receptor wykrywający wapń
Receptor wykrywający wapń (CaSR, calcium-sensing receptor) to receptor błonowy należący do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G. Jego główną funkcją jest wykrywanie stężenia jonów wapnia w przestrzeni zewnątrzkomórkowej i odpowiednie regulowanie procesów homeostazy wapniowej w organizmie.
CaSR odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu prawidłowego stężenia wapnia we krwi poprzez regulację wydzielania parathormonu (PTH) przez przytarczyce. Wzrost stężenia wapnia w surowicy aktywuje CaSR, co hamuje sekrecję PTH, natomiast spadek stężenia wapnia zmniejsza aktywację receptora, prowadząc do zwiększonego wydzielania PTH.
Receptor wykrywający wapń jest również obecny w nerkach, gdzie uczestniczy w regulacji reabsorpcji wapnia i magnezu, a także w wydzielaniu reniny. W przewodzie pokarmowym receptor ten wpływa na sekrecję hormonów jelitowych i wydzielanie kwasu żołądkowego. Mutacje genu CaSR prowadzą do zaburzeń gospodarki wapniowej, takich jak rodzinna hipokalciuryczna hiperkalcemia czy autoimmunologiczna niedoczynność przytarczyc.
W praktyce klinicznej, wiedza o mechanizmach działania CaSR umożliwiła opracowanie kalcymimetyków – leków aktywujących receptor, stosowanych w leczeniu wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek oraz w pierwotnej nadczynności przytarczyc.