sublimat

Sublimat, znany również jako chlorek rtęci(II) lub dichlorek rtęci, to nieorganiczny związek chemiczny o wzorze HgCl₂. W medycynie historycznie był stosowany jako środek antyseptyczny i dezynfekcyjny ze względu na silne właściwości bakteriobójcze. Substancja ta ma postać białego krystalicznego proszku lub przezroczystych kryształów.

Z perspektywy toksykologicznej sublimat jest niezwykle niebezpieczny – należy do jednych z najbardziej toksycznych związków rtęci. Ekspozycja na tę substancję może prowadzić do ostrego zatrucia objawiającego się uszkodzeniem nerek, układu pokarmowego i nerwowego. Dawka śmiertelna dla człowieka wynosi zaledwie 0,2-0,3 g.

Współcześnie sublimat został praktycznie wyeliminowany z praktyki medycznej ze względu na wysoką toksyczność i dostępność bezpieczniejszych alternatyw. Przypadki zatruć sublimaten występują obecnie rzadko i najczęściej mają charakter przypadkowy lub samobójczy. W przypadku zatrucia stosuje się kompleksowe leczenie obejmujące płukanie żołądka, podawanie środków chelatujących rtęć oraz intensywne leczenie objawowe i podtrzymujące.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Węgiel leczniczy VP 200 mg

Węgiel leczniczy VP (200 mg, kapsułki twarde) to sproszkowany węgiel aktywny o wysokiej zdolności adsorpcyjnej, stosowany głównie w terapii zatruć doustnych. Mechanizm działania opiera się na nieselektywnym wiązaniu i uniemożliwianiu wchłaniania różnorodnych substancji toksycznych, takich jak toksyny bakteryjne, leki, produkty gnilne czy gazy jelitowe, a także zapobiega wtórnemu wchłanianiu związków wydalonych do jelit. 1 gram węgla aktywnego adsorbuje m.in. 1,8 g sublimatu, 400 mg fenolu, 800 mg morfiny oraz 300 mg alkoholu etylowego, co podkreśla jego wysoką skuteczność w zatruciach, choć adsorpcja alkoholu jest relatywnie niska. Węgiel leczniczy wykazuje efektywność porównywalną lub wyższą niż płukanie żołądka czy wywołanie wymiotów, zwłaszcza przy jednoczesnym zastosowaniu leków przeczyszczających.
barbiturany, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinina, chlorochina, chloropromazyna, digitoksyna, digoksyna, dysfagia, fenotiazyna, fenytoina, gazy jelitowe, glikozyd nasercowy, ibuprofen, inhibitor MAO, klonidyna, kokaina, kwas acetylosalicylowy, kwas mefenamowy, lek przeczyszczający, mianseryna, morfina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nikotyna, paracetamol, parakwat, perystaltyka, płukanie żołądka, propranolol, salicylany, sublimat, teofilina, toksyny bakteryjne, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, zatrucie opioidami, zidowudyna, związek rtęci
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Węgiel leczniczy (Norit) 200 mg

Węgiel leczniczy (Norit), klasyfikowany w grupie preparatów węgla pod kodem ATC A07BA01, wykazuje wysoką zdolność adsorpcyjną, umożliwiającą wiązanie różnorodnych substancji w przewodzie pokarmowym. Po podaniu doustnym tworzy ochronną warstwę na błonie śluzowej, chroniąc ją przed działaniem drażniących czynników. Adsorbuje m.in. gazy jelitowe, leki, bakterie, substancje toksyczne oraz drażniące, co zapobiega ich wchłanianiu do krwiobiegu i jest szczególnie istotne w detoksykacji. Przykładowo, 1 g węgla aktywnego adsorbuje 1,8 g sublimatu, 400 mg fenolu, 800 mg morfiny oraz 300 mg etanolu.
adsorpcja, biegunka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, detoksykacja organizmu, działanie zapierające, etanol, fenol, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, gazy jelitowe, morfina, przewód pokarmowy, sublimat, substancja drażniąca, substancja toksyczna, węgiel aktywny, węgiel leczniczy, właściwości fizykochemiczne

sublimat

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Węgiel leczniczy VP 200 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Węgiel leczniczy (Norit) 200 mg