ozena

Ozena (łac. ozaena) to przewlekła postać zanikowego nieżytu nosa charakteryzująca się postępującym zanikiem błony śluzowej nosa, zanikaniem gruczołów śluzowych oraz metaplazją nabłonka oddechowego w kierunku nabłonka wielowarstwowego płaskiego. Schorzenie to prowadzi do wytwarzania gęstej, zasychającej wydzieliny, która tworzy charakterystyczne, cuchnące strupy.

Głównym objawem ozeny jest przykry zapach z nosa (fetor), który bywa bardzo uciążliwy dla pacjenta i jego otoczenia. Pacjenci często skarżą się również na uczucie suchości w jamie nosowej, trudności w oddychaniu przez nos oraz nawracające krwawienia z nosa. Z czasem może dojść do zaniku małżowin nosowych i poszerzenia jam nosowych.

Etiologia ozeny pozostaje nie w pełni wyjaśniona. Wśród czynników predysponujących wymienia się zakażenia bakteryjne (zwłaszcza Klebsiella ozaenae), niedobory witaminowe, zaburzenia hormonalne oraz predyspozycje genetyczne. Choroba występuje częściej u kobiet oraz w krajach o klimacie suchym i gorącym.

Leczenie ozeny jest długotrwałe i często mało skuteczne. Obejmuje miejscowe nawilżanie błony śluzowej nosa, stosowanie antybiotyków miejscowych i ogólnych, usuwanie strupów oraz leczenie chirurgiczne zmierzające do zwężenia jam nosowych. Istotne jest również leczenie chorób współistniejących oraz suplementacja witaminowa w przypadku stwierdzonych niedoborów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl