Viridans streptococcus
Viridans streptococci stanowią heterogenną grupę drobnoustrojów należących do rodzaju Streptococcus, które naturalnie kolonizują jamę ustną, górne drogi oddechowe, przewód pokarmowy oraz układ moczowo-płciowy człowieka. Charakteryzują się niepełną (α) hemolizą na podłożu z krwią, brakiem antygenu grupowego Lancefield oraz względnie niską zjadliwością w porównaniu do innych paciorkowców.
Do głównych gatunków tej grupy należą: Streptococcus mitis, S. sanguinis, S. mutans, S. salivarius, S. oralis oraz S. gordonii. Mimo statusu komensali, paciorkowce zieleniące mogą wywoływać poważne infekcje, szczególnie u osób z obniżoną odpornością lub z uszkodzeniami zastawek serca. Są najczęstszą przyczyną infekcyjnego zapalenia wsierdzia na zastawkach natywnych, odpowiadając za 30-65% przypadków.
Paciorkowce z grupy viridans wykazują zróżnicowaną wrażliwość na antybiotyki. Większość szczepów pozostaje wrażliwa na penicyliny, jednak obserwuje się rosnącą oporność na makrolidy i tetracykliny. W leczeniu ciężkich infekcji, szczególnie zapalenia wsierdzia, stosuje się najczęściej terapię skojarzoną penicyliną z gentamycyną. U pacjentów z wysokim ryzykiem infekcyjnego zapalenia wsierdzia zaleca się profilaktykę antybiotykową przed procedurami stomatologicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml
Klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy o kodzie ATC J01FA09, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie tlenowe i beztlenowe, Gram-dodatnie oraz Gram-ujemne. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu z podjednostką 50s rybosomów, co hamuje syntezę białek w komórkach bakterii. W badaniach in vitro klarytromycyna wykazuje niższe minimalne stężenia hamujące (MIC) w porównaniu do erytromycyny, co świadczy o jej wyższej skuteczności. Metabolit 14-hydroksyklarytromycyna również posiada aktywność przeciwbakteryjną, szczególnie silną wobec Haemophilus influenzae, gdzie jest dwukrotnie bardziej efektywny niż związek macierzysty. Antybiotyk wykazuje zarówno działanie bakteriostatyczne, jak i bakteriobójcze, co zwiększa jego efektywność kliniczną.
14-hydroksyklarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteria tlenowa, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, EUCAST, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność bakterii, podjednostka 50S rybosomu, Staphylococcus, stężenie graniczne, Streptococcus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek, Viridans streptococcus