parametr elektrofizjologiczny serca
Parametr elektrofizjologiczny serca odnosi się do mierzalnych wartości związanych z elektryczną aktywnością mięśnia sercowego. Parametry te są kluczowe w ocenie prawidłowego funkcjonowania układu przewodzącego serca i pomagają w diagnozowaniu zaburzeń rytmu serca.
Do najważniejszych parametrów elektrofizjologicznych serca należą: czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego (odstęp PR), czas depolaryzacji komór (zespół QRS), czas repolaryzacji komór (odstęp QT), czas refrakcji komórek mięśnia sercowego, oraz wartości potencjału czynnościowego w różnych obszarach serca. Parametry te można oceniać nieinwazyjnie za pomocą elektrokardiogramu (EKG) lub inwazyjnie podczas badania elektrofizjologicznego.
Zaburzenia parametrów elektrofizjologicznych serca mogą świadczyć o różnych patologiach, takich jak zaburzenia przewodzenia, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia elektrolitowe, działanie leków proarytmicznych, czy wrodzone kanałopatie. Szczegółowa analiza tych parametrów umożliwia precyzyjne określenie mechanizmu arytmii i zaplanowanie odpowiedniego leczenia, w tym ablacji zaburzeń rytmu serca.
W nowoczesnej kardiologii inwazyjnej, mapowanie elektrofizjologiczne serca pozwala na trójwymiarowe odwzorowanie parametrów elektrofizjologicznych poszczególnych obszarów serca, co jest niezbędne przy planowaniu zabiegów ablacji. Techniki te umożliwiają precyzyjną lokalizację szlaków dodatkowych czy ognisk arytmii, zwiększając skuteczność zabiegów elektrofizjologicznych.