beta2-agonista wziewny
Beta2-agoniści wziewni to grupa leków rozszerzających oskrzela, które działają poprzez aktywację receptorów beta2-adrenergicznych w mięśniach gładkich dróg oddechowych. Ich głównym działaniem jest rozluźnienie skurczonych oskrzeli, co prowadzi do zwiększenia przepływu powietrza i złagodzenia objawów obturacji oskrzeli.
W praktyce klinicznej beta2-agoniści wziewni dzielą się na dwie główne kategorie: krótko działające (SABA – Short-Acting Beta-Agonists), takie jak salbutamol i fenoterol, oraz długo działające (LABA – Long-Acting Beta-Agonists), jak salmeterol i formoterol. SABA są stosowane doraźnie w leczeniu nagłych objawów, podczas gdy LABA służą do długoterminowej kontroli chorób obturacyjnych.
Beta2-agoniści wziewni stanowią podstawę farmakoterapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie są zazwyczaj stosowane w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi, co zapewnia zarówno doraźne rozszerzenie oskrzeli, jak i długoterminowe działanie przeciwzapalne. Nowoczesne preparaty często łączą oba typy leków w jednym inhalatorze, poprawiając adherencję pacjenta do terapii.
Do najczęstszych działań niepożądanych beta2-agonistów wziewnych należą: drżenie mięśniowe, tachykardia, hipokaliemia oraz w rzadkich przypadkach – zaburzenia rytmu serca. Efekty te są zwykle bardziej nasilone przy stosowaniu preparatów doustnych niż wziewnych oraz przy przekraczaniu zalecanych dawek.