dizopiramid
Dizopiramid (disopyramide) to lek antyarytmiczny klasy IA, stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca pochodzenia nadkomorowego i komorowego. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów sodowych, co wydłuża czas refrakcji i zmniejsza automatyzm, a także wywiera działanie ujemne inotropowe.
Klinicznie dizopiramid znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu kardiomiopatii przerostowej (HOCM), gdzie wykorzystuje się jego właściwości inotropowo ujemne do zmniejszenia gradientu w drodze odpływu lewej komory. Jest również stosowany w kontroli arytmii nadkomorowych i komorowych, choć obecnie rzadziej niż nowsze leki antyarytmiczne.
Podczas terapii dizopiramidem należy zwrócić uwagę na działania niepożądane, szczególnie antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu). Lek może powodować wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko groźnych arytmii typu torsade de pointes. Wymaga monitorowania elektrokardiograficznego oraz zachowania ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca z uwagi na efekt inotropowo ujemny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – AuroGastro 10 mg
Hioscyna butylobromek, substancja czynna AuroGastro 10 mg, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez nasilenie działania antycholinergicznego w połączeniu z lekami takimi jak trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe starszej generacji, chinidyna, amantadyna, leki przeciwpsychotyczne (butyrofenony, fenotiazyny), dizopiramid oraz inne leki o działaniu antycholinergicznym (np. tiotropium, ipratropium). Sumowanie efektów antycholinergicznych może prowadzić do objawów takich jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, tachykardia i zaburzenia termoregulacji. Szczególnie istotne jest monitorowanie tych objawów oraz rozważenie zmniejszenia dawki leków w przypadku wysokiego poziomu istotności klinicznej interakcji. Ponadto, hioscyna butylobromek może osłabiać działanie antagonistów dopaminy (np. metoklopramidu) na motorykę przewodu pokarmowego, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania.
amantadyna, antagonista dopaminy, arytmia, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, działanie antycholinergiczne, działanie chronotropowe, działanie ośrodkowe, funkcja poznawcza, hioscyna butylobromek, lek beta-adrenergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, refluks żołądkowo-przełykowy, sedacja, suchość jamy ustnej, tachykardia, zaburzenie równowagi, zaburzenie termoregulacji, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Interakcje
Hioscyna butylobromek, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz profil działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest nasilenie działania antycholinergicznego przy jednoczesnym stosowaniu trój- i czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwhistaminowych I generacji, leków przeciwpsychotycznych (butyrofenony, fenotiazyny, klozapina, olanzapina), chinidyny, amantadyny, dizopiramidu oraz innych leków o działaniu antycholinergicznym (np. tiotropium, ipratropium). Objawy nasilonego działania antycholinergicznego obejmują tachykardię, suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zaparcia i zatrzymanie moczu. Ponadto, u pacjentów stosujących jednocześnie hioscynę butylobromek i digoksynę obserwuje się wzrost stężenia digoksyny w surowicy o około 33%, co zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów nasercowych. Interakcje z inhibitorami MAO prowadzą do hamowania metabolizmu hioscyny i nasilają jej działanie, co wymaga szczególnej ostrożności klinicznej.
alkalizacja moczu, amantadyna, antagonista dopaminy, butyrofenon, chinidyna, ciśnienie śródgałkowe, cytrynian, digoksyna, dizopiramid, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fenotiazyna, fizostygmina, galantamina, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hioscyna butylobromek, inhibitor MAO, ipratropium, jaskra, ketokonazol, klozapina, kortykosteroid, lek beta-adrenergiczny, lek cholinomimetyczny, lek przeciwcholinoesterazowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pilokarpina, pirydostygmina, suchość błon śluzowych, tachykardia, tiotropium, zaburzenie wchłaniania, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Buscopan forte 20 mg
Hioscyna butylobromek, substancja czynna Buscopan Forte, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, głównie poprzez nasilenie działania przeciwcholinergicznego innych leków, takich jak trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne, przeciwhistaminowe pierwszej generacji, przeciwpsychotyczne, przeciwarytmiczne (chinidyna, dizopiramid), przeciwwirusowe (amantadyna) oraz inne leki przeciwcholinergiczne (tiotropium, ipratropium). Interakcje te mogą prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zaparcia czy retencja moczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Ponadto, Buscopan Forte może osłabiać działanie antagonistów dopaminy (np. metoklopramidu), co skutkuje wzajemnym zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej obu leków w obrębie przewodu pokarmowego.
amantadyna, antagonista dopaminy, chinidyna, dizopiramid, działanie przeciwcholinergiczne, hioscyna butylobromek, ipratropium, lek beta-adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek trójpierścieniowy, metoklopramid, nadciśnienie tętnicze, retencja moczu, sedacja, tachykardia, tiotropium, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Amisulpryd Holsten 200 mg
Amisulpryd Holsten wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie amisulprydu z lewodopą oraz agonistami dopaminy (np. bromokryptyna, ropinirol) ze względu na wzajemny antagonizm receptorów dopaminowych, co może prowadzić do nasilenia objawów choroby Parkinsona. Ponadto, amisulpryd znacząco nasila ośrodkowe działanie alkoholu, powodując zwiększoną sedację, zaburzenia koordynacji psychoruchowej i ryzyko wypadków, dlatego całkowita abstynencja alkoholowa jest obligatoryjna. Współstosowanie z lekami o działaniu hamującym OUN (np. benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwbólowe narkotyczne, przeciwhistaminowe H1 uspokajające) wymaga ostrożności i monitorowania ze względu na ryzyko nasilenia sedacji i depresji ośrodkowej. Leki hipotensyjne mogą potęgować efekt obniżający ciśnienie tętnicze, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.
agonista dopaminy, amiodaron, amisulpryd, antagonista receptora dopaminowego, arytmia, bromokryptyna, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, działanie depresyjne, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, meflochina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, próg drgawkowy, prolaktyna, receptor dopaminowy, ropinirol, sedacja, sotalol, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie koordynacji psychoruchowej, zaburzenie rytmu serca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 10 10 mg
Bisoprolol fumaran wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do znacznego niedociśnienia tętniczego oraz bloku przedsionkowo-komorowego, zwłaszcza przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować bradykardię, a ich nagłe odstawienie zwiększa ryzyko nadciśnienia z odbicia. Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia i pogorszenia czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca. Leki przeciwarytmiczne klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe mogą nasilać hipoglikemię, której objawy mogą być maskowane przez bisoprolol. Ponadto, środki do znieczulenia ogólnego, glikozydy naparstnicy oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) również wpływają na działanie bisoprololu, odpowiednio zwiększając ryzyko niedociśnienia, bradykardii lub osłabiając efekt hipotensyjny.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, tachykardia odruchowa, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Hioscyny butylobromek (Scopolamine butylbromide Kalceks, 20 mg/ml) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne wynikające z jego działania antycholinergicznego. Szczególnie istotne jest nasilenie efektów antycholinergicznych przy jednoczesnym stosowaniu z trój- i czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. amitriptylina, doksepina, imipramina), lekami przeciwhistaminowymi (klemastyna, hydroksyzyna), lekami przeciwpsychotycznymi (chlorpromazyna, klozapina), lekami przeciwarytmicznymi (chinidyna, dizopiramid), amantadyną oraz wziewnymi lekami cholinolitycznymi (tiotropium, ipratropium). Efektem klinicznym jest nasilenie działań niepożądanych takich jak suchość w jamie ustnej, tachykardia, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu oraz zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i objawów pozapiramidowych. Ponadto, hioscyna butylobromek osłabia działanie antagonistów dopaminy (np. metoklopramidu) na przewód pokarmowy, co może obniżać skuteczność terapii zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego.
amantadyna, antagonista dopaminy, beta-adrenergik, chinidyna, depresja OUN, dizopiramid, działanie antycholinergiczne, działanie chronotropowe, działanie uspokajające, hioscyny butylobromek, interakcja farmakodynamiczna, ipratropium, lek beta-adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, metoklopramid, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, suchość jamy ustnej, tachykardia, tiotropium, układ bodźcoprzewodzący serca, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie perystaltyki, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atropinum sulfuricum WZF 1 mg/ml
Atropina, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do nasilenia jej efektów antycholinergicznych oraz modyfikacji skuteczności innych leków. Szczególnie istotne jest współistnienie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwskurczowymi o działaniu cholinolitycznym, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona, przeciwhistaminowymi I generacji, pochodnymi fenotiazyny, dizopiramidem oraz chinidyną, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych takich jak tachykardia, suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu, hipertermia oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku propofolu obserwuje się zmniejszenie odpowiedzi częstości akcji serca na dożylne podanie atropiny, co wymaga monitorowania czynności serca. Równoczesne stosowanie dobutaminy i innych amin katecholowych z atropiną zwiększa ryzyko zespołu Tako-tsubo, zwłaszcza u pacjentów w stanie stresu lub hiperadrenergicznym.
alkohol etylowy, aminy katecholowe, chinidyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, dobutamina, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, echokardiografia obciążeniowa, EKG, farmakokinetyka leków, indeks terapeutyczny, kardiomiopatia stresowa, lek przeciwarytmiczny, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwskurczowe, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne fenotiazyny, propofol, splątanie, tachykardia, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zespół Tako-tsubo - Leksykon leków
Interakcje leku – Amantix 200 mg/500 ml
Amantadyna (preparat AMANTIX, 200 mg/500 ml, roztwór do infuzji) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Do grup leków przeciwwskazanych należą m.in. przeciwarytmiki klasy IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol), leki przeciwpsychotyczne (tioridazyna, chloropromazyna, haloperydol, pimozyd), trój- i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), przeciwhistaminowe (astemizol, terfenadyna), makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory gyrazy (sparfloksacyna), azolowe leki przeciwgrzybicze oraz inne substancje wydłużające QT (budypina, halofantryna, kotrimoksazol, pentamidyna, cizapryd, bepridyl). Ponadto, amantadyna może nasilać działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych (triheksyfenidyl, benzatropina, skopolamina, biperyden, orfenadryna) oraz sympatykomimetyków działających na ośrodkowy układ nerwowy, a także wchodzi w interakcje z memantyną, co może zwiększać zarówno efekty terapeutyczne, jak i toksyczność. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie amantadyny z lekami moczopędnymi zawierającymi triamteren i hydrochlorotiazyd, które mogą obniżać klirens osoczowy amantadyny, prowadząc do toksycznych stężeń.
amiodaron, amitryptylina, antybiotyk makrolidowy, astemizol, benzatropina, biperyden, bromokryptyna, chinidyna, chloropromazyna, choroba Parkinsona, cizapryd, dizopiramid, erytromycyna, halofantryna, haloperydol, inhibitor gyrazy, interakcja lekowa, klarytromycyna, klirens osoczowy, kotrimoksazol, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy azolowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, memantyna, omam, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, pentamidyna, pimozyd, prokainamid, reakcja psychotyczna, sedacja, siarczan amantadyny, skopolamina, sotalol, sparfloksacyna, sympatykomimetyk, terfenadyna, tioridazyna, toksyczne stężenie, triamteren, triheksyfenidyl, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Bisopromerck 10 10 mg
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i dromotropowego, prowadzące do niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Również leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać „nadciśnienie z odbicia” przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), leków przeciwarytmicznych klas I i III, beta-adrenolityków miejscowych, leków parasympatykomimetycznych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, środków do znieczulenia ogólnego, glikozydów naparstnicy oraz NLPZ, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie dromotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy o działaniu ośrodkowym, lidokaina, meflochina, metformina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, noradrenalina, objawowe niedociśnienie, pochodna ergotaminy, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, prostaglandyna naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Interakcje leku – Concor 5 5 mg
Bisoprolol, substancja czynna leków Concor 5 i Concor 10, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko „nadciśnienia z odbicia”. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (np. chinidyna, amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, a także środkami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym. W tych przypadkach konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii, aby zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze czy maskowanie objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dizopiramid, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, rylmenidyna, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Interakcje
Budezonid, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę zwiększający stężenie budezonidu 3 mg nawet 6-krotnie), itrakonazol (200 mg/dobę, 4-krotny wzrost stężenia) oraz makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna) i inhibitory proteazy HIV, znacząco podwyższają ekspozycję na budezonid, co może prowadzić do nasilenia ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub zachowanie możliwie najdłuższego odstępu czasowego między dawkami oraz rozważenie redukcji dawki budezonidu. Induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenie budezonidu, co wymaga potencjalnego zwiększenia dawki. Dodatkowo, estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów, natomiast sok grejpfrutowy, hamując CYP3A4, również podnosi ekspozycję na budezonid.
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, budezonid, chinidyna, cymetydyna, cytochrom P450, disulfiram, dizopiramid, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, formoterol, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halogenowany węglowodór, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, komorowe zaburzenie rytmu, kortykosteroid, lek cholinolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, lewotyroksyna, metronidazol, niedoczynność przysadki, odstęp QTc, oksytocyna, omeprazol, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, reakcja nadciśnieniowa, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, telitromycyna, terfenadyna, test stymulacji ACTH, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności kory nadnerczy - Leksykon leków
Interakcje leku – Atropinum sulfuricum WZF 0,5 mg/ml
Atropina, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do nasilenia jej efektów lub modyfikacji działania innych leków. Szczególnie istotne jest sumowanie działania antycholinergicznego z lekami takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina, imipramina), leki przeciwskurczowe (drotaweryna, papaweryna), leki stosowane w chorobie Parkinsona (biperiden, triheksyfenidyl), przeciwhistaminowe I generacji (hydroksyzyna, klemastyna), pochodne fenotiazyny (chlorpromazyna, lewomepromazyna), dizopiramid oraz chinidyna. Interakcje te mogą skutkować nasileniem działań niepożądanych, takich jak suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, tachykardia, zaburzenia widzenia, a także zwiększonym ryzykiem arytmii i hipertermii. Atropina wpływa również na farmakokinetykę leków doustnych poprzez opóźnianie opróżniania żołądka, co może zmieniać tempo wchłaniania substancji leczniczych, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym.
adrenalina, aminy katecholowe, amitryptylina, biperiden, chinidyna, chlorpromazyna, choroba Parkinsona, dizopiramid, dobutamina, drotaweryna, działanie cholinolityczne, echokardiografia obciążeniowa, efekt cholinolityczny, farmakokinetyka leków, hipertermia, hydroksyzyna, imipramina, interakcje lekowe, kardiomiopatia stresowa, klemastyna, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji, leki przeciwparkinsonowskie, leki przeciwskurczowe, lewomepromazyna, mydriaza, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, pochodne fenotiazyny, propofol, triheksyfenidyl, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zespół Tako-tsubo