dawkowanie cynakalcetu
Dawkowanie cynakalcetu wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania klinicznego i wartości parametrów biochemicznych. W przypadku wtórnej nadczynności przytarczyc u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek leczonych dializą, zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz dziennie. Dawkę należy zwiększać co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg na dobę, monitorując stężenie parathormonu (PTH).
W leczeniu hiperkalcemii u pacjentów z rakiem przytarczyc, terapię rozpoczyna się od 30 mg dwa razy dziennie, stopniowo zwiększając dawkę w sekwencji 30 mg dwa razy dziennie, 60 mg dwa razy dziennie, 90 mg dwa razy dziennie i 90 mg trzy-cztery razy dziennie w zależności od tolerancji i odpowiedzi na leczenie.
Dostosowanie dawkowania cynakalcetu jest konieczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób starszych. Podczas terapii należy regularnie monitorować stężenie wapnia w surowicy, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia lub po modyfikacji dawki, aby uniknąć hipokalcemii.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Cynakalcet, lek kalcymimetyczny z grupy innych leków przeciwprzytarczycowych (kod ATC: H05BX01), działa poprzez zwiększenie wrażliwości receptorów wapniowych na komórkach przytarczyc, co prowadzi do obniżenia wydzielania parathormonu (PTH) i regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej. W trzech 6-miesięcznych, randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo u 1136 pacjentów dializowanych ze schyłkową niewydolnością nerek i wtórną nadczynnością przytarczyc (średnie początkowe stężenia iPTH: 733 pg/ml i 683 pg/ml), cynakalcet istotnie obniżył stężenia iPTH, iloczynu wapniowo-fosforanowego (Ca x P), wapnia i fosforu. Osiągnięcie iPTH ≤ 250 pg/ml uzyskało 35-46% pacjentów leczonych cynakalcetem vs. 4-7% w grupie placebo, a redukcja iPTH o ≥30% dotyczyła około 60% pacjentów. Obniżenie Ca x P, wapnia i fosforu wyniosło odpowiednio 14%, 7% i 8%, a efekty utrzymywały się do 12 miesięcy. Analizy wykazały także zmniejszone ryzyko złamań kości i paratyreoidektomii w grupie leczonej cynakalcetem.
badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą, ciężka hiperkalcemia, ciężka hipokalcemia, dawkowanie cynakalcetu, dializoterapia, diureza resztkowa, fosfataza alkaliczna, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruczoł przytarczyczny, hipokalcemia, iloczyn wapniowo-fosforanowy, lek kalcymimetyczny, lek przeciwprzytarczycowy, metabolizm kostny, nieaktywny parathormon, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obrót kostny, obwodowe zdarzenie naczyniowe, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, preparat wiążący fosforany, przewlekła choroba nerek, rak przytarczyc, receptor wapniowy, receptor wykrywający wapń, schyłkowa niewydolność nerek, sterol witaminy D, stężenie iPTH, stężenie parathormonu, stężenie wapnia w surowicy krwi, wapń pozakomórkowy, wtórna nadczynność przytarczyc, wydzielanie parathormonu, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwłóknienie kości -
Leksykon leków
Podczas terapii produktem leczniczym Cinacalcet Aristo, zawierającym cynakalcet, istnieje istotne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco upośledzać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Zawroty głowy mogą powodować zaburzenia równowagi i koordynacji, natomiast drgawki stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów ze względu na ryzyko nagłej utraty świadomości. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres pierwszych tygodni terapii oraz na momenty zwiększania dawki z 30 mg do 60 mg lub 90 mg, kiedy to ryzyko wystąpienia tych objawów jest podwyższone. Pacjenci w podeszłym wieku oraz stosujący leki mogące nasilać działania niepożądane cynakalcetu wymagają szczególnego monitorowania.
błąd medyczny, Cinacalcet Aristo, cynakalcet, dawkowanie cynakalcetu, dokumentacja medyczna, drgawki, działanie niepożądane, interakcje lekowe, spożywanie alkoholu, substancje psychoaktywne, utrata świadomości, zawroty głowy, zwiększanie dawki
