przemijająca fosfolipidoza
Przemijająca fosfolipidoza to odwracalne zaburzenie metaboliczne charakteryzujące się nadmiernym gromadzeniem fosfolipidów w komórkach organizmu. Stan ten najczęściej powstaje jako reakcja na ekspozycję na pewne leki lub substancje chemiczne, które zaburzają metabolizm fosfolipidów w lizosomach.
W przeciwieństwie do wrodzonych zaburzeń lizosomalnych, przemijająca fosfolipidoza ustępuje po wyeliminowaniu czynnika wywołującego. Zmiany histopatologiczne obejmują obecność ciałek mielinopodobnych w cytoplazmie komórek, widocznych w mikroskopie elektronowym. Klinicznie może być bezobjawowa lub powodować łagodne objawy specyficzne dla narządu dotkniętego zmianami.
Leki najczęściej wywołujące przemijającą fosfolipidozę to niektóre antybiotyki (np. aminoglikozydy), leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron), przeciwmalaryczne oraz przeciwpsychotyczne. Monitorowanie pacjentów przyjmujących te substancje, szczególnie długoterminowo, pomaga we wczesnym wykryciu tego zaburzenia, które zazwyczaj ustępuje po odstawieniu leku wywołującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumamed 100 mg/5 ml
Azytromycyna, będąca składnikiem aktywnym Sumamedu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. W modelach zwierzęcych stosowano dawki do 40-krotności standardowych dawek terapeutycznych u ludzi, co wywołało przemijającą fosfolipidozę bez objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w badaniach in vitro i in vivo na myszach i szczurach. Brak długoterminowych badań rakotwórczości uzasadniono krótkotrwałym zastosowaniem leku w terapii ostrych infekcji bakteryjnych, co minimalizuje ryzyko karcinogenne.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, infekcja bakteryjna, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, przemijająca fosfolipidoza, toksyczność, toksyczność ogólna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AzitroLEK 200 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, wykazały, że podawanie dawek do 40-krotności dawek klinicznych może indukować przemijającą fosfolipidozę bez istotnych objawów toksyczności. Elektrofizjologiczne analizy potwierdziły zdolność azytromycyny do wydłużania odstępu QT w zapisie EKG, co stanowi istotny czynnik ryzyka kardiologicznego, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności jednoznacznie wykluczyły mutagenne i klastogenne działanie leku zarówno in vitro, jak i in vivo. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, azytromycyna nie wykazała działania teratogennego u myszy i szczurów, jednak przy dawkach 100-200 mg/kg mc./dobę zaobserwowano niewielkie opóźnienie kostnienia płodów oraz zwiększenie masy ciała u samic. Ponadto, dawki ≥ 50 mg/kg mc./dobę powodowały niewielkie opóźnienie rozwoju fizycznego i odruchów u potomstwa szczurów.
aberracja chromosomowa, antybiotyk makrolidowy, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gromadzenie fosfolipidów, mutacja genowa, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, przemijająca fosfolipidoza, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny