formoterolu fumaran
Formoterolu fumaran to długodziałający β2-agonista (LABA) stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działa poprzez selektywne pobudzanie receptorów β2-adrenergicznych w mięśniach gładkich dróg oddechowych, co prowadzi do ich rozkurczu i zmniejszenia objawów obturacji.
Substancja charakteryzuje się szybkim początkiem działania (1-3 min) oraz długim czasem działania (do 12 godzin), co stanowi istotną zaletę kliniczną. W leczeniu astmy formoterolu fumaran powinien być stosowany zawsze w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi, nigdy w monoterapii, ze względu na ryzyko nasilenia ciężkich zaostrzeń choroby.
Formoterolu fumaran jest dostępny głównie w postaci proszku do inhalacji w inhalatorach suchego proszku oraz w nebulizatorach. Typowa dawka wynosi 12-24 μg dwa razy na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: drżenie mięśniowe, bóle głowy, tachykardia oraz hipokaliemia przy wyższych dawkach. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Bufomix Easyhaler to złożony preparat wziewny zawierający budezonid (160 µg/dawkę) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 µg/dawkę). Farmakokinetyka obu substancji jest porównywalna z produktem Symbicort Turbuhaler, co potwierdza ich biorównoważność pod względem ekspozycji ogólnoustrojowej i płucnej. Budezonid osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 30 minutach, z biodostępnością około 49% i odkładaniem w płucach na poziomie 32-44%. Formoterol charakteryzuje się szybszym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie już po 10 minutach, z biodostępnością około 61% i odkładaniem w płucach 28-49%. Wiązanie z białkami osocza wynosi odpowiednio 90% dla budezonidu i 50% dla formoterolu, a objętość dystrybucji to około 3 l/kg dla budezonidu i 4 l/kg dla formoterolu. Klirens ogólnoustrojowy jest wysoki: 1,2 l/min dla budezonidu i 1,4 l/min dla formoterolu, przy czym okres półtrwania wynosi 4 godziny dla budezonidu (po podaniu dożylnym) i 17 godzin dla formoterolu.
16-alfa-hydroksy-prednizolon, 6-beta-hydroksy-budezonid, AUC, biodostępność ustrojowa, biorównoważność, budezonid, choroba wątroby, dawka dostarczona, dawka terapeutyczna, dostępność biologiczna, ekspozycja drogą płucną, ekspozycja na substancje czynne, ekspozycja ogólnoustrojowa, eliminacja nerkowa, enzym CYP3A4, formoterolu fumaran, inhalator proszkowy, interakcja farmakokinetyczna, interakcja metaboliczna, klirens ogólnoustrojowy, koniugat, liniowość farmakokinetyki, metabolit O-demetylowany, metabolizm budezonidu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pierwsze przejście przez wątrobę, pole pod krzywą stężenia, proszek do inhalacji, stężenie w osoczu, supresja kortyzolu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Formodual w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera beklometazonu dipropionian w dawce 100 mikrogramów oraz formoterolu fumaranu dwuwodnego 6 mikrogramów na dawkę odmierzoną, co odpowiada efektywnej dawce 84,6 mikrograma beklometazonu i 5,0 mikrogramów formoterolu dostarczonej do dróg oddechowych. Preparat jest wskazany w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów wymagających terapii łączonej wziewnym kortykosteroidem i długo działającym beta2-agonistą, zwłaszcza gdy monoterapia kortykosteroidami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów lub gdy pacjent jest już skutecznie leczony oboma składnikami osobno. W POChP Formodual stosuje się u chorych z ciężką postacią choroby (FEV1 < 50% wartości należnej), z nawracającymi zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami pomimo stosowania długo działających leków rozszerzających oskrzela.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów beta2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, beklometazonu dipropionian, beta2-agonista wziewny, długo działający beta2-agonista, duszność, działanie przeciwzapalne kortykosteroidu, efekt bronchodylatacyjny, formoterolu fumaran, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, przebudzenia nocne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, technika inhalacji, terapia łączona, zaostrzenie POChP -
Leksykon leków
Lek Oxodil Combo w postaci proszku do inhalacji zawiera budezonid (160 µg) oraz formoterol (4,5 µg) na dawkę dostarczoną, łącząc działanie wziewnego kortykosteroidu i długo działającego agonisty receptorów β2-adrenergicznych. Preparat jest wskazany do regularnego leczenia astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, zarówno u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów przy stosowaniu wziewnych kortykosteroidów i doraźnych SABA, jak i u tych z już ustabilizowaną astmą leczoną skojarzeniem ICS i LABA. Ponadto, Oxodil Combo jest zalecany w objawowym leczeniu POChP u dorosłych z FEV1 <70% wartości należnej po podaniu leku rozszerzającego oskrzela oraz z historią zaostrzeń pomimo monoterapii lekami rozszerzającymi oskrzela. Preparat zawiera również laktozę jednowodną (4,2 mg na dawkę dostarczoną), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, budezonid, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, działanie przeciwzapalne, FEV1, formoterolu fumaran, kontrola astmy, krótko działający agonista receptora β2-adrenergicznego, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, obturacyjna choroba płuc, patofizjologia, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzanie oskrzeli, terapia skojarzona, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie POChP -
Leksykon leków
Podczas terapii produktem Fostex NEXThaler, zawierającym beklometazonu dipropionian (200 µg/dawkę odmierzoną, dawka dostarczona 173,9 µg) oraz formoterol (12 µg/dawkę odmierzoną, dawka dostarczona 10,4 µg), kluczowe jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć nagłego przerwania leczenia i pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. Monitorowanie skuteczności terapii powinno obejmować systematyczną ocenę objawów klinicznych oraz badania czynnościowe płuc. Należy zwrócić szczególną uwagę na zwiększone użycie doraźnych leków rozszerzających oskrzela, co może wskazywać na zaostrzenie astmy i wymagać rewizji schematu terapeutycznego. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności stosowania szybko działającego leku ratunkowego w przypadku nagłego pogorszenia objawów. W trakcie leczenia należy uwzględnić potencjalne interakcje, zwłaszcza z β-adrenolitykami, które mogą osłabiać działanie formoterolu, a ich stosowanie u pacjentów astmatycznych jest przeciwwskazane bez wyraźnych wskazań.
arytmia, astma, beklometazonu dipropionian, brak laktazy, długo działający β2-agonista, drżenie mięśniowe, formoterolu fumaran, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hipokaliemia, jaskra, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, nietolerancja galaktozy, objawy astmy, odstęp QTc, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, tachykardia, wada zastawkowa serca, zakażenie wirusowe, zaostrzenie choroby podstawowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, β-adrenolityk -
Leksykon leków
Fostex NEXThaler to lek złożony zawierający beklometazonu dipropionian (kortykosteroid wziewny) oraz formoterolu fumaran dwuwodny (długo działający β2-agonista), stosowany w terapii astmy oskrzelowej u pacjentów od 12 roku życia. Profil bezpieczeństwa oceniono w badaniach klinicznych obejmujących 719 pacjentów, gdzie najczęstszym działaniem niepożądanym było drżenie, szczególnie przy dawce 2 inhalacji dwa razy na dobę, o łagodnym nasileniu i występujące głównie na początku terapii. Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) to m.in. zapalenie jamy nosowej i gardła, kandydoza jamy ustnej, ból głowy, częstoskurcz, bradykardia zatokowa, dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego, podrażnienie gardła, duszność, kaszel, nudności, zmęczenie oraz zmiany w badaniach diagnostycznych takie jak wydłużenie odstępu QT w EKG czy zmniejszenie stężenia kortyzolu we krwi i moczu.
astma oskrzelowa, beklometazonu dipropionian, beta2-agonista, ból głowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, dławica piersiowa, drżenie, duszność, dysfonia, formoterolu fumaran, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroid wziewny, kortyzol we krwi, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieostre widzenie, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, rumień, skurcz komorowy, świąd, tachyarytmia, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zaostrzenie astmy, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc, zespół Cushinga -
Leksykon substancji czynnych
Formoterol, długo działający β2-agonista (LABA), jest szeroko stosowany w terapii astmy oskrzelowej i POChP, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na formoterol lub substancje pomocnicze, zwłaszcza laktozę zawierającą białka mleka krowiego. Przeciwwskazania dotyczą zarówno formoterolu w monoterapii, jak i preparatów złożonych zawierających budezonid lub beklometazon. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty w postaci proszku do inhalacji, takie jak Foradil, Symbicort Turbuhaler, Bufomix Easyhaler czy Fostex, które zawierają laktozę jako substancję pomocniczą, co stanowi ryzyko u pacjentów z alergią na białka mleka. W przypadku preparatów złożonych przeciwwskazania obejmują również nadwrażliwość na drugą substancję czynną (budezonid lub beklometazon).
aerozol inhalacyjny, alergia na białka mleka, astma oskrzelowa, beklometazonu dipropionian, białka mleka krowiego, formoterolu fumaran, fumaran formoterolu, LABA, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na formoterol, opcja terapeutyczna, POChP, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, wywiad alergiczny -
Leksykon leków
Fostex to lek zawierający beklometazonu dipropionian (kortykosteroid wziewny) oraz formoterolu fumaranu dwuwodnego (długo działający β2-agonista). Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych synergistycznych działań niepożądanych. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych działań należą zakażenia górnych dróg oddechowych, kandydoza jamy ustnej, dysfonia, ból głowy, kaszel, drżenie, kołatanie serca oraz hipokaliemia. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak zahamowanie czynności nadnerczy, jaskra, zaćma, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków u pacjentów z POChP), paradoksalny skurcz oskrzeli oraz opóźnienie wzrostu u dzieci przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek kortykosteroidów.
alergiczne zapalenie skóry, beklometazonu dipropionian, beta2-agonista, białko C-reaktywne, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, dysfonia, formoterolu fumaran, granulocytopenia, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odstęp QTc, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, przełom astmatyczny, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz dodatkowy komorowy, świszczący oddech, tachyarytmia, tachykardia, trombocytopenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie nerek, zapalenie płuc, zapalenie trąbki Eustachiusza, zmniejszenie gęstości kości -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Formodual, zawierający beklometazonu dipropionian oraz formoterolu fumaranu dwuwodny, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką poszczególnych składników aktywnych, bez dodatkowych działań niepożądanych wynikających z ich skojarzonego stosowania. Najczęstsze działania niepożądane formoterolu to hipokaliemia, ból głowy, drżenie, kołatanie serca, kaszel, kurcze mięśni oraz wydłużenie odstępu QTc, natomiast beklometazonu dipropionianu – zakażenia grzybicze jamy ustnej, kandydoza, dysfonia i podrażnienie gardła. W przypadku wystąpienia dysfonii i kandydozy zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji oraz stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych, przy jednoczesnym kontynuowaniu terapii. Długotrwałe stosowanie dużych dawek kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, opóźnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, jaskra oraz zaćma.
alergiczne zapalenie skóry, badanie densytometryczne, beklometazonu dipropionian, białko C-reaktywne, dławica piersiowa, dysfonia, formoterolu fumaran, gęstość mineralna kości, granulocytopenia, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kortyzol we krwi, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, płytki krwi, POChP, przełom astmatyczny, tachyarytmia, trombocytopenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie nerek -
Leksykon leków
Produkt złożony Befoair zawiera beklometazonu dipropionian (100 μg) oraz formoterolu fumaranu dwuwodnego (6 μg) w dawce odmierzonej i może wywoływać działania niepożądane charakterystyczne dla obu składników. W badaniach klinicznych nie stwierdzono zwiększonej częstości działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie gardła, kandydoza jamy ustnej, dysfonia, ból głowy, kołatanie serca, kaszel oraz drżenie. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne (granulocytopenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne, hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków), a także paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i oceny medycznej. Długotrwałe stosowanie dużych dawek kortykosteroidów wziewnych może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie czynności nadnerczy, zmniejszenie gęstości kości, opóźnienie wzrostu u dzieci, jaskra i zaćma.
alergiczne zapalenie skóry, beklometazonu dipropionian, białko C-reaktywne, dławica piersiowa, duszność, dysfagia, dysfonia, formoterolu fumaran, granulocytopenia, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie nerek, zapalenie płuc, zapalenie trąbki Eustachiusza -
Leksykon leków
Fostex to lek wziewny łączący 100 mikrogramów beklometazonu dipropionianu oraz 6 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę, dostępny w formie aerozolu inhalacyjnego. Wskazany jest do leczenia astmy oskrzelowej u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów przy monoterapii kortykosteroidami wziewnymi lub jako kontynuacja terapii skojarzonej z długo działającym beta2-agonistą. W POChP Fostex stosuje się u pacjentów z ciężką obturacją (FEV1 < 50% wartości należnej), nawracającymi zaostrzeniami oraz niewystarczającą odpowiedzią na leczenie długo działającymi lekami rozszerzającymi oskrzela. Dawka dostarczona z pompki wynosi 84,6 mikrograma beklometazonu i 5,0 mikrogramów formoterolu.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, beklometazonu dipropionian, beta2-agonista wziewny, ciężka postać POChP, długo działający beta2-agonista, FEV1, formoterolu fumaran, inhalator ciśnieniowy, kontrola objawów choroby, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, nawracające zaostrzenia, POChP, terapia skojarzona
