inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny
Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI – Serotonin-Norepinephrine Reuptake Inhibitors) to grupa leków przeciwdepresyjnych działających poprzez blokowanie transporterów odpowiedzialnych za wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny w synapsach nerwowych. Zwiększają one stężenie tych neuroprzekaźników w szczelinie synaptycznej, wzmacniając przekaźnictwo serotoninergiczne i noradrenergiczne w ośrodkowym układzie nerwowym.
Do najczęściej stosowanych SNRI należą wenlafaksyna, duloksetyna, milnacipran i deswenlafaksyna. Leki te różnią się między sobą powinowactwem do transporterów serotoninowych i noradrenergicznych, profilem farmakokinetycznym oraz zakresem działań niepożądanych. Przykładowo, wenlafaksyna w niższych dawkach działa głównie na serotoninę, a dopiero w wyższych wykazuje istotny wpływ na przekaźnictwo noradrenergiczne.
SNRI znajdują zastosowanie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych (szczególnie lęku uogólnionego i lęku napadowego), bólu neuropatycznego, fibromialgii oraz zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Niektóre z nich, jak duloksetyna, są również stosowane w leczeniu wysiłkowego nietrzymania moczu. W porównaniu do selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), SNRI mogą wykazywać większą skuteczność u pacjentów z depresją o ciężkim nasileniu oraz z komponentą bólową.
Działania niepożądane SNRI obejmują nudności, suchość w ustach, bóle głowy, zaburzenia snu, zawroty głowy oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Ze względu na wpływ na układ noradrenergiczny, leki te mogą również powodować wzrost ciśnienia tętniczego i przyspieszenie rytmu serca, co wymaga monitorowania parametrów życiowych podczas terapii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Baxiren 2,5 mg
Apiksaban, aktywny składnik leku Baxiren, jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 oraz transportowany przez P-glikoproteinę (P-gp). Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), powodują dwukrotne zwiększenie AUC i 1,6-krotne zwiększenie Cmax apiksabanu, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania tych leków. Umiarkowane inhibitory, np. diltiazem (360 mg/dobę) i klarytromycyna (500 mg dwa razy na dobę), zwiększają AUC o 40-60% i Cmax o 30%, co wymaga ostrożności, ale niekoniecznie modyfikacji dawki. Silne induktory CYP3A4 i P-gp, takie jak ryfampicyna, zmniejszają AUC o 54% i Cmax o 42%, co może obniżać skuteczność apiksabanu, zwłaszcza w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, gdzie stosowanie induktorów jest niewskazane. Współstosowanie apiksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi jest przeciwwskazane z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych, a leki przeciwpłytkowe i NLPZ zwiększają ryzyko krwawienia i wymagają ostrożności.
ablacja cewnikowa, agregacja płytek krwi, antagonista receptora GPIIb/IIIa, apiksaban, azole przeciwgrzybicze, CYP3A4, cytochrom P450, czynnik krzepnięcia Xa, działanie przeciwpłytkowe, farmakodynamika, farmakokinetyka apiksabanu, heparyna niefrakcjonowana, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory CYP3A4 i P-gp, inhibitory proteazy HIV, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, krwawienie, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niezastawkowe migotanie przedsionków, P-glikoproteina, protezoplastyka stawu biodrowego, stężenie w osoczu, węgiel aktywowany, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Submena
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej i uzależnienia (OUD). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest ustabilizowanie długotrwałej terapii opioidami, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z wywiadem zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, palący tytoń lub z zaburzeniami psychicznymi powinni być monitorowani pod kątem zachowań poszukujących lek oraz objawów OUD. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, miastenią gravis oraz u osób z CSA, gdzie dawkę opioidów należy odpowiednio dostosować. Fentanyl może również powodować bradykardię, a u osób starszych obserwuje się zmniejszony klirens i wydłużony okres półtrwania leku, co wymaga ostrożności i ewentualnej redukcji dawki.
bradyarytmia, bradykardia, depresja oddechowa, fentanyl tabletki podjęzykowe, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipertermia, hipowolemia, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia gravis, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy bezdech senny, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, terapia opioidowa, uzależnienie od opioidów, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia używania opioidów, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Durogesic
Systemy transdermalne Durogesic zawierają fentanyl, opioid o wysokim potencjale toksycznym, wymagający ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza po usunięciu plastra, ze względu na długi okres półtrwania fentanylu (20-27 godzin, z redukcją stężenia o około 50%). Stosowanie u opioidowo-naïve pacjentów, szczególnie z bólem nienowotworowym, niesie ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i zgonu, zwłaszcza u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami sedatywnymi (benzodiazepiny, alkohol), inhibitorami CYP3A4 oraz lekami serotoninergicznymi, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej i zespołu serotoninowego. Pacjenci z chorobami układu oddechowego, nowotworami mózgu, bradyarytmią czy hipowolemią wymagają szczególnej ostrożności i dostosowania dawki. Należy również unikać ekspozycji plastra na źródła ciepła, które mogą zwiększać uwalnianie fentanylu i ryzyko przedawkowania.
allodynia, bezdech senny ośrodkowy, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakokinetyka fentanylu, hiperalgezja opioidowa, hipowolemii, inhibitory CYP3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, przewlekła obturacyjna choroba płuc, system transdermalny fentanylu, toksyczność fentanylu, tolerancja opioidowa, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie związane ze stosowaniem opioidów, zaparcie poopioidowe, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vellofent
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl w formie tabletek podjęzykowych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na silne działanie opioidowe i ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania podczas snu oraz u osób z niewydolnością wątroby lub nerek. Konieczne jest monitorowanie pacjentów podczas dostosowywania dawki, zwłaszcza u osób z ryzykiem bradykardii, hipowolemii, niedociśnienia oraz u pacjentów z urazem głowy lub zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Wskazane jest także unikanie jednoczesnego stosowania z lekami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) oraz lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) ze względu na ryzyko depresji oddechowej i zespołu serotoninowego. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
benzodiazepiny, bradyarytmia, bradykardia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, fentanyl, hiperalgezja wywołana opioidami, hipoksemia, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w dawce 50 µg/ml, podawany dożylnie, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak opioidy, barbiturany, benzodiazepiny, neuroleptyki, środki do znieczulenia ogólnego oraz gabapentynoidy, nasilają opioidową depresję oddechową, co wymaga redukcji dawki fentanylu, zwłaszcza u pacjentów oddychających spontanicznie. Silne inhibitory CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol) zmniejszają klirens fentanylu nawet o ⅔, wydłużając jego działanie i zwiększając ryzyko depresji oddechowej, co wymaga szczególnej ostrożności i potencjalnej redukcji dawki. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (flukonazol, worykonazol) również zwiększają ekspozycję na fentanyl, a leki zwiotczające mięśnie bez działania wagolitycznego mogą wywołać bradykardię lub zatrzymanie akcji serca. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga unikania takiego połączenia lub ścisłego monitorowania pacjenta.
benzodiazepiny, bradykardia, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, działanie addytywne, etomidat, farmakokinetyka, fentanyl, flukonazol, gabapentynoidy, IMAO, inhibitory CYP3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, klirens, klirens osoczowy, leki opioidowe, leki serotoninergiczne, leki zwiotczające mięśnie, midazolam, neuroleptyki, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, SNRI, SSRI, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny
Produkt leczniczy Matrifen zawiera fentanyl w postaci systemu transdermalnego i jest wskazany wyłącznie dla pacjentów wykazujących tolerancję na opioidy. Ze względu na ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, szczególnie u osób nieprzyjmujących wcześniej opioidów, pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego, zwłaszcza w ciągu co najmniej 24 godzin po usunięciu plastra, gdyż stężenie fentanylu w surowicy zmniejsza się o około 50% w ciągu 20-27 godzin. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, alkohol) oraz inhibitorami CYP3A4, które mogą zwiększać stężenie fentanylu i ryzyko działań niepożądanych, w tym zagrażającej życiu depresji oddechowej. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z ryzykiem zespołu serotoninowego podczas terapii lekami serotoninergicznymi.
allodynia, bradyarytmia, bradykardia, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, farmakokinetyka fentanylu, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hipowentylacja, hipowolemia, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, leki uspokajające, miastenia, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, opór w drogach oddechowych, ośrodkowy bezdech senny, plaster fentanylu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcje miokloniczne, silny opioid, system transdermalny, uzależnienie fizyczne, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaparcia wywołane opioidami, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Venlectine 150 mg
Wenlafaksyna (Venlectine) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wymaga ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko dla rozrodu. Lek może być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Należy poinformować pacjentki o możliwych powikłaniach u noworodków, takich jak zespół odstawienny objawiający się drażliwością, drżeniem, hipotonią, trudnościami ze ssaniem i zaburzeniami snu, które pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Istnieje także potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego u matek stosujących SNRI lub SSRI w miesiącu przed porodem.
chlorowodorek wenlafaksyny, drżenie, działanie serotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hipotonia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwotok poporodowy, O-demetylowenlafaksyna, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodka, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, wspomaganie oddychania, zaburzenia snu, zespół odstawienny, zespół odstawienny wenlafaksyny, zgłębnik - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thinban
Produkt leczniczy Thinban zawierający rywaroksaban w dawce 2,5 mg stosowany jest w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) oraz ewentualnie klopidogrelem lub tyklopidyną u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), chorobą wieńcową (CAD) i chorobą tętnic obwodowych (PAD) o wysokim ryzyku zdarzeń niedokrwiennych oraz po rewaskularyzacji kończyny dolnej. Terapia podwójna przeciwpłytkowa z klopidogrelem powinna być krótkotrwała, a jednoczesne stosowanie innych inhibitorów agregacji płytek (prasugrel, tikagrelor) nie jest zalecane. Ze względu na ryzyko krwawień, w tym z błon śluzowych i niedokrwistości, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, w tym kontrola hemoglobiny i hematokrytu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), stosujących leki zwiększające stężenie rywaroksabanu (np. azole, inhibitory proteazy HIV) oraz u osób z ryzykiem krwawienia, w tym z chorobami przewodu pokarmowego, retinopatią naczyniową czy nowotworami przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego.
antagonista witaminy K, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba tętnic obwodowych, choroba zapalna jelit, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, proteza zastawki serca, przemijający napad niedokrwienny, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rewaskularyzacja kończyny dolnej, rozstrzenia oskrzeli, ryzyko krwotoku, terapia przeciwpłytkowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar krwotoczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny
Produkt Matrifen to transdermalny system dostarczający fentanyl, silny opioid stosowany w leczeniu bólu. Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji ośrodka oddechowego, konieczne jest monitorowanie pacjentów przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra, gdyż stężenie fentanylu w surowicy spada o około 50% w ciągu 20-27 godzin. Matrifen powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów z udokumentowaną tolerancją na opioidy, gdyż u opioidowo-naïwnych, zwłaszcza w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nawet najmniejsza dawka może wywołać zagrażającą życiu hipowentylację. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak benzodiazepiny, alkohol czy inne opioidy, ze względu na ryzyko sedacji, śpiączki i zgonu. Ponadto, u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc opioidy mogą nasilać depresję oddechową i zwiększać opór dróg oddechowych.
allodynia, benzodiazepiny, bradyarytmia, bradykardia, buprenorfina, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hipowentylacja, hipowolemie, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia, nalbufina, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcje miokloniczne, stężenie fentanylu w surowicy, system transdermalny, tolerancja na opioidy, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zespół odstawienia opioidów, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vellofent
Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl, wymaga szczególnej ostrożności w przechowywaniu i stosowaniu ze względu na wysokie ryzyko przypadkowego zatrucia, w tym śmiertelnego, zwłaszcza u dzieci. Terapia powinna być prowadzona wyłącznie u pacjentów z ustaloną długotrwałą terapią opioidową w leczeniu uporczywego bólu, z koniecznością ścisłego monitorowania dawki i stanu klinicznego. Fentanyl może wywoływać ciężką depresję oddechową, szczególnie u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania podczas snu (w tym centralnym bezdechem sennym) oraz u osób z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym. Należy zwrócić uwagę na ryzyko hiperalgezji opioidowej, bradykardii oraz zmienioną farmakokinetykę u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, co może prowadzić do nasilenia i przedłużenia działania leku.
benzodiazepiny, bradykardia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, farmakokinetyka, fentanyl, hiperalgezja wywołana opioidami, hipovolemia, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens leku, niewydolność wątroby i nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rany jamy ustnej, retencja dwutlenku węgla, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, środek ostrożności, tolerancja na leki, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Matrifen 25 mikrogramów/godzinę system transdermalny
Preparat Matrifen zawiera fentanyl, silny opioid o wysokim potencjale farmakologicznym, stosowany w formie systemu transdermalnego. Ze względu na specyfikę farmakokinetyki (spadek stężenia fentanylu w surowicy o około 50% w ciągu 20-27 godzin po usunięciu plastra) oraz ryzyko ciężkiej depresji ośrodka oddechowego, stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń i monitorowania pacjentów, zwłaszcza po usunięciu plastra przez co najmniej 24 godziny. Produkt jest wskazany wyłącznie dla pacjentów z udokumentowaną tolerancją na opioidy, gdyż u opioidowo-naïwnych, szczególnie z bólem nienowotworowym, istnieje ryzyko zagrażającej życiu hipowentylacji nawet przy najmniejszych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, POChP oraz u pacjentów stosujących jednocześnie leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny), co może nasilać sedację i depresję oddechową. Ponadto, ze względu na ryzyko przedawkowania, plastry muszą być przechowywane w miejscu niedostępnym dla dzieci i osób postronnych.
allodynia, bradyarytmia, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, dysfagia, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperrefleksja, hipowentylacja, inhibitory cytochromu P450, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowy bezdech senny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, surowica krwi, system transdermalny, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zdarzenia niepożądane, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutilox 30 mg
Duloksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych (lek Dutilox), wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują w trakcie terapii. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak parestezje, zaburzenia snu, lęk, nudności, drżenia czy zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, co uzasadnia rekomendację stopniowego zmniejszania dawki. W badaniach klinicznych u pacjentów z neuropatią cukrzycową odnotowano istotne statystycznie wzrosty stężenia glukozy na czczo oraz HbA1c (średni wzrost o 0,3% w porównaniu do grupy kontrolnej), a także niewielkie podwyższenie cholesterolu całkowitego. Nie stwierdzono istotnych zmian w parametrach elektrokardiograficznych (QT, PR, QRS, QTcB). U dzieci i młodzieży duloksetyna wpływa na masę ciała (średnia redukcja o 0,1 kg po 10 tygodniach) oraz wzrost (zmniejszenie o 1% na siatce centylowej w długim okresie). Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie parametrów metabolicznych, wzrostu i masy ciała w tej grupie wiekowej.
akatyzja, arytmia nadkomorowa, bezsenność, bruksizm, duloksetyna, dyskineza, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, glikemia, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, jaskra, kapsułki dojelitowe, krwotok poporodowy, migotanie przedsionków, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, mioklonie, neuropatia cukrzycowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostre uszkodzenie wątroby, parestezje, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenia ejakulacji, zapalenie naczyń skóry, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zespół takotsubo, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny
Produkt Matrifen zawiera fentanyl, opioid o wysokim ryzyku toksyczności, szczególnie u dzieci i pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów. Zaleca się monitorowanie pacjentów przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra ze względu na stopniowe zmniejszanie stężenia fentanylu w surowicy (ok. 50% w ciągu 20-27 godzin). Stosowanie u opioidowo-naïve może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, zwłaszcza u osób starszych oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami depresyjnymi na OUN (np. benzodiazepiny), gdyż zwiększa to ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z POChP, nowotworami mózgu, bradyarytmią, niedociśnieniem oraz zaburzeniami czynności wątroby i nerek, z koniecznością dostosowania dawki i ścisłego monitorowania objawów toksyczności.
allodynia, benzodiazepiny, ból nienowotworowy, bradyarytmia, bradykardia, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dysfagia, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hipowentylacja, hipowolemia, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia, nalbufina, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcje miokloniczne, stężenie fentanylu, toksyczność fentanylu, tolerancja na opioidy, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zaparcie opioidowe, zespół odstawienny opioidowy, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Submena
Produkt leczniczy Submena zawiera fentanyl, silny opioid, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko przedawkowania, uzależnienia oraz depresji oddechowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest ustabilizowanie długotrwałej terapii opioidami, a pacjentów należy dokładnie poinstruować o prawidłowym stosowaniu leku oraz ryzyku związanym z nadużywaniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wywiadem zaburzeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, chorobami psychicznymi, palaczy tytoniu oraz osoby starsze, u których obserwuje się zmniejszony klirens fentanylu i zwiększoną wrażliwość na lek. Monitorowanie obejmuje ocenę zachowań poszukujących lek oraz kontrolę jednoczesnego stosowania innych opioidów i leków psychoaktywnych, zwłaszcza benzodiazepin, ze względu na ryzyko sedacji i depresji oddechowej.
bradyarytmia, bradykardia, depresja oddechowa, fentanyl, guz mózgu, hiperalgezja wywołana opioidami, hiperkapnia, hiperrefleksja, hipertermia, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, ośrodkowy bezdech senny, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, substancja psychoaktywna, tachykardia, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej, zespół serotoninowy