łagodna przewlekła niewydolność serca

Łagodna przewlekła niewydolność serca to stan kliniczny, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić metaboliczne potrzeby organizmu, pomimo prawidłowego ciśnienia napełniania. W stadium łagodnym (klasa I-II wg NYHA) pacjenci mogą nie odczuwać objawów w spoczynku, a ograniczenia wydolności fizycznej pojawiają się jedynie podczas znacznego wysiłku.

Etiologia łagodnej przewlekłej niewydolności serca obejmuje chorobę niedokrwienną serca, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe, kardiomiopatie oraz zaburzenia rytmu serca. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, oznaczeniu peptydów natriuretycznych (NT-proBNP, BNP), badaniach obrazowych (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca) oraz testach czynnościowych.

Leczenie łagodnej przewlekłej niewydolności serca obejmuje modyfikację stylu życia (ograniczenie soli, regularna aktywność fizyczna), farmakoterapię (inhibitory ACE lub ARB, beta-blokery, antagoniści aldosteronu, inhibitory SGLT2, sakubitryl/walsartan) oraz leczenie chorób współistniejących. Przy wczesnym rozpoznaniu i odpowiednim leczeniu można znacząco spowolnić progresję choroby i poprawić rokowanie pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl