sztuczny koloid
Sztuczny koloid to rodzaj roztworu zawierającego cząsteczki o dużych rozmiarach (od 1 do 100 nanometrów), które są zawieszone w płynie. W medycynie sztuczne koloidy wykorzystywane są głównie jako substytuty osocza i płyny do resuscytacji objętościowej, służące do przywrócenia i utrzymania objętości krwi krążącej w stanach hipowolemii.
Do najczęściej stosowanych sztucznych koloidów należą dekstrany, żelatyny, hydroksyetylowana skrobia (HES) oraz roztwory albumin. Działają one poprzez zwiększenie ciśnienia onkotycznego w naczyniach krwionośnych, co prowadzi do przemieszczenia płynu z przestrzeni pozanaczyniowej do łożyska naczyniowego.
W praktyce klinicznej zastosowanie sztucznych koloidów budzi jednak kontrowersje ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia krzepnięcia, uszkodzenie nerek czy retencja płynów w tkankach. W ostatnich latach obserwuje się trend ograniczania stosowania niektórych koloidów, zwłaszcza hydroksyetylowanej skrobi, na rzecz krystaloidów w terapii płynowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Human Albumin 200 g/l Takeda 200 g/l
Human Albumin 200 g/l Takeda to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej, dostępny w fiolkach 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy). Preparat charakteryzuje się właściwościami hiperonkotycznymi, co umożliwia skuteczne zwiększenie objętości osocza i poprawę krążenia w stanach hipowolemii. Wskazania do stosowania obejmują stany wstrząsowe (krwotoczny, septyczny), masywne krwotoki, oparzenia oraz stany okołooperacyjne z utratą objętości krwi krążącej. Decyzja o zastosowaniu albuminy powinna być indywidualizowana, uwzględniając aktualne zalecenia kliniczne, nasilenie objawów oraz współistniejące schorzenia.
albumina ludzka, hipowolemia, masywny krwotok, objętość krwi krążącej, oparzenie, płyn koloidowy, preparat hiperonkotyczny, przewodnienie, roztwór do infuzji, stan wstrząsowy, sztuczny koloid, właściwości hiperonkotyczne, wstrząs krwotoczny, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności serca - Leksykon substancji czynnych
Albumina ludzka – Wskazania do stosowania
Albumina ludzka, będąca białkiem osocza, stosowana jest jako koloid w terapii płynowej w celu uzupełnienia i utrzymania objętości krwi krążącej w stanach hipowolemii. Dostępna jest w roztworach o stężeniach 5% (50 g/l), 20% (200 g/l) oraz 4% (40 g/l), różniących się właściwościami onkotycznymi: 20% wykazuje działanie hiperonkotyczne, natomiast 5% i 4% działają lekko hipoonkotycznie względem osocza. Wskazania do stosowania albuminy obejmują m.in. utratę krwi w wyniku urazów i zabiegów operacyjnych, stany wstrząsowe, oparzenia oraz inne sytuacje z utratą płynów i białek. Wybór odpowiedniego stężenia preparatu powinien być oparty na ocenie klinicznej pacjenta oraz aktualnych wytycznych, uwzględniając specyfikę danego przypadku i właściwości onkotyczne preparatu.
albumina ludzka, białko osocza, ciśnienie onkotyczne, działanie hiperonkotyczne, działanie hipoonkotyczne, gospodarka elektrolitowa, hipolowemia, koloid, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość krwi krążącej, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęk, płyn wewnątrznaczyniowy, przestrzeń pozanaczyniowa, przestrzeń śródmiąższowa, roztwór do infuzji, stan wstrząsowy, sztuczny koloid, terapia płynowa, właściwości onkotyczne, zaburzenia gospodarki elektrolitowej