toksyczność ogólna
Toksyczność ogólna to termin określający szkodliwy wpływ substancji chemicznej na organizm jako całość, w przeciwieństwie do toksyczności narządowej, która dotyczy specyficznego działania na określone organy. Efekty toksyczności ogólnej mogą objawiać się zaburzeniami funkcjonowania wielu układów jednocześnie.
W ocenie toksyczności ogólnej kluczowe znaczenie mają parametry takie jak LD50 (dawka śmiertelna dla 50% populacji), NOAEL (najwyższa dawka bez obserwowanego działania szkodliwego) oraz LOAEL (najniższa dawka wywołująca obserwowany efekt szkodliwy). Badania toksyczności ogólnej stanowią podstawowy element oceny bezpieczeństwa leków, środków chemicznych, kosmetyków i dodatków do żywności.
Mechanizmy toksyczności ogólnej obejmują między innymi zaburzenia homeostazy komórkowej, stres oksydacyjny, uszkodzenia DNA, zaburzenia syntezy białek oraz zakłócenie funkcji błon komórkowych. W praktyce klinicznej ocena toksyczności ogólnej ma kluczowe znaczenie przy opracowywaniu schematów dawkowania leków, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym.
Monitorowanie parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz funkcji narządów stanowi podstawę nadzoru nad potencjalną toksycznością ogólną stosowanych farmaceutyków. W przypadku zatruć szczególne znaczenie ma szybka identyfikacja substancji toksycznej oraz wdrożenie odpowiednich procedur eliminacji toksyny i leczenia podtrzymującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewonorgestrel, szeroko stosowany progestagen, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Dane toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu dawek wielokrotnych, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi. Badania na zwierzętach wykazały efekt embriotoksyczny i fetotoksyczny, a także wirylizację płodów żeńskich przy wysokich dawkach, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem lewonorgestrelu. W przypadku domacicznego systemu terapeutycznego Jaydess, badania na małpach (9-12 miesięcy) potwierdziły miejscową aktywność farmakologiczną oraz dobrą tolerancję miejscową bez oznak toksyczności ogólnoustrojowej. Ocena materiałów użytych w systemach domacicznych nie wykazała niezgodności biologicznych, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, etynyloestradiol, farmakokinetyka, genotoksyczność, hormon steroidowy, lewonorgestrel, progestagen, system terapeutyczny domaciczny, system transdermalny, test in vitro, test in vivo, tkanka hormonozależna, toksyczność, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, wirylizacja płodu, zgodność biologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solacutan 30 mg/g
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej leku Solacutan, wykazały, że po podaniu doustnym działania niepożądane koncentrują się głównie w obrębie przewodu pokarmowego, co jest zgodne z profilem NLPZ. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na funkcje rozrodcze, w tym hamowanie owulacji u królików oraz utrudnienie implantacji i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodności. Ekspozycja na dawki toksyczne dla matki powodowała obumarcie płodu i opóźnienie rozwoju, jednak diklofenak nie wykazywał działania teratogennego. Ponadto, lek wydłużał czas trwania ciąży i porodu, co ma znaczenie kliniczne w kontekście stosowania u kobiet ciężarnych.
alkohol benzylowy, diklofenak sodowy, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na dawkę, ekspozycja ogólnoustrojowa, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, owulacja, podanie ogólnoustrojowe, potencjał genotoksyczny, przewód pokarmowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kefort 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ibandronowego, stosowanego w preparacie Kefort (150 mg, tabletki powlekane), wykazały toksyczność nerkową u psów jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, co ogranicza kliniczne znaczenie tych obserwacji. Nie stwierdzono potencjału rakotwórczego ani mutagennego w testach genotoksyczności. Badania reprodukcyjne na szczurach i królikach nie wykazały teratogenności ani toksycznego wpływu na płód, nawet przy dawkach co najmniej 35-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi. Jednakże, u szczurów podawanie kwasu ibandronowego doustnie w dawce ≥1 mg/kg/dobę wiązało się ze zwiększoną utratą zarodków przed implantacją, a dożylne podanie w dawkach 0,3 i 1 mg/kg/dobę powodowało zmniejszenie liczby plemników oraz obniżoną płodność u samców (1 mg/kg/dobę) i samic (1,2 mg/kg/dobę).
aktywność genetyczna, badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dystocja, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Kefort, kwas ibandronowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, uszkodzenie nerki, utrata zarodka, zagnieżdżenie zarodka, zespół nerka-miednica-moczowód, zmniejszona liczba plemników, zmniejszona płodność - Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octan all-rac-α-tokoferylu, będący głównym składnikiem aktywnym produktu Vitaminum E Medana (300 mg/ml), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym w badaniach przedklinicznych. Substancja ta wykazuje niski potencjał toksyczny, brak działania teratogennego, rakotwórczego oraz mutagennego w modelach zwierzęcych, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów, w tym kobiet w wieku rozrodczym. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla samego produktu, wnioski o bezpieczeństwie opierają się na szeroko dostępnej wiedzy dotyczącej witaminy E jako substancji aktywnej oraz wieloletnim doświadczeniu klinicznym.
badanie przedkliniczne, charakterystyka farmakologiczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, int-rac-α-Tocopherylis acetas, niski potencjał toksyczny, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólna, Vitaminum E Medana, witamina E - Leksykon substancji czynnych
Nintedanib – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności nintedanibu, dostępnego w dawkach 100 mg i 150 mg, wykazały niską toksyczność ostrą w modelach gryzoni, jednak u młodych szczurów zaobserwowano nieodwracalne zmiany w szkliwie i zębinie siekaczy oraz odwracalne pogrubienie chrząstek nasadowych kości. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i wymioty, wraz z utratą masy ciała, występowały u psów i makaków. Hepatotoksyczność była minimalna, z łagodnym wzrostem enzymów wątrobowych jedynie u makaków rezus, bez poważnych działań niepożądanych. Badania reprodukcyjne ujawniły działanie teratogenne i letalne na zarodki u szczurów przy ekspozycji poniżej MRHD (150 mg x 2/dobę), a u królików przy ekspozycji około trzykrotnie wyższej, z wpływem na rozwój szkieletu osiowego i serca już przy dawkach niższych niż MRHD. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców szczurów ani znaczącego przenikania do mleka (≤ 0,5% dawki).
Analizy genotoksyczności i rakotwórczości nintedanibu w dwuletnich badaniach na myszach i szczurach nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Profil bezpieczeństwa uwzględnia charakterystyczne dla inhibitorów VEGFR-2 zmiany kostne i zębowe u młodych zwierząt oraz działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u innych gatunków, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Podsumowując, nintedanib charakteryzuje się ograniczoną toksycznością ogólną, istotnym potencjałem teratogennym oraz brakiem działania rakotwórczego i genotoksycznego, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i w okresie laktacji.
badanie przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja, inhibitor VEGFR-2, kapsułka miękka, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczność hepatologiczną i nefrologiczną u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nieprawidłowości zębów u szczurów pojawiały się przy dawkach >67×, a neurotoksyczne objawy u psów przy około 23-krotnej ekspozycji, jednak przy dawkach klinicznych (do 6×) nie obserwowano takich efektów. Brak genotoksyczności i rakotwórczości u myszy oraz wtórny charakter guzów wątroby u szczurów (związany z przewlekłą hepatotoksycznością) podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, sytagliptyna nie wpływała negatywnie na płodność i rozwój przed- i pourodzeniowy przy dawkach terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna u zwierząt pojawiała się dopiero przy ekspozycji >29×. W mleku karmiących samic szczurów stwierdzono znaczne przenikanie leku (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co jest istotne dla oceny stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, mutagenność, neurotoksyczność, płodność, potencjał kancerogenny, poziom bez obserwowanego działania, przenikanie do mleka, rozwój przed-pourodzeniowy, sytagliptyna, sytagliptyna w skojarzeniu z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerwów, wskaźnik mleko/osocze, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Tokoferyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tokoferyl (witamina E), obecny w preparatach Vitaminum E Hasco (100 mg, 300 mg) oraz Vitaminum E Medana (100 mg, 300 mg, 400 mg), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym danymi przedklinicznymi. Substancja wykazuje niską toksyczność, nie wykazuje działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania. Forma all-rac-α-tokoferylu octanu stosowana w tych produktach jest dobrze tolerowana, a brak działań niepożądanych genetycznych i rozwojowych podkreśla jej bezpieczeństwo u kobiet w ciąży oraz innych grup pacjentów.
all-rac-α-tokoferylu octan, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, int-rac-α-Tocopherylis acetas, materiał genetyczny, mutacja genetyczna, profil bezpieczeństwa, stosowanie przewlekłe, tokoferyl, toksyczność ogólna, wada rozwojowa, witamina E, właściwość kancerogenna - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa standaryzowanego wyciągu alergenowego pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) stosowanego w produkcie ITULAZAX w dawce 12 SQ-Bet obejmowały ocenę toksyczności ogólnej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze na modelach mysich. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego ani kancerogennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej przed wprowadzeniem do badań klinicznych i dalszym stosowaniem u ludzi. Szczególnie istotne było brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój embrionalny, płodowy oraz postnatalny potomstwa, co ma znaczenie dla pacjentów w wieku rozrodczym. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa wyciągu alergenowego pyłku brzozy białej w dawce 12 SQ-Bet, przeprowadzona na modelach zwierzęcych, stanowi solidną podstawę do kontynuacji badań klinicznych oraz stosowania ITULAZAX w immunoterapii alergenowej. Brak wykazania genotoksyczności i kancerogenności podkreśla potencjał produktu do bezpiecznego, długoterminowego stosowania. Wyniki te są kluczowe dla lekarzy rozważających terapię alergenową u pacjentów uczulonych na pyłek brzozy, zapewniając pewność co do bezpieczeństwa preparatu na etapie przedklinicznym.
badanie przedkliniczne, Betula verrucosa, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, immunoterapia alergenowa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, standaryzowany wyciąg alergenowy, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, wyciąg alergenowy pyłku brzozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 0,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na profil toksyczności ściśle powiązany z jego działaniem jako agonisty receptorów dopaminergicznych. Główne objawy toksyczności obejmują zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło, a nie bezpośrednim działaniem toksycznym leku. Ropinirol nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, choć u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest efektem hipoprolaktynemii i zjawiskiem specyficznym gatunkowo. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów odnotowano wpływ na implantację zarodka związany z obniżeniem prolaktyny, jednak efekt ten nie jest istotny klinicznie u ludzi.
agonista dopaminergiczny, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek ropinirolu, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał potasowy hERG, komórki Leydiga, organogeneza, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, teratogenność, toksyczność ogólna, wady wrodzone, wydzielanie prolaktyny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pixigan 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bupropionu chlorowodorku (substancji czynnej Pixigan) wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodowy u szczurów przy dawkach odpowiadających maksymalnej dawce terapeutycznej u ludzi. U królików, którym podawano dawki do 7-krotnie wyższe (w mg/m²), zaobserwowano jedynie nieznaczne zaburzenia układu szkieletowego, takie jak dodatkowe żebro piersiowe i opóźnione kostnienie paliczków, oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach toksycznych. W badaniach toksyczności ogólnej u zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy) dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne indukowały objawy neurologiczne (ataksja, drgawki, drżenia), wymioty oraz zwiększoną śmiertelność. Warto podkreślić, że indukcja enzymatyczna obserwowana u zwierząt nie występuje u ludzi, co ogranicza bezpośrednią ekstrapolację wyników dotyczących metabolizmu i toksyczności wątroby.
ataksja, bupropion chlorowodorek, dodatkowe żebro piersiowe, drżenia, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, indukcja enzymatyczna, narażenie ogólnoustrojowe, opóźnione kostnienie, potencjał genotoksyczny, różnice międzygatunkowe, rozwój płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozród, zaburzenia układu szkieletowego, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Twinpros 0,5 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Twinpros zawiera dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg). Przedkliniczne badania bezpieczeństwa opierają się na oddzielnych ocenach obu składników, które wykazały zgodność z ich znanym mechanizmem działania. Dutasteryd wykazuje wpływ na układ rozrodczy samców szczurów, w tym zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie płodności, jednak kliniczne znaczenie tych zmian u ludzi pozostaje nieokreślone. Dutasteryd wykazuje również potencjał feminizacji płodów męskich u gryzoni i królików, natomiast badania na naczelnych nie potwierdziły takiego ryzyka, nawet przy stężeniach przekraczających ekspozycję ludzką. Tamsulosyna nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego dla płodów, a jej toksyczność ogólnoustrojowa i genotoksyczność nie wskazują na istotne zagrożenia, choć wysokie dawki mogą indukować zmiany proliferacyjne w gruczołach sutkowych samic szczurów, powiązane z hiperprolaktynemią, bez znaczenia klinicznego dla ludzi.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, dutasteryd, działanie teratogenne, feminizacja płodu, genotoksyczność, gruczoł krokowy, gruczoł płciowy dodatkowy, hiperprolaktynemia, inhibitor 5-alfa-reduktazy, pęcherzyk nasienny, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ogólna, Twinpros, układ rozrodczy, wskaźnik płodności, zaburzenie ejakulacji - Leksykon substancji czynnych
Karczoch – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności wyciągu z karczocha (Cynara scolymus L.) wykazały brak efektów toksycznych przy doustnym podaniu w dawkach 10-200 mg/kg masy ciała przez okres 4 miesięcy u szczurów. Nie zaobserwowano zmian masy ciała, ani patologii narządów wewnętrznych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa substancji. Ponadto, badania nie wykazały działania rakotwórczego, a wręcz sugerują potencjalne działanie ochronne przeciwko procesom nowotworowym, prawdopodobnie dzięki obecności polifenoli o właściwościach przeciwutleniających i przeciwzapalnych. Wyciąg nie wykazuje również negatywnego wpływu na rozrodczość zwierząt doświadczalnych, a badania na modelach zwierzęcych nie wskazują na ryzyko teratogenne.
badanie przedkliniczne, działanie protekcyjne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogenność, karczoch, model zwierzęcy, nalewka z karczocha, narząd wewnętrzny, proces nowotworowy, toksyczność ogólna, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwutleniające, właściwości przeciwzapalne, wyciąg z liści karczocha, zmiany anatomopatologiczne, związki polifenolowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seractil 200 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że deksibuprofen, aktywny izomer S(+) ibuprofenu, posiada profil toksykologiczny porównywalny do racemicznej mieszaniny ibuprofenu. Oceny obejmowały toksyczność ogólną, mutagenność oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazując istotnych różnic w toksyczności ogólnoustrojowej ani mutagenności między tymi substancjami. W szczególności, deksibuprofen nie wykazuje znaczącego potencjału mutagennego przy dawkach terapeutycznych, co pozwala na ekstrapolację danych bezpieczeństwa z racemicznego ibuprofenu na ten izomer.
badanie przedkliniczne, deksybuprofen, hamowanie owulacji, implantacja zarodka, inhibitor prostaglandyn, mutagenność, obumarcie płodu, poronienie, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, profil toksykologiczny, racemiczny ibuprofen, reprodukcja, substancja lecznicza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Disulfiram WZF 100 mg
Disulfiram zawarty w produkcie leczniczym Disulfiram WZF (tabletki do implantacji 100 mg) cechuje się niską toksycznością, co przekłada się na względne bezpieczeństwo w przypadku przedawkowania. W sytuacji przypadkowego doustnego spożycia znacznej liczby tabletek, które są przeznaczone wyłącznie do implantacji podskórnej, zaleca się natychmiastowe wdrożenie płukania żołądka, pod warunkiem, że od momentu przyjęcia nie minęła więcej niż godzina. Ponadto, konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna pacjenta w celu monitorowania ewentualnych objawów niepożądanych, które mogą być zależne od przyjętej dawki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 100 mg/5 ml
Azytromycyna, będąca składnikiem aktywnym Sumamedu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W modelach zwierzęcych stosowano dawki do 40-krotności standardowych dawek terapeutycznych u ludzi, co wywołało przemijającą fosfolipidozę bez objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w badaniach in vitro i in vivo na myszach i szczurach. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym zastosowaniem leku w terapii ostrych infekcji bakteryjnych, co minimalizuje ryzyko karcinogenne.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, infekcja bakteryjna, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, przemijająca fosfolipidoza, toksyczność, toksyczność ogólna - Leksykon substancji czynnych
Furagina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Furazydyna, pochodna nitrofuranu o silnym działaniu przeciwbakteryjnym, wykazuje bardzo niską toksyczność po podaniu dożołądkowym, z wartością LD50 u myszy wynoszącą 2813 mg/kg mc., podczas gdy po podaniu dootrzewnowym LD50 wynosi 284,3 mg/kg mc. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, króliki, koty) nie wykazały istotnych efektów toksycznych przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne. Objawy zatrucia obejmowały głównie symptomy neurologiczne, takie jak ataksja i drżenie mięśni, a zmiany histologiczne ograniczały się głównie do wątroby (stłuszczenie) i nerek (zmiany martwicze, nacieki komórkowe). Nie stwierdzono wpływu furazydyny na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego ani negatywnego oddziaływania na florę bakteryjną jelit w dawkach terapeutycznych.
ataksja, działanie teratogenne, flora bakteryjna przewodu pokarmowego, furazydyna, genotoksyczność, LD50, mięśnie gładkie, opistotonus, pałeczki Gram-ujemne, parametry biochemiczne krwi, parametry morfologiczne, pochodna nitrofuranu, potencjał rakotwórczy, stłuszczenie wątroby, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, zastój żylny, zmiany histologiczne, zmiany martwicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib Viatris 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pazopanibu przeprowadzone na myszach, szczurach, królikach i małpach wykazały wielonarządowe działania toksyczne, związane z hamowaniem VEGFR i zakłóceniem szlaków VEGF. Obserwowano zmiany w kościach, zębach, narządach rozrodczych, hematologicznych, nerkach i trzustce, często przy stężeniach osoczowych niższych niż kliniczne. U młodych szczurów dawki ≥ 10 mg/kg mc./dobę (około 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji AUC u dorosłych) powodowały zahamowanie wzrostu, zwiększoną łamliwość kości i nieprawidłową przebudowę zębów. Dodatkowo, u szczurów karmionych mlekiem matki w okresie 9-14 dni po narodzinach, dawki odpowiadające 0,1 klinicznej ekspozycji AUC wywoływały zgony oraz zaburzenia rozwojowe nerek, płuc, wątroby i serca. U samic myszy przy dawkach 2,5-krotnie wyższych niż kliniczne stwierdzono proliferacyjne zmiany w wątrobie, w tym gruczolaki.
aberracja chromosomalna, biegunka, ciałko żółte, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, embriotoksyczność, eozynofilia, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, łamliwość kości, mutagenność, rakotwórczość, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, resorpcja zarodka, ruchomość plemników, stężenie plemników, strata poimplantacyjna, szlak sygnalizacyjny VEGF, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka hematologiczna, toksyczność ogólna, toksyczność u młodych osobników, torbiel jajnika, wada rozwojowa układu krążenia, zanik jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacipil 6 mg
Badania przedkliniczne lacydypiny wykazały, że jej profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką antagonistów kanałów wapniowych, z odwracalnymi efektami toksycznymi obserwowanymi przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Główne objawy toksyczności obejmowały zaparcia u szczurów, zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego u szczurów i psów oraz rozrost dziąseł. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono bezpośredniej toksyczności u ciężarnych szczurów i królików, jednak embriotoksyczność pojawiła się przy dawkach toksycznych dla samic. Ponadto, duże dawki lacydypiny wpływały na przebieg ciąży i porodu, wydłużając okres ciąży i powodując zaburzenia porodowe, co jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów wapnia na mięśniówkę gładką macicy.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, mięśniówka gładka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, toksyczność ogólna, wpływ na rozrodczość, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyproteronu octanu wykazały akceptowalny profil toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym, bez istotnych działań niepożądanych wskazujących na zwiększone ryzyko dla pacjentów. Badania embriotoksyczności i teratogenności, przeprowadzone w okresie organogenezy, nie potwierdziły działania teratogennego, choć wysokie dawki w krytycznej fazie różnicowania narządów płciowych mogą indukować feminizację płodów męskich. Obserwacje nowo narodzonych samców nie wykazały feminizacji, jednak ze względów bezpieczeństwa stosowanie Diane-35 w ciąży jest przeciwwskazane.
aktywność enzymatyczna, badanie genotoksyczności, badanie in vivo, cyproteronu octan, Diane-35, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, hepatocyt, mostki DNA, mutacja genu, naprawa DNA, narządy płciowe, organogeneza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simdax 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewozymendanu wykazały brak istotnej toksyczności ogólnej oraz genotoksyczności przy krótkotrwałym stosowaniu. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak zaobserwowano uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u płodów szczurów i królików oraz nieprawidłowy rozwój kości nadpotylicznej u królików, co wskazuje na potencjalny wpływ na rozwój układu kostnego prenatalnego. Ponadto, lewozymendan podawany samicom szczurów przed i we wczesnej ciąży powodował istotne zaburzenia płodności, w tym zmniejszenie liczby ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków, a także toksyczność rozwojową manifestującą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie, zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji zarodka oraz wyższą częstością poronień poimplantacyjnych.
badanie genotoksyczne, badanie teratogenne, badanie toksykologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, karmienie piersią, kość nadpotyliczna, kostnienie płodu, lewozymendan, poronienie poimplantacyjne, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka matki, resorpcja zarodka, rozwój prenatalny, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomine mini 20 mcg + 100 mcg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Levomine mini, zawierającego 20 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 100 mikrogramów lewonorgestrelu, obejmowała badania toksyczności ogólnej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Wyniki badań toksyczności ogólnej nie wykazały nieoczekiwanych działań niepożądanych, a obserwowane efekty były zgodne z przewidywanym profilem hormonalnym obu substancji czynnych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani zdolności do uszkadzania DNA, co wskazuje na brak ryzyka genotoksycznego. Badania rakotwórczości nie wykazały podwyższonego ryzyka nowotworów poza znanymi efektami hormonalnymi, natomiast toksyczność reprodukcyjna ograniczała się do oczekiwanych działań antykoncepcyjnych, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie antykoncepcyjne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt farmakologiczny, etynyloestradiol, guz hormonozależny, Levomine mini, lewonorgestrel, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, steroid płciowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Transtec 35 mcg/h 35 mcg/h (20 mg)
Dane przedkliniczne dotyczące buprenorfiny w systemie transdermalnym Transtec wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć długotrwałe podawanie u szczurów skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała, co może sugerować efekty metaboliczne. W zakresie reprodukcji, buprenorfina nie wpływała negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów. Toksyczność dla płodu oraz zwiększona częstość wczesnych poronień obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach. Ponadto, badania mutagenności i kancerogenności nie wykazały żadnych klinicznie istotnych efektów genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długim terminie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, buprenorfina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność okołoporodowa, system transdermalny, toksyczność ogólna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, właściwości uczulające - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne mepiwakainy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Scandonest 30 mg/ml, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ogólnej, obejmująca toksyczność ostrą i przewlekłą, potwierdziła szeroki margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a dawką toksyczną. Testy genotoksyczności przeprowadzone in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i stanowi istotny czynnik bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu leku.
badania in vitro, badania in vivo, badania toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, mepiwakaina chlorowodorek, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, roztwór do wstrzykiwań, Scandonest, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NiQuitin Fruit 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne nikotyny, substancji czynnej w gumie do żucia NiQuitin Fruit 4 mg, wykazały dobrze poznany profil toksyczności, który został uwzględniony przy ustalaniu schematu dawkowania, zapewniając odpowiedni margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono mutagennego potencjału nikotyny w stężeniach terapeutycznych, a badania kancerogenności nie dostarczyły jednoznacznych dowodów na rakotwórcze działanie tej substancji. Jednakże, ekspozycja na nikotynę w okresie ciąży u zwierząt laboratoryjnych wykazała toksyczny wpływ na matkę oraz pośrednią toksyczność dla płodu, manifestującą się opóźnieniem wzrostu, zaburzeniami rozwojowymi ośrodkowego układu nerwowego oraz zmianami strukturalnymi w OUN, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie prenatalnym i wczesnym postnatalnym.
ciąża u zwierząt doświadczalnych, ekspozycja na nikotynę, estradiol, guma do żucia nikotynowa, jądro męskie, jajnik i macica, komórka Sertoliego, najądrze i nasieniowód, nikotyna, ocena bezpieczeństwa przedkliniczna, oocyt, opóźnienie wzrostu płodu, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozwój OUN, samiec szczura, spermatogeneza, toksyczność ogólna, zaburzenia rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisan 400 mg
Przegląd badań przedklinicznych amisulprydu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka teratogennego, mutagennego czy rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt wynosiły 200 mg/kg mc./dobę u szczurów (2-krotność AUC względem ludzi) oraz 120 mg/kg mc./dobę u psów (7-krotność AUC względem ludzi). Badania karcinogenności na myszach (do 120 mg/kg mc./dobę) i szczurach (do 240 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, królikach i myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć amisulpryd wpływał na rozwój płodu przy dawkach ≥ 2000 mg/dobę (dla pacjenta 50 kg), znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
amisulpryd, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, model zwierzęcy, parametr AUC, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, rozwój płodu, ryzyko toksykologiczne, szkodliwy wpływ na reprodukcję, toksyczność ogólna, wiek reprodukcyjny, zachowanie potomstwa, zwierzęta doświadczalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Hikma 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej produktu Aciclovir Hikma, wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego substancji. W badaniach teratogenności, obejmujących królików, szczury i myszy, nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych; jedynie w niestandardowych testach na szczurach, przy podaniu podskórnym bardzo wysokich dawek toksycznych dla samic, zaobserwowano wady płodów, co jednak nie ma bezpośredniego przełożenia klinicznego.
Aciclovir Hikma, acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność ogólna, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagrożenie genetyczne - Leksykon substancji czynnych
Lewozymendan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewozymendan, stosowany w preparatach takich jak Levosimendan Accord czy Simdax, wykazuje brak istotnej toksyczności ogólnej i genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo przy krótkotrwałym stosowaniu zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Jednakże, badania na zwierzętach ujawniły wpływ lewozymendanu na rozwój układu kostnego płodów, w tym uogólnione zmniejszenie stopnia kostnienia u szczurów i królików oraz nieprawidłowy rozwój kości nadpotylicznej u królików. Ponadto, podawanie leku przed i we wczesnej ciąży skutkowało obniżeniem płodności u samic szczurów, manifestującym się zmniejszoną liczbą ciałek żółtych i zagnieżdżonych zarodków, a także toksycznością rozwojową objawiającą się zmniejszoną liczbą młodych w miocie oraz zwiększoną liczbą wczesnych resorpcji i poronień poimplantacyjnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciałko żółte, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, kość nadpotyliczna, kostnienie płodu, lewozymendan, obniżona płodność, poronienie poimplantacyjne, przenikanie do mleka, resorpcja zarodka, toksyczność ogólna, toksyczność rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xalofree 50 mcg/ml
Latanoprost, substancja czynna Xalofree (50 μg/ml), wykazuje bardzo dobry profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Tolerancja ogólnoustrojowa jest wysoka, z marginesem bezpieczeństwa co najmniej 1000-krotnym między dawką miejscową (~1,5 μg/oko/dobę) a dawką toksyczną. Podanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych u małp powodowało jedynie przejściowe zwiększenie częstości oddechów, prawdopodobnie związane ze skurczem oskrzeli. Badania toksyczności miejscowej na królikach i małpach nie wykazały toksyczności przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć u małp obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki bez zmian proliferacyjnych, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. Dawki 6 μg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, efekt niezaobserwowany u ludzi. Latanoprost nie wykazuje właściwości alergizujących ani mutagennych, co potwierdzają negatywne wyniki testów mutacji powrotnych u bakterii, mutacji genowej chłoniaka mysiego oraz testu mikrojąderkowego u myszy. Aberracje chromosomowe obserwowane in vitro są charakterystyczne dla całej grupy prostaglandyn i nie mają potwierdzenia w testach nieplanowanej syntezy DNA.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, latanoprost, melanina, melanocyty tęczówki, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, płodność, potencjał rakotwórczy, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, test mutacji genowej, test mutacji powrotnych, toksyczność embrionalna, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólna, tolerancja ogólnoustrojowa, właściwości alergizujące, właściwości kancerogenne, Xalofree, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Banavin 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności wortioksetyny, substancji czynnej leku Banavin, wykazały, że działania niepożądane dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego, z objawami takimi jak nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic oraz sporadyczne drgawki u psów. Dawka bezobjawowa dla drgawek została ustalona z marginesem bezpieczeństwa 5 względem maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej 20 mg/dobę. Toksyczność narządowa ograniczała się do nerek (zapalenie kłębuszków, niedrożność kanalików, obecność kryształków) u szczurów oraz wątroby (przerost i martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków) u myszy i szczurów, przy ekspozycji przekraczającej odpowiednio 10- i 2-krotnie dawkę terapeutyczną u ludzi. Zmiany te są związane z zatykaniem kanalików i przewodów przez kryształki, co u ludzi uznano za mało prawdopodobne. Wortioksetyna nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego w standardowych testach in vitro i in vivo, a badania 2-letnie na myszach i szczurach potwierdziły brak ryzyka kancerogennego przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie przedkliniczne, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hiperplazja przewodów żółciowych, kłębuszek nerkowy, kryształki w kanalikach nerkowych, kryształki w przewodach żółciowych, margines bezpieczeństwa, martwica hepatocytów, mydriaza, narząd rozrodczy, niedrożność kanalików nerkowych, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przerost hepatocytów, przewód żółciowy, ryzyko środowiskowe, sialorrhea, toksyczność ogólna, układ rozrodczy, zapalenie kłębuszków nerkowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania jodku sodu znakowanego izotopem 131I (Na131I) są ograniczone, zwłaszcza w kontekście toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Produkt leczniczy Jodek sodu Na131I POLATOM zawiera ilość stabilnego jodu znikomo małą w porównaniu do dziennego spożycia jodu w diecie (40–500 µg/dobę), co minimalizuje ryzyko zatrucia jodem. Brak jest również danych dotyczących mutagenności i karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań genotoksyczności in vitro i in vivo ani długoterminowych badań karcynogenności u zwierząt laboratoryjnych.
działanie radiobiologiczne, genotoksyczność, izotop promieniotwórczy jodu, jodek sodu 131I, karcynogenność, okres półtrwania, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, radiofarmaceutyk, toksyczność ogólna, toksyczność wielokrotnego podania, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję, zatrucie jodem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alacare 8 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ogólnej kwasu 5-aminolewulinowego, substancji czynnej plastra Alacare (8 mg, 2 mg/cm²), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, zarówno w warunkach z fotoaktywacją, jak i bez niej. Również badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego tej substancji, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa w testach przedklinicznych. Brak jest danych sugerujących działanie rakotwórcze, choć nie przeprowadzono konwencjonalnych badań kancerogenności, a dostępna literatura naukowa nie wskazuje na ryzyko kancerogenne związane z kwasem 5-aminolewulinowym.
badania przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fotoaktywacja, genotoksyczność, kwas 5-aminolewulinowy, plaster leczniczy Alacare, profil bezpieczeństwa substancji, ryzyko kancerogenne, substancja czynna, toksyczność ogólna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Edronax 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa reboksetyny, substancji czynnej leku Edronax, wykazały brak mutagenności w testach in vitro na komórkach bakterii i ssaków oraz brak uszkodzeń DNA w komórkach drożdży i hepatocytach szczura. Mimo indukcji aberracji chromosomowych w ludzkich limfocytach in vitro, test mikrojądrowy na myszach in vivo nie potwierdził uszkodzeń chromosomów. Długoterminowe badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, co wskazuje na brak potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ogólnej u szczurów zaobserwowano hemosyderozę, specyficzną dla tego gatunku. Reboksetyna nie wykazywała teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 90 mg/kg/dobę, nie zaburzając zachowań godowych ani zdolności reprodukcyjnej.
aberracja chromosomowa, genotoksyczność, hemosyderoza, hepatocyt szczura, indukcja mutacji, komórki drożdży, limfocyt ludzki, mutacja genowa, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reboksetyna, stężenie osoczowe, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg
Produkt leczniczy Diane-35 zawiera cyproteronu octan (2 mg) oraz etynyloestradiol (0,035 mg). Badania przedkliniczne potwierdzają dobrze poznany profil toksykologiczny etynyloestradiolu, bez nowych istotnych zagrożeń. Cyproteron octan nie wykazał toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych. Testy embriotoksyczności nie wykazały działania teratogennego, jednak duże dawki cyproteronu octanu w krytycznym okresie różnicowania płci mogą powodować feminizację płodów męskich, co podkreśla bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania Diane-35 w ciąży.
cyproteronu octan, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, etynyloestradiol, feminizacja płodów męskich, izolowane komórki wątroby, kancerogeneza, ludzki hepatocyt, mechanizm naprawczy, mutacja genu bakteryjnego, organogeneza, profil toksykologiczny, test przesiewowy, toksyczność ogólna, wada wrodzona, właściwości antyandrogenne - Leksykon substancji czynnych
Delta-9-tetrahydrokannabinol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Delta-9-tetrahydrokannabinol (THC), będący głównym składnikiem aktywnym preparatu Sativex (27 mg THC oraz 25 mg CBD na ml), wykazuje w badaniach przedklinicznych działania niepożądane jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych negatywnych efektów na płodność męską i żeńską, choć odnotowano zmniejszenie masy bezwzględnej najądrzy przy dawce 25 mg/kg/dobę (150 mg/m²). W modelach zwierzęcych dawka około 1 mg/kg/dobę (6 mg/m²) nie wywoływała szkodliwego wpływu na przeżywalność zarodków i płodów, a brak działania teratogennego potwierdzono u szczurów i królików nawet przy dawkach przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Jednakże ekspozycja okołoporodowa na dawki 2-4 mg/kg/dobę (12-24 mg/m²) wiązała się z obniżoną przeżywalnością młodych i pogorszeniem jakości opieki, co wskazuje na potencjalne ryzyko w tym okresie.
badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, delta-9-tetrahydrokannabinol, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja u człowieka, kannabidiol, kannabinoidy, karmienie piersią, lipofilność, najądrze, osocze, płodność męska, płodność żeńska, przeżywalność młodych, przeżywalność zarodków, ruchliwość plemników, Sativex, stężenie, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wzrost niemowląt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum B1 Richter 25 mg
Badania niekliniczne dotyczące tiaminy chlorowodorku (Vitaminum B1 Richter) potwierdzają jej wysoki profil bezpieczeństwa, wykazując toksyczność jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne stosowane u ludzi. Doustna toksyczność tiaminy jest wyjątkowo niska, co wynika z ograniczonego wchłaniania witaminy B1 z przewodu pokarmowego – organizm nie absorbuje dawek powyżej 5-10 mg/dobę, a nadmiar jest wydalany w niezmienionej formie z kałem. W badaniach toksykologicznych parametr LD50 dla szczurów przy podaniu doustnym wynosi 3710 mg/kg masy ciała, co dodatkowo potwierdza niską toksyczność substancji.
badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, guz nowotworowy, parametr LD50, potencjalna rakotwórczość, przedawkowanie, przewód pokarmowy, tiamina chlorowodorek, toksyczność ogólna, toksyczność substancji, toksyczność związku, Vitaminum B1 Richter, witamina B1