blizna ograniczająca ruch

Blizna ograniczająca ruch to patologiczna zmiana tkanki łącznej powstała w procesie gojenia, która powoduje zaburzenia funkcjonalne poprzez ograniczenie mobilności tkanek i stawów. Powstaje najczęściej wskutek nadmiernego odkładania kolagenu i włóknienia, co prowadzi do utraty elastyczności skóry i tkanek głębiej położonych.

Ograniczenie ruchu spowodowane blizną może być następstwem rozległych urazów, oparzeń, operacji chirurgicznych lub przewlekłych stanów zapalnych. Blizny przykurczowe występują szczególnie często w okolicy stawów i w miejscach anatomicznego zagięcia skóry, gdzie nadmierne napięcie tkanek bezpośrednio wpływa na biomechanikę ruchu.

Leczenie blizn ograniczających ruch obejmuje fizjoterapię (mobilizacja tkanek miękkich, techniki rozciągania), masaż blizny, zabiegi z użyciem ultradźwięków, terapię uciskową oraz metody chirurgiczne (plastyka blizn, Z-plastyka). Wczesna interwencja terapeutyczna może znacząco zmniejszyć ryzyko trwałych ograniczeń funkcjonalnych i poprawić jakość życia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl