błonica tężec poliomyelitis
Błonica, tężec i poliomyelitis to trzy poważne choroby zakaźne, przeciwko którym prowadzi się rutynowe szczepienia w ramach obowiązkowego kalendarza szczepień. Szczepionka DTP (błonica-tężec-krztusiec) oraz IPV (inaktywowana szczepionka przeciw polio) stanowią podstawę profilaktyki tych schorzeń.
Błonica (diphtheria) jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez maczugowca błonicy (Corynebacterium diphtheriae), który produkuje egzotoksynę uszkadzającą tkanki, szczególnie mięsień sercowy i układ nerwowy. Charakterystycznym objawem jest szarobiała błona rzekoma w gardle i krtani, która może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych.
Tężec (tetanus) wywoływany jest przez laseczkę tężca (Clostridium tetani), której przetrwalniki występują powszechnie w środowisku. Bakteria produkuje neurotoksynę powodującą bolesne skurcze mięśni, szczękościsk i uogólnione napięcie mięśniowe. Śmiertelność w tężcu nieleczonym może sięgać 50-100%.
Poliomyelitis (choroba Heinego-Medina) to ostra choroba wirusowa atakująca neurony ruchowe rdzenia kręgowego i pnia mózgu, prowadząca do porażeń wiotkich, najczęściej kończyn dolnych. Dzięki globalnym programom szczepień polio zostało wyeliminowane z większości krajów świata, jednak wciąż występuje endemicznie w kilku regionach.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawiesina do wstrzykiwań zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg Al³⁺, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym. Ocena bezpieczeństwa obejmowała toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, tolerancję miejscową oraz ryzyko reakcji nadwrażliwości. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, efektów kumulacyjnych ani miejscowych reakcji zapalnych, a także nie potwierdziły zwiększonego ryzyka reakcji alergicznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
adjuwant, błonica tężec poliomyelitis, dane niekliniczne, immunogenność, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość, ocena toksyczności, reakcja alergiczna, stan zapalny, szczepionka DULTAVAX, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Dultavax, zawierająca toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 40, 8 i 32 jednostki antygenu D), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym. Pomimo braku udokumentowanego działania teratogennego, nie jest zalecana w ciąży ze względu na zasadę ostrożności. W sytuacjach podwyższonego ryzyka zakażenia tężcem u ciężarnych po zranieniu preferuje się podanie monowalentnej szczepionki przeciw tężcowi, aby ograniczyć ekspozycję płodu na składniki szczepionki wieloskładnikowej. Karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia Dultavax, gdyż składniki szczepionki nie przenikają do mleka matki w ilościach klinicznie istotnych i nie wykazano negatywnego wpływu na zdrowie dziecka.
antygen D, błonica tężec poliomyelitis, działanie teratogenne, inaktywowany wirus poliomyelitis, karmienie piersią, płodność, szczepionka DULTAVAX, szczepionka inaktywowana adsorbowana, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy i tężcowy, zakażenie tężcem