obrót moczanowy
Obrót moczanowy to proces metaboliczny w organizmie, który prowadzi do nadmiernego wytwarzania kwasu moczowego lub jego niedostatecznego wydalania przez nerki. Zaburzenia obrotu moczanowego prowadzą do hiperurykemii, czyli podwyższonego stężenia kwasu moczowego we krwi, co stanowi główny czynnik ryzyka rozwoju dny moczanowej.
Kwas moczowy powstaje w wyniku przemian metabolicznych puryn, które są składnikami kwasów nukleinowych (DNA i RNA). W warunkach fizjologicznych kwas moczowy jest wydalany głównie przez nerki (około 70%) oraz w mniejszym stopniu przez przewód pokarmowy. Zaburzenia w wytwarzaniu lub wydalaniu kwasu moczowego mogą prowadzić do jego nadmiernego gromadzenia się w organizmie.
Nieprawidłowości w obrocie moczanowym mogą być spowodowane czynnikami genetycznymi (np. defektami enzymów uczestniczących w metabolizmie puryn), dietą bogatą w puryny (czerwone mięso, owoce morza, alkohol), niektórymi chorobami (np. nowotworami z szybkim obrotem komórkowym, przewlekłą niewydolnością nerek) oraz stosowaniem niektórych leków (diuretyki tiazydowe, małe dawki aspiryny).
Klinicznie zaburzenia obrotu moczanowego manifestują się najczęściej jako dna moczanowa, charakteryzująca się ostrymi, nawracającymi atakami zapalenia stawów, tworzeniem się guzków dnawych (tophi) oraz kamicą moczanową. Leczenie obejmuje modyfikację diety, utrzymanie prawidłowej masy ciała, odpowiednie nawodnienie oraz farmakoterapię mającą na celu zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Argadopin 300 mg
Argadopin, zawierający allopurynol, stosowany jest w leczeniu hiperurykemii i stanów związanych z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego. Początkowa dawka wynosi zwykle 100 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania w zależności od poziomu moczanów w surowicy oraz nasilenia choroby: 100-200 mg/dobę w stanach lekkich, 300-600 mg/dobę w umiarkowanych i 700-900 mg/dobę w ciężkich. U dzieci dawka wynosi 10-20 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 400 mg), a u osób starszych zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie modyfikuje się w zależności od klirensu kreatyniny: >20 ml/min – dawka standardowa, 10-20 ml/min – 100-200 mg/dobę, <10 ml/min – 100 mg/dobę lub rzadsze podawanie. U pacjentów dializowanych zaleca się podawanie 300-400 mg po każdej dializie bez dodatkowych dawek między zabiegami.
alkalizacja moczu, allopurynol, białaczka, choroba nowotworowa, dializoterapia, diureza, działanie niepożądane, hemodializa, hiperurykemia, hiperurykozuria, klirens kreatyniny, kwas moczowy, leczenie cytotoksyczne, moczany w surowicy, nefropatia moczanowa, niewydolność nerek, obrót moczanowy, oksypurynol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie enzymatyczne, zespół Lescha-Nyhana, złogi ksantyny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Allospes 300 mg
Allopurynol (Allospes) jest dostępny w tabletkach 100 mg i 300 mg, a dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, funkcji nerek oraz wieku. Terapia rozpoczyna się zwykle od dawki 100 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 100-900 mg/dobę w zależności od nasilenia choroby (100-200 mg w stanach lekkich, 300-600 mg w umiarkowanych, 700-900 mg w ciężkich). Dawkę należy podzielić, jeśli przekracza 300 mg/dobę, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego. Zalecane dawkowanie w przeliczeniu na masę ciała wynosi 2-10 mg/kg/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny: >20 ml/min – dawka standardowa, 10-20 ml/min – 100-200 mg/dobę, <10 ml/min – 100 mg/dobę lub dłuższe odstępy między dawkami. Monitorowanie stężenia moczanów w surowicy i moczu jest niezbędne do optymalizacji terapii.
allopurynol, białaczka, dializa nerkowa, działania niepożądane przewodu pokarmowego, klirens kreatyniny, kwas moczowy, nefropatia moczanowa, niewydolność nerek, obrót moczanowy, oksypurynol, retencja leku, stężenie moczanów, tolerancja przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia enzymatyczne, zespół Lescha-Nyhana, złogi ksantyny