zapalenie jąder i najądrza
Zapalenie jąder i najądrza (orchitis i epididymitis) to stan zapalny męskich narządów rozrodczych, który może występować oddzielnie lub jednocześnie (wówczas określany jako epididymo-orchitis). Jest to stosunkowo częsta patologia układu moczowo-płciowego, dotykająca głównie mężczyzn w wieku rozrodczym.
Etiologia zapalenia jąder i najądrza jest zróżnicowana. Najczęstszymi czynnikami zakaźnymi są bakterie przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae) oraz patogeny układu moczowego (E. coli, Pseudomonas). U dzieci i młodzieży do 14. roku życia częstą przyczyną zapalenia jąder jest świnka (paramyxovirus). Rzadziej stan ten wywołują grzyby, prątki gruźlicy czy pasożyty.
Obraz kliniczny charakteryzuje się nagłym początkiem, bólem i obrzękiem zajętych struktur, często z towarzyszącym zaczerwienieniem i ociepleniem moszny, gorączką i dreszczami. Pacjenci mogą zgłaszać również objawy dyzuryczne, wydzielinę z cewki moczowej oraz dolegliwości bólowe promieniujące do pachwiny. Nieleczone zapalenie może prowadzić do powikłań, takich jak ropień, martwica jądra czy niepłodność.
Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne (morfologia, CRP, posiewy moczu i wydzieliny z cewki), badania obrazowe (USG moszny z Dopplerem) oraz w wybranych przypadkach testy na choroby przenoszone drogą płciową. Leczenie powinno być ukierunkowane na czynnik etiologiczny i obejmuje antybiotykoterapię, leki przeciwzapalne, odpoczynek oraz podwyższenie moszny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg
Doksycyklina w formie kapsułek twardych stosowana jest w różnych schematach dawkowania, zależnie od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. Standardowo w pierwszej dobie podaje się 200 mg (jednorazowo lub 2 × 100 mg co 12 godzin), a następnie dawkę podtrzymującą 100 mg/dobę. W ciężkich zakażeniach zalecane jest 200 mg/dobę przez cały okres terapii. W boreliozie z Lyme stosuje się 100 mg co 12 godzin przez 14–28 dni, a w malaria tropikalnej opornej na chlorochinę 200 mg/dobę przez minimum 7 dni w skojarzeniu z chininą. W leczeniu niepowikłanych chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis czy Ureaplasma urealyticum, zaleca się 100 mg co 12 godzin przez 7 dni. W przypadku kiły pierwszorzędowej i drugorzędowej u pacjentów uczulonych na penicylinę (z wyjątkiem kobiet w ciąży) stosuje się 200 mg dwa razy na dobę przez 14 dni.
badanie mikrobiologiczne, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Chlamydia trachomatis, choroba przenoszona drogą płciową, diagnoza kliniczna, doksycyklina, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, kiła, leptospiroza, malaria tropikalna, nadwrażliwość na penicylinę, Neisseria gonorrhoeae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oporność na chlorochinę, paciorkowiec β-hemolizujący grupy A, pacjent geriatryczny, podrażnienie gardła, posiłek, profilaktyka malarii, Ureaplasma urealyticum, zakażenie rzeżączkowe, zapalenie jąder i najądrza