iPTH
iPTH (intact Parathyroid Hormone) to kluczowy marker diagnostyczny wykorzystywany do oceny funkcji przytarczyc i gospodarki wapniowo-fosforanowej. Jest to forma oznaczenia hormonu przytarczyc, która mierzy pełną, nierozłożoną cząsteczkę PTH (1-84), co zapewnia dokładniejszą ocenę aktywności przytarczyc niż starsze metody oznaczania.
Badanie iPTH ma szczególne znaczenie w diagnostyce i monitorowaniu pierwotnej i wtórnej nadczynności przytarczyc, przewlekłej choroby nerek, osteoporozy oraz zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Wartości referencyjne iPTH wynoszą zazwyczaj 15-65 pg/ml, choć mogą się różnić w zależności od laboratorium i zastosowanej metody pomiarowej.
W praktyce klinicznej iPTH powinno być interpretowane zawsze w połączeniu z poziomami wapnia, fosforu i witaminy D. U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek wartości docelowe iPTH są wyższe niż w populacji ogólnej i zależą od stadium choroby. Oznaczenie iPTH jest również wykorzystywane śródoperacyjnie podczas paratyroidektomii do potwierdzenia skuteczności zabiegu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cinacalcet Sandoz 30 mg
Cynakalcet, będący kalcymimetykiem z grupy leków przeciwprzytarczycowych (kod ATC: H05BX01), działa poprzez zwiększenie wrażliwości receptora wapniowego na zewnątrzkomórkowe stężenie wapnia, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia parathormonu (PTH) i wapnia w surowicy. W trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u 1136 pacjentów dializowanych ze schyłkową niewydolnością nerek i wtórną nadczynnością przytarczyc (HPT) wykazano, że 35-46% pacjentów leczonych cynakalcetem osiągnęło stężenie iPTH ≤ 250 pg/ml (≤ 26,5 pmol/l), a około 60% uzyskało co najmniej 30% redukcję iPTH. Ponadto, obserwowano istotne obniżenie iloczynu wapniowo-fosforanowego (Ca × P) o 14%, wapnia o 7% oraz fosforu o 8%, z utrzymaniem efektu do 12 miesięcy terapii. Cynakalcet wykazuje skuteczność niezależnie od początkowych wartości iPTH, iloczynu Ca × P, typu dializy, czasu trwania dializoterapii oraz stosowania steroli witaminy D. W badaniu EVOLVE u 3883 pacjentów dializowanych nie stwierdzono istotnego statystycznie zmniejszenia ryzyka zgonu lub zdarzeń sercowo-naczyniowych, choć wtórna analiza sugerowała pewne korzyści.
badanie EVOLVE, ciężka hiperkalcemia, cynakalcet, fosfataza alkaliczna swoista dla kości, gruczoł przytarczyczny, hipokalcemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, iPTH, lek kalcymimetyczny, lek przeciwprzytarczycowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obwodowe zdarzenie naczyniowe, parathormon, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, przewlekła choroba nerek, rak przytarczyc, receptor wapniowy, schyłkowa choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sterol witaminy D, stężenie wapnia w surowicy, wtórna nadczynność przytarczyc, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cinacalcet Sandoz 90 mg
Cynacalcet Sandoz, lek kalcymimetyczny z grupy leków wpływających na równowagę wapniową (kod ATC: H05BX01), działa poprzez zwiększenie wrażliwości receptora wapniowego na wapń pozakomórkowy, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia parathormonu (PTH) i wapnia w surowicy. W trzech 6-miesięcznych, podwójnie ślepych badaniach klinicznych u 1136 pacjentów dializowanych ze schyłkową niewydolnością nerek i wtórną nadczynnością przytarczyc (średnie wyjściowe stężenia iPTH: 733 i 683 pg/ml) cynakalcet znacząco zmniejszał stężenia iPTH, iloczynu wapniowo-fosforanowego (Ca x P), wapnia i fosforu, przy czym 35-46% pacjentów osiągnęło iPTH ≤ 250 pg/ml. Efekt terapeutyczny utrzymywał się do 12 miesięcy i był niezależny od typu dializy, początkowego stężenia iPTH oraz stosowania steroli witaminy D. Dodatkowo, leczenie cynakalcetem wiązało się z redukcją ryzyka złamań kości i paratyreoidektomii, bez istotnego wpływu na markery metabolizmu kostnego.
badanie EVOLVE, cynakalcet, dializoterapia, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, hiperkalcemia, hipokalcemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, iPTH, kalcymimetyk, niewydolność serca, obrót kostny, parathormon, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, preparaty wiążące fosforany, przewlekła choroba nerek, rak przytarczyc, receptor wapniowy, schyłkowa niewydolność nerek, sterole witaminy D, wtórna nadczynność przytarczyc, zawał mięśnia sercowego, zwłóknienie kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Reddy
Cynakalcet, substancja czynna preparatu Cinacalcet Reddy, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkiej hipokalcemii, która może prowadzić do zagrażających życiu powikłań, takich jak tężyczka, drgawki oraz wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego QT, przyjmujących leki wydłużające QT oraz u osób z historią drgawek. Stężenie wapnia w surowicy powinno być oznaczane w ciągu pierwszego tygodnia od rozpoczęcia terapii lub zmiany dawki, a leczenie nie powinno być inicjowane przy stężeniu wapnia poniżej dolnej granicy normy. U pacjentów dializowanych z przewlekłą chorobą nerek około 30% doświadczyło stężenia wapnia < 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Cynakalcet jest wskazany u dzieci ≥ 3 lat z wtórną nadczynnością przytarczyc i ESRD leczonych dializą, gdy standardowa terapia jest nieskuteczna, a skorygowane stężenie wapnia jest w górnej granicy normy lub wyższe.
adynamiczna choroba kości, brak laktazy, cynakalcet, drgawki, etelkalcetyd, hipokalcemia, iPTH, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parestezje, próg drgawkowy, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cinacalcet Sandoz 60 mg
Cinacalcet Sandoz stosuje się w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc, z dawką początkową u dorosłych i osób starszych (>65 lat) wynoszącą 30 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnej dawki 180 mg/dobę. Celem terapii jest utrzymanie stężenia intact PTH (iPTH) u pacjentów dializowanych w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l). Monitorowanie iPTH powinno odbywać się po 1-4 tygodniach od rozpoczęcia lub zmiany dawki, a następnie co 1-3 miesiące. Skorygowane stężenie wapnia w surowicy musi być na poziomie co najmniej dolnej granicy normy przed rozpoczęciem leczenia i monitorowane często w pierwszym tygodniu oraz co miesiąc po ustaleniu dawki podtrzymującej. W przypadku hipokalcemii (wapń <8,4 mg/dl lub <2,1 mmol/l) zaleca się modyfikację terapii wapniem, witaminą D lub zmniejszenie dawki cynakalcetu, a przy stężeniu ≤7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub utrzymujących się objawach hipokalcemii – przerwanie leczenia do czasu normalizacji wapnia.
bio-intact PTH, biodostępność cynakalcetu, cynakalcet, dawka podtrzymująca, etelkalcetyd, hemodializa, hipokalcemia, hormon przytarczyc, iPTH, objawy hipokalcemii, pierwotna nadczynność przytarczyc, płyn dializacyjny, rak przytarczyc, skorygowane stężenie wapnia, sterole witaminy D, stężenie PTH, stężenie wapnia w surowicy, suplement wapnia, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie czynności wątroby, związki wiążące fosforany - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Micalcet
Cynakalcet, stosowany w terapii wtórnej nadczynności przytarczyc (HPT) u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, wymaga ścisłego monitorowania stężenia wapnia w surowicy ze względu na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, drgawki, czy wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. U dorosłych dializowanych pacjentów nie należy rozpoczynać leczenia, gdy stężenie wapnia skorygowane dla albuminy jest poniżej dolnej granicy normy. W badaniach klinicznych około 30% pacjentów dializowanych doświadczyło stężenia wapnia poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). U dzieci powyżej 3 roku życia z ESRD terapia cynakalcetem powinna być rozważana tylko przy nieskuteczności standardowego leczenia i stężeniu wapnia w górnej granicy normy lub powyżej. Należy również uwzględnić zdolność pacjenta do przestrzegania zaleceń oraz konieczność edukacji w zakresie objawów hipokalcemii i monitorowania laboratoryjnego.
adynamiczna choroba kości, cynakalcet, dializoterapia, drgawki, hipokalcemia, iPTH, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenia rytmu serca, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parathormon, parestezje, próg drgawkowy, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, stężenie wapnia w surowicy, testosteron, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paricalcitol Fresenius 2 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 2 µg/ml oraz 5 µg/ml i stosowany dożylnie u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych dializie. Dawka początkowa powinna być obliczana na podstawie wyjściowego stężenia natywnego PTH: dla iPTH w pmol/l jako wartość podzielona przez 8, a dla iPTH w pg/ml jako wartość podzielona przez 80. Podawanie odbywa się w bolusie dożylnym nie częściej niż co drugi dzień podczas dializy, z maksymalną dawką 40 µg. Docelowy zakres stężeń PTH u tych pacjentów wynosi 15,9–31,8 pmol/l (150–300 pg/ml), co odpowiada 1,5–3-krotności górnej granicy normy. W przypadku hiperkalcemii lub iloczynu skorygowanego Ca × P > 5,2 mmol/l (65 mg/dl) konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia do normalizacji parametrów.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micalcet 60 mg
Micalcet, zawierający cynakalcet chlorowodorek w dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, jest stosowany w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u dorosłych, osób starszych oraz dzieci powyżej 3 lat, a także w terapii raka przytarczyc i pierwotnej nadczynności przytarczyc u dorosłych. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 30 mg raz na dobę u dorosłych, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg/dobę. Celem terapii jest utrzymanie stężenia PTH w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l) u pacjentów dializowanych, mierzonego testem intact PTH (iPTH) lub bio-intact PTH (biPTH). Stężenie PTH należy oznaczać co najmniej 12 godzin po podaniu leku, z pierwszym pomiarem po 1-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia lub zmiany dawki, a następnie co 1-3 miesiące. W przypadku dzieci dawka początkowa wynosi ≤ 0,20 mg/kg masy ciała, z maksymalną dawką do 2,5 mg/kg/dobę, nie przekraczając 180 mg/dobę. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii i po zmianie dawki, z docelowym utrzymaniem wapnia w normie; w przypadku hipokalcemii (stężenie wapnia < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]) zaleca się odpowiednie działania terapeutyczne, w tym modyfikację dawki Micalcet lub przerwanie leczenia przy stężeniach ≤ 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) i/lub objawach klinicznych.
biodostępność cynakalcetu, biPTH, cynakalcet, dawka dobowa, dawka podtrzymująca, etelkalcetyd, hemodializa, hipokalcemia, hormon przytarczyc, iPTH, pierwotna nadczynność przytarczyc, płyn dializacyjny, rak przytarczyc, sterol witaminy D, stężenie wapnia w surowicy, sucha masa ciała, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie czynności wątroby, związek wiążący fosforany - Leksykon substancji czynnych
Parykalcytol – Dawkowanie i sposób podawania
Parykalcytol jest stosowany w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych hemodializie. Dawkowanie rozpoczyna się od obliczenia dawki początkowej na podstawie wyjściowego stężenia natywnego PTH, według wzoru: dawka (μg) = PTH (pmol/l) / 8 lub PTH (pg/ml) / 80, podawanej dożylnie w bolusie nie częściej niż co drugi dzień podczas dializy. Maksymalna bezpieczna dawka wynosi 40 μg. Celem terapii jest utrzymanie stężenia PTH w zakresie 15,9–31,8 pmol/l (150–300 pg/ml), czyli 1,5–3-krotnej wartości górnej granicy normy u osób bez mocznicy. Monitorowanie obejmuje oznaczanie wapnia i fosforanów co najmniej raz w miesiącu oraz iPTH co 3 miesiące, z możliwością częstszych badań podczas dostosowywania dawki. W przypadku hiperkalcemii lub iloczynu Ca × P > 5,2 mmol/l (65 mg/dl) dawkę należy zmniejszyć lub przerwać.
bolus, dostęp naczyniowy, dysfagia, hemodializa, hiperkalcemia, iloczyn Ca × P, iPTH, natywny PTH, parathormon, Paricalcitol Fresenius, parykalcytol, przewlekła choroba nerek, roztwór do wstrzykiwań, uszkodzenie wątroby, wstrzyknięcie dożylne, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micalcet 90 mg
Dawkowanie leku Micalcet jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz funkcji narządów. U dorosłych i osób powyżej 65 lat z wtórną nadczynnością przytarczyc zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg/dobę. Celem terapii jest utrzymanie stężenia intact PTH (iPTH) w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l), mierzonego co najmniej 12 godzin po podaniu leku. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, szczególnie w pierwszym tygodniu leczenia i po zmianie dawki, z zaleceniem utrzymania skorygowanego stężenia wapnia powyżej 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l). W przypadku hipokalcemii stosuje się odpowiednie modyfikacje dawkowania i leczenia wspomagającego, w tym podawanie związków wiążących fosforany i steroli witaminy D. U dzieci (3-18 lat) dawka początkowa wynosi ≤ 0,20 mg/kg/dobę, z maksymalną dawką do 2,5 mg/kg/dobę, nie przekraczającą 180 mg/dobę, a dawkowanie dostosowuje się na podstawie pomiarów iPTH i wapnia.
biodostępność cynakalcetu, biPTH, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, etelkalcetyd, hemodializa, hipokalcemia, hormon przytarczyc, iPTH, pacjent dializowany, pierwotna nadczynność przytarczyc, rak przytarczyc, skorygowane stężenie wapnia, sterole witaminy D, stężenie wapnia w płynie dializacyjnym, sucha masa ciała, tabletka powlekana, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia czynności wątroby, związki wiążące fosforany - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Aurovitas
Cynakalcet stosowany w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc (HPT) u pacjentów z końcowym stadium przewlekłej choroby nerek (ESRD) poddawanych dializoterapii wymaga ścisłego monitorowania stężenia wapnia w surowicy, ze względu na ryzyko hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, drgawki, parestezje, bóle mięśniowe oraz wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe. Terapia nie powinna być rozpoczynana przy stężeniu wapnia poniżej dolnej granicy normy, a u około 30% dializowanych pacjentów stwierdzono spadek wapnia poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka wydłużenia QT oraz u osób z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Cynakalcet jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek niepoddawanych dializom, ze względu na zwiększone ryzyko hipokalcemii (stężenie wapnia < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]).
adynamiczna choroba kości, arytmia komorowa, ból mięśniowy, całkowity niedobór laktazy, cynakalcet, dializoterapia, drgawka, etelkalcetyd, hipokalcemia, iPTH, komorowe zaburzenia rytmu serca, napad drgawkowy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, parathormon, parestezja, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, skurcz, tężyczka, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cinacalcet Reddy 30 mg
Cinacalcet Reddy, zawierający cynakalcet w postaci chlorowodorku, jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg. U dorosłych i osób powyżej 65 roku życia dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę, z możliwością zwiększania co 2-4 tygodnie w celu osiągnięcia docelowego stężenia iPTH w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l), maksymalnie do 180 mg na dobę. Stężenie PTH należy oznaczać co 1-4 tygodnie po rozpoczęciu lub zmianie dawki, a następnie co 1-3 miesiące. Monitorowanie skorygowanego stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszym tygodniu leczenia lub po zmianie dawki, z docelowym utrzymaniem wapnia powyżej 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l). W przypadku hipokalcemii (wapń <8,4 mg/dl) zaleca się modyfikację leczenia, w tym podawanie związków wapnia, witaminy D lub zmniejszenie dawki cynakalcetu, a przy stężeniu ≤7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) wstrzymanie terapii do czasu poprawy parametrów.
biodostępność, chlorowodorek, cynakalcet, etelkalcetyd, hipokalcemia, hormon przytarczyc, iPTH, leczenie podtrzymujące, pacjent dializowany, pacjent pediatryczny, pierwotna nadczynność przytarczyc, płyn dializacyjny, rak przytarczyc, skorygowane stężenie wapnia, sterole witaminy D, sucha masa ciała, tabletka powlekana, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia czynności wątroby, związki wiążące fosforany - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paricalcitol Fresenius 5 mcg/ml
Paricalcitol Fresenius jest preparatem dożylnym stosowanym u pacjentów poddawanych hemodializie w celu kontroli wtórnej nadczynności przytarczyc związanej z przewlekłą niewydolnością nerek. Dostępny w stężeniach 2 µg/ml i 5 µg/ml, dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie wyjściowego stężenia natywnego PTH (w pmol/l lub pg/ml) oraz monitorowania odpowiedzi terapeutycznej. Dawka początkowa obliczana jest jako PTH (pmol/l) ÷ 8 lub PTH (pg/ml) ÷ 80, podawana dożylnie co drugi dzień podczas dializy, z maksymalną bezpieczną dawką 40 µg. Docelowy zakres stężeń PTH u pacjentów dializowanych wynosi 15,9–31,8 pmol/l (150–300 pg/ml), co odpowiada 1,5–3-krotności górnej granicy normy u osób bez mocznicy. W przypadku hiperkalcemii lub iloczynu Ca × P > 5,2 mmol/l (65 mg/dl) konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia do normalizacji parametrów. Dawkę dostosowuje się także w zależności od zmian stężenia iPTH, zgodnie z zaleceniami tabelarycznymi.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cinacalcet Sandoz
Stosowanie cynakalcetu, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) poddawanych dializoterapii, wiąże się z ryzykiem hipokalcemii, która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, drgawki oraz wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca. Monitorowanie stężenia wapnia w surowicy jest kluczowe, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii lub po zmianie dawki, z uwzględnieniem, że u około 30% dializowanych pacjentów stężenie wapnia może spaść poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l). Terapia nie powinna być rozpoczynana u dorosłych z wapniem poniżej dolnej granicy normy. U dzieci i młodzieży (≥3 lat) z wtórną nadczynnością przytarczyc i ESRD, cynakalcet stosuje się tylko przy stężeniu wapnia w górnej granicy normy lub wyższym, z koniecznością ścisłego monitorowania i edukacji pacjentów oraz opiekunów.
adynamiczna choroba kości, ból mięśniowy, ciężka hipokalcemia, cynakalcet, dializoterapia, drgawki, hipokalcemia, iPTH, klasyfikacja Childa-Pugha, komorowe zaburzenia rytmu serca, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parestezja, poziom PTH, poziom testosteronu, przewlekła choroba nerek, schyłkowa choroba nerek, skurcz mięśni, stężenie wapnia w surowicy, tężyczka, wolny testosteron, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zespół długiego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Micalcet 30 mg
Micalcet (cynakalcet chlorowodorek) jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, stosowany głównie w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów dializowanych oraz w innych wskazaniach związanych z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej. U dorosłych i osób powyżej 65 lat dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę, z możliwością zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnej dawki 180 mg/dobę. Celem terapii jest utrzymanie stężenia intact PTH w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l). Monitorowanie PTH powinno odbywać się po 1-4 tygodniach od rozpoczęcia lub zmiany dawki, a następnie co 1-3 miesiące, zawsze minimum 12 godzin po podaniu leku. Skorygowane stężenie wapnia w surowicy musi być na poziomie co najmniej dolnej granicy normy przed rozpoczęciem terapii i powinno być kontrolowane często w pierwszym tygodniu oraz około raz w miesiącu w trakcie leczenia podtrzymującego. W przypadku hipokalcemii (wapń < 8,4 mg/dl, tj. 2,1 mmol/l) lub objawów klinicznych zaleca się modyfikację leczenia, w tym podawanie suplementów wapnia, witaminy D lub zmniejszenie dawki Micalcet, a w ciężkich przypadkach wstrzymanie terapii do czasu normalizacji wapnia (≥ 8,0 mg/dl, 2,0 mmol/l).
biodostępność cynakalcetu, cynakalcet, dializoterapia, etelkalcetyd, hipokalcemia, hormon przytarczyc, iPTH, pierwotna nadczynność przytarczyc, płyn dializacyjny, podanie doustne, PTH, rak przytarczyc, skorygowane stężenie wapnia, sterole witaminy D, suplementy wapnia, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia czynności wątroby, związki wiążące fosforany - Leksykon substancji czynnych
Sewelamer – Właściwości farmakodynamiczne
Sewelamer jest niewchłanialnym, usieciowanym polimerem wiążącym fosforany w przewodzie pokarmowym poprzez protonowane grupy aminowe, co skutkuje obniżeniem stężenia fosforanów w surowicy. W badaniach klinicznych u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek poddawanych hemodializie, węglan sewelameru (dawka trzy razy dziennie) wykazał równoważność terapeutyczną z chlorowodorkiem sewelameru, utrzymując średnie stężenia fosforanów na poziomie około 1,5–1,7 mmol/l. Sewelamer nie zawiera wapnia, co zmniejsza ryzyko hiperkalcemii w porównaniu do leków wiążących fosforany oparte na związkach wapnia. Ponadto, lek wiąże kwasy żółciowe, co prowadzi do obniżenia cholesterolu całkowitego i LDL o 15-39% bez wpływu na triglicerydy, HDL i albuminy, jednak może zakłócać wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K). W monoterapii sewelamer nie wykazuje spójnego wpływu na stężenie parathormonu (iPTH), dlatego w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc zaleca się jego stosowanie w ramach terapii skojarzonej, obejmującej suplementację wapnia i witaminy D lub jej analogów.
25-dihydroksy-witamina D3, chlorowodorek sewelameru, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka fosforanowo-wapniowa, gospodarka wapniowa, hemodializa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, iPTH, kod ATC, kwasy żółciowe, parathormon, powierzchnia ciała, przewlekła choroba nerek, sewelamer, stężenie fosforanów, układ pokarmowy, węglan sewelameru, wiązanie fosforanów, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wtórna nadczynność przytarczyc, żywica jonowymienna