprawidłowego funkcjonowania tego narządu, co prowadzi do zaburzeń trawienia oraz metabolizmu. Trzustka pełni kluczową rolę w organizmie – produkuje enzymy trawienne niezbędne do rozkładu pokarmów oraz hormony regulujące poziom glukozy we krwi, w tym insulinę i glukagon.
Zaburzenia funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki manifestują się niedoborem enzymów trawiennych, co skutkuje zaburzeniami wchłaniania tłuszczów, białek i węglowodanów. Klinicznie objawia się to biegunką tłuszczową (steatorea), utratą masy ciała oraz niedożywieniem. Najczęstsze przyczyny to przewlekłe zapalenie trzustki, mukowiscydoza, stany po resekcji trzustki oraz nowotwory.
Zaburzenia funkcji wewnątrzwydzielniczej trzustki dotyczą produkcji hormonów i mogą prowadzić do cukrzycy, hipoglikemii lub innych zaburzeń metabolicznych. Diagnostyka obejmuje badania krwi, moczu, kału (elastaza-1, stężenie tłuszczów), testy czynnościowe oraz obrazowanie (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, ERCP).
Leczenie zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania dysfunkcji. W przypadku niewydolności zewnątrzwydzielniczej stosuje się suplementację enzymów trzustkowych, modyfikację diety oraz leczenie choroby podstawowej. Przy zaburzeniach wewnątrzwydzielniczych może być konieczna insulinoterapia lub inne leczenie endokrynologiczne. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zaburzeń czynności trzustki jest kluczowe dla zapobiegania poważnym powikłaniom metabolicznym i niedożywieniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Walproinian magnezu – Przeciwwskazania stosowania
Walproinian magnezu, substancja czynna preparatu Dipromal, jest stosowany w terapii padaczki oraz choroby afektywnej dwubiegunowej, jednak jego podanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, obecność porfirii, a także choroby wątroby (zarówno aktualne, jak i przebyte), ciężkie zaburzenia czynności wątroby i trzustki oraz choroby wątroby w wywiadzie rodzinnym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów, których rodzeństwo zmarło z powodu niewydolności wątroby podczas terapii walproinianem. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG, w tym u dzieci poniżej 2. roku życia z podejrzeniem tych zaburzeń, oraz u kobiet w ciąży lub w wieku rozrodczym bez spełnienia warunków programu zapobiegania ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenne.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba wątroby, Dipromal, hepatotoksyczność, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, padaczka, polimeraza gamma, porfiria, Program Zapobiegania Ciąży, substancja czynna, teratogenność, walproinian magnezu, zaburzenie czynności trzustki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie mitochondrialne, zespół Alpersa-Huttenlochera