ibutylid

Ibutylid, znany również jako dofetylid, jest lekiem antyarytmicznym klasy III stosowanym w leczeniu migotania przedsionków oraz trzepotania przedsionków. Działa poprzez blokowanie kanałów potasowych w komórkach mięśnia sercowego, co prowadzi do wydłużenia okresu repolaryzacji i skutecznego przywracania rytmu zatokowego.

Lek ten charakteryzuje się wysoką skutecznością w konwersji arytmii przedsionkowych do rytmu zatokowego, szczególnie w przypadkach opornych na inne terapie. Jest podawany dożylnie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem medycznym, ze względu na ryzyko wystąpienia proarytmii, w tym potencjalnie zagrażającego życiu częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.

Stosowanie ibutylidu wymaga monitorowania EKG oraz stężenia elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, których niedobór zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wydłużonym odstępem QT, ciężką niewydolnością serca oraz znacznym przerostem lewej komory.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Octan leuproreliny – Interakcje

Octan leuproreliny, stosowany w produktach leczniczych Eligard w dawkach 22,5 mg i 45 mg, jest powszechnie wykorzystywany w terapii hormonalnej, zwłaszcza w leczeniu raka prostaty. Pomimo ograniczonej liczby udokumentowanych interakcji farmakologicznych, kluczowe jest zwrócenie uwagi na potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu QT, które może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadonu, moksyfloksacyny oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperidol, risperidon). Wskazane jest przeprowadzenie dokładnej oceny klinicznej oraz ścisłe monitorowanie EKG, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca. Dodatkowo, spożycie alkoholu podczas terapii może zwiększać ryzyko arytmii poprzez wpływ na metabolizm leków i parametry elektrofizjologiczne serca, co wymaga zachowania ostrożności lub rozważenia abstynencji.
amiodaron, badanie farmakokinetyczne, chinidyna, deprywacja androgenów, dizopiramid, dofetylid, fluorochinolon, haloperidol, ibutylid, interakcja farmakologiczna, kwetiapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwpsychotyczny atypowy, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, octan leuproreliny, olanzapina, parametr elektrofizjologiczny serca, rak prostaty, risperidon, sotalol, terapia hormonalna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiral 500 mg

Abirateron wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii onkologicznej. Podawanie leku na czczo jest obligatoryjne, gdyż jedzenie znacząco zwiększa wchłanianie substancji czynnej, co może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń w osoczu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), fenytoina czy karbamazepina, obniżają AUC abirateronu o około 55%, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapii. Z kolei inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. AUC dekstrometorfanu wzrasta 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron, abirateron octan, amiodaron, antygen gruczołu krokowego, chinidyna, dekstrometorfan, dekstrorfan, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka abirateronu, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, interakcje z alkoholem, karbamazepina, ketokonazol, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, metabolizm abirateronu, metabolizm CYP2C8, metabolizm CYP2D6, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, pioglitazon, receptor androgenowy, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, torsades de pointes, transporter OATP1B1, wąski indeks terapeutyczny, wchłanianie substancji czynnej, wydłużenie odstępu QT
Leksykon substancji czynnych
Flutamid – Interakcje

Flutamid, stosowany w terapii przeciwnowotworowej, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z wieloma lekami. Brak klinicznie istotnych interakcji z analogami LHRH, takimi jak octan leuproreliny, umożliwia ich bezpieczne łączenie. Jednakże flutamid nasila działanie doustnych antykoagulantów, np. warfaryny, prowadząc do wydłużenia czasu protrombinowego, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, flutamid może wydłużać odstęp QT, co stwarza wysokie ryzyko arytmii typu torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III, metadonu, fluorochinolonów (np. moksyfloksacyny) oraz leków przeciwpsychotycznych. W przypadku teofiliny obserwuje się wzrost jej stężenia w osoczu z powodu konkurencji o enzym CYP1A2, co wymaga monitorowania poziomu leku i dostosowania dawki.
2-hydroksyflutamid, agonista LHRH, amiodaron, analog LHRH, całkowita blokada androgenowa, chinidyna, CYP 1A2, czas protrombinowy, dofetylid, doustny antykoagulant, doustny lek przeciwkrzepliwy, dyzopiramid, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, fluorochinolon, flutamid, ibutylid, leczenie antyandrogenowe, lek hepatotoksyczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, octan leuproreliny, odstęp QT, sotalol, teofilina, terapia przeciwnowotworowa, torsade de pointes, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Librexa 11,25 mg

Produkt leczniczy LIBREXA (leuprorelina) wykazuje potencjał do wydłużania odstępu QT, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes. Interakcje farmakologiczne są szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA (chinidyna, dizopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), które wykazują addytywne działanie wydłużające QT. Podobne ryzyko dotyczy metadonu, moksyfloksacyny (antybiotyk chinolonowy) oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperydol, risperidon, kwetiapina). Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków z LIBREXĄ lub ścisłe monitorowanie EKG, zwłaszcza gdy odstęp QT przekracza 500 ms. Monitorowanie elektrolitów (K+, Mg2+, Ca2+) jest kluczowe, gdyż ich zaburzenia mogą potęgować ryzyko arytmii.
amiodaron, antybiotyk chinolonowy, badanie EKG, bradykardia, chinidyna, choroba wieńcowa, deprywacja androgenów, dizopiramid, dofetylid, fluorochinolon, haloperydol, ibutylid, kwetiapina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leuprorelina, metadon, moksyfloksacyna, niewydolność serca, opioidowy lek przeciwbólowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, risperidon, sotalol, stężenie elektrolitów, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Moksyfloksacyna – Interakcje

Moksyfloksacyna, fluorochinolon stosowany doustnie lub dożylnie, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których kluczowe dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co może prowadzić do zagrażających życiu arytmii typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, niektórymi antybiotykami (np. erytromycyna dożylna), lekami przeciwmalarycznymi (zwłaszcza halofantryna) oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi substancjami wydłużającymi QT. Dodatkowo, leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy) oraz te wywołujące bradykardię wymagają ostrożności i monitorowania, ze względu na zwiększone ryzyko arytmii. Farmakokinetycznie moksyfloksacyna wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym podaniu preparatów zawierających dwu- lub trójwartościowe kationy (Mg, Al, Fe, Zn) oraz węgla aktywowanego, co wymaga zachowania co najmniej 6-godzinnej przerwy lub unikania kojarzenia (węgiel aktywowany zmniejsza biodostępność o ponad 80%). Interakcje z digoksyną i glibenklamidem są klinicznie nieistotne, natomiast u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe zaleca się częstsze monitorowanie INR z uwagi na możliwe nasilenie działania przeciwzakrzepowego.
amfoterycyna B, amiodaron, arytmia torsade de pointes, chinidyna, cytochrom P450, digoksyna, dofetylid, dostępność ogólnoustrojowa, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyzopiramid, działanie niepożądane, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hiperglikemia, hipokaliemia, ibutylid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek moczopędny pętlowy, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeczyszczający, lek zobojętniający sok żołądkowy, pentamidyna, sotalol, sukralfat, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie
Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg

Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę oraz indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego – konieczne jest zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek i jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek. Hiperkaliemia może wystąpić także przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, soli potasu, NLPZ, heparyn, leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu/kotrimoksazolu, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, amiodaron, amisulpryd, antagonista receptora angiotensyny II, aurotiojabłczan sodu, bretylium, chinidyna, chloropromazyna, cukrzyca typu 2, cyjamemazyna, cyklosporyna, dantrolen, dializa, dofetylid, droperydol, dyzopiramid, estramustyna, ewerolimus, gliptyna, haloperydol, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, leukopenia, lewomepromazyna, linagliptyna, migotanie komór, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pimozyd, prokainamid, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sitagliptyna, sotalol, spironolakton, sulpiryd, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tiapryd, tiorydazyna, torsade de pointes, triamteren, trifluoperazyna, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Apo-Flutam 250 mg

Flutamid, stosowany w dawce 250 mg w produkcie Apo-Flutam, nie wykazuje interakcji z octanem leuproreliny, co umożliwia ich jednoczesne stosowanie w terapii przeciwnowotworowej. Istotne jest jednak monitorowanie pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza warfarynę, gdyż flutamid może nasilać jej działanie, prowadząc do wydłużenia czasu protrombinowego i zwiększonego ryzyka krwawień. W takich przypadkach zaleca się regularne badania czasu krzepnięcia oraz ewentualną korektę dawki leków przeciwzakrzepowych. Ponadto, flutamid może wydłużać odstęp QT w EKG, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadonu, moksyfloksacyny oraz leków przeciwpsychotycznych, ze względu na ryzyko torsade de pointes. W takich przypadkach wskazane jest monitorowanie EKG i dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
amiodaron, chinidyna, czas protrombinowy, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolon, flutamid, hepatotoksyczność, ibutylid, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, metadon, moksyfloksacyna, octan leuproreliny, odstęp QT, powikłanie krwotoczne, sotalol, terapia przeciwnowotworowa, torsade de pointes, warfaryna, zapis elektrokardiograficzny
Leksykon leków
Interakcje leku – Inhibace Plus 5 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Inhibace Plus, zawierający cylazapryl (5 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmów działania obu składników. Szczególnie istotne są interakcje prowadzące do zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu z sakubitrilem/walsartanem (przeciwwskazane), racekadotrylem, inhibitorami mTOR oraz wildagliptyną. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², gdzie stosowanie jest przeciwwskazane. Ponadto, stosowanie cylazaprylu z litem wymaga ścisłego monitorowania stężenia litu ze względu na ryzyko toksyczności, a leki oszczędzające potas i suplementy potasu mogą powodować hiperkaliemię, co wymaga kontroli poziomu potasu w surowicy.
aliskiren, amantadyna, amiloryd, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, biperyden, chinidyna, cukrzyca, cyklofosfamid, cyklosporyna, cylazapryl, digoksyna, dna moczanowa, dofetylid, doustny lek hipoglikemizujący, dyzopiramid, heparyna, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatriemia, hipotensja, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor mTOR, insulina, jodowy środek kontrastujący, ko-trimoksazol, kolestypol, kolestyramina, kwas acetylosalicylowy, lek cytotoksyczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lit, metotreksat, mielosupresja, niedepolaryzujący lek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, sakubitryl z walsartanem, sotalol, spironolakton, sympatykomimetyk, tiojabłczan sodowy złota, torsades de pointes, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Binabic 50 mg

Bikalutamid wykazuje hamujący wpływ na izoenzymy cytochromu P-450, głównie CYP3A4, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych. W badaniach klinicznych stwierdzono, że jednoczesne podawanie bikalutamidu z midazolamem zwiększa AUC midazolamu o około 80%, co wskazuje na znaczące hamowanie metabolizmu. Przeciwwskazane jest stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Konieczne jest także monitorowanie stężenia cyklosporyny podczas terapii skojarzonej oraz rozważenie zmniejszenia dawek leków blokujących kanał wapniowy i benzodiazepin. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających odstęp QT, takich jak antyarytmiki klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne, ze względu na ryzyko arytmii.
alkohol etylowy, amiodaron, analog LHRH, astemizol, benzodiazepina, bikalutamid, bloker kanału wapniowego, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, cytochrom P-450, cyzapryd, czas protrombinowy, dofetylid, dysfagia, dyzopiramid, enancjomer bikalutamidu, fenazon, hepatotoksyczność, hormon uwalniający hormon luteinizujący, ibutylid, indeks terapeutyczny, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, lek antyarytmiczny klasy IA, lek antyarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, metadon, midazolam, moksyfloksacyna, pochodna kumaryny, rak prostaty, sotalol, terapia antyandrogenowa, terfenadyna, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Goserelina – Interakcje

Goserelina, jako analog gonadoliberyny (GnRH), wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie w kontekście wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko torsades de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu gosereliny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), opioidowym metadonem, fluorochinolonem moksyfloksacyną oraz lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperydol, tiorydazyna, kwetiapina, olanzapina). Wymagane jest monitorowanie EKG oraz rozważenie alternatywnych terapii, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka arytmii komorowych, takimi jak niewydolność serca, bradykardia, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) czy wrodzone wydłużenie QT.
amiodaron, analog gonadoliberyny, arytmia komorowa, bradykardia, chinidyna, dofetylid, dyzopiramid, elektrofizjologia serca, farmakokinetyka, fluorochinolony, goserelina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibutylid, kwetiapina, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, metadon, moksyfloksacyna, monitoring EKG, niewydolność serca, olanzapina, repolaryzacja mięśnia sercowego, sotalol, terapia hormonalna, tiorydazyna, torsades de pointes, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Diphereline SR 3,75 3,75 mg

Preparat Diphereline SR 3,75 mg (tryptorelina) może wchodzić w interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wydłużającymi odstęp QT w EKG, co jest istotne ze względu na ryzyko torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych grupy IA (chinidyna, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), a także metadonu, moksyfloksacyny i leków przeciwpsychotycznych (pochodne fenotiazyny, haloperidol, pimozyd). Zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie EKG oraz stężenia elektrolitów (K+, Mg2+), aby minimalizować ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, tryptorelina może wpływać na wydzielanie gonadotropin, co wymaga monitorowania stanu hormonalnego pacjenta podczas terapii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu estrogenów, progestagenów i antyandrogenów.
amiodaron, antyandrogen, chinidyna, deprywacja androgenowa, dofetylid, estrogen, gonadotropina, haloperidol, ibutylid, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, pimozyd, pochodna fenotiazyny, progestagen, prokainamid, sotalol, stężenie elektrolitów, torsade de pointes, tryptorelina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg

Produkt Indix Combi, zawierający peryndopryl 5 mg oraz indapamid 1,25 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem (z powodu ryzyka zwiększenia stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane z uwagi na ryzyko obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (zwiększone ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek) oraz pozaustrojowymi metodami leczenia z błonami o dużej przepuszczalności (ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych). Ponadto, stosowanie NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami nerek. Należy także zwrócić uwagę na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon w dawkach 12,5-50 mg/dobę), inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II, heparyn, leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprimu i kotrimoksazolu, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu i funkcji nerek.
aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amisulpryd, bretylium, chinidyna, chloropromazyna, cyjamemazyna, cyklosporyna, dofetylid, doustny lek hipoglikemizujący, droperydol, dyzopiramid, eplerenon, erytromycyna dożylna, ewerolimus, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, halofantryna, haloperydol, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lewomepromazyna, linagliptyna, metadon, metformina, mineralokortykosteroid, mizolastyna, moksyfloksacyna, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra niewydolność nerek, pentamidyna, peryndopryl i indapamid, pimozyd, pochodna fenotiazyny, preparat naparstnicy, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sotalol, sparfloksacyna, spironolakton, stężenie litu w surowicy, sulpiryd, sultopryd, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, tiapryd, tiorydazyna, torsade de pointes, triamteren, trifluoperazyna, trimetoprim, winkamina
Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Interakcje

Tryptorelina, jako analog gonadoliberyny (GnRH), wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin oraz tymi, które mogą wydłużać odstęp QT. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie tryptoreliny z lekami antyarytmicznymi z grup IA (chinidyna, dizopiramid, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadonem, moksyfloksacyną oraz lekami przeciwpsychotycznymi (np. haloperidol, tiorydazyna, risperidon), które mogą zwiększać ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Zaleca się unikanie takich połączeń lub ścisłe monitorowanie EKG. Ponadto, tryptorelina może wchodzić w interakcje z lekami uwalniającymi histaminę, choć ich kliniczne znaczenie jest niskie, oraz z alkoholem, który może nasilać działania niepożądane (zawroty głowy, senność) i potencjalnie zwiększać ryzyko kardiologiczne, zwłaszcza u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego narażonych na osteoporozę.
amiodaron, analog gonadoliberyny, blokada androgenowa, chinidyna, dizopiramid, dofetylid, elektrokardiogram, fluorochinolony, gęstość mineralna kości, gonadotropiny, haloperidol, ibutylid, inhibitory aromatazy, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, leki antyarytmiczne, leki uwalniające histaminę, metadon, moksyfloksacyna, odstęp QT, osteoporoza, prokainamid, rak gruczołu krokowego, sotalol, supresja gonadotropin, torsade de pointes, tryptorelina, układ hormonalny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivabradine Viatris 5 mg

Iwabradyna, dostępna w dawkach 5 mg i 7,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście leczenia chorób układu sercowo-naczyniowego. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna) zwiększają AUC iwabradyny 7-8-krotnie, co znacząco nasila ryzyko bradykardii i jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 o działaniu chronotropowo-ujemnym, takie jak diltiazem i werapamil, podnoszą ekspozycję na lek 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, preparaty dziurawca zwyczajnego) obniżają stężenie iwabradyny, potencjalnie osłabiając jej efekt terapeutyczny, co może wymagać korekty dawki. Spożycie soku grejpfrutowego podwaja narażenie na iwabradynę i jest niezalecane. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron), które zwiększają ryzyko torsade de pointes i innych groźnych arytmii, dlatego ich łączna terapia z iwabradyną wymaga ścisłego monitorowania EKG lub jest przeciwwskazana.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, arytmia, azolowy lek przeciwgrzybiczny, azotan, barbiturat, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, cytochrom P450, cyzapryd, częstość pracy serca, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie depresyjne, erytromycyna doustna, erytromycyna dożylna, fenytoina, fibrat, flukonazol, halofantryna, hipokaliemia, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek wydłużający odstęp QT, meflochina, metabolizm substratów, nefazodon, nelfinawir, niedociśnienie, niewydolność serca, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pętlowy lek moczopędny, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sertyndol, sotalol, syldenafil, symwastatyna, tabletka powlekana, telitromycyna, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, werapamil, zespół długiego odstępu QT, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Zoladex 3,6 mg

Produkt leczniczy Zoladex (goserelina, 3,6 mg), będący agonistą GnRH, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami wpływającymi na wydłużenie odstępu QT w EKG. Szczególnie wysokie ryzyko wystąpienia torsade de pointes obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu Zoladexu z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) i klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), opioidowym analgetykiem metadonem, fluorochinolonami (np. moksyfloksacyna) oraz lekami przeciwpsychotycznymi (haloperydol, kwetiapina, risperidon, olanzapina). W takich przypadkach zalecane jest monitorowanie EKG oraz kontrola elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, aby minimalizować ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
agonista gonadoliberyny, amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, chinidyna, częstoskurcz komorowy, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolon, goserelina, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, ibutylid, kołatanie serca, kwetiapina, leczenie antyandrogenowe, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, odstęp QT, olanzapina, omdlenie, risperidon, sotalol, torsade de pointes, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Leuprostin 5 mg

Produkt leczniczy Leuprostin (5 mg, implant) zawierający leuprorelinę nie był przedmiotem specyficznych badań klinicznych dotyczących interakcji lekowych. Ze względu na farmakodynamiczne działanie leuproreliny na układ hormonalny, szczególnie istotne jest monitorowanie potencjalnych interakcji u pacjentów stosujących terapię przeciwandrogenową. Leczenie leuprostiną może prowadzić do wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna oraz leki przeciwpsychotyczne (np. haloperydol, rysperydon). Zaleca się unikanie kojarzenia tych leków lub ścisłe monitorowanie EKG, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (zaburzenia elektrolitowe, choroby sercowo-naczyniowe, bradykardia).
amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, bradykardia, chinidyna, choroba układu sercowo-naczyniowego, cisapryd, dofetylid, domperidon, dyzopiramid, haloperydol, ibutylid, kwetiapina, leczenie przeciwandrogenowe, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, leuprorelina, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, octan leuproreliny, olanzapina, ondansetron, opioid, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry elektrokardiograficzne, rysperydon, sotalol, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml

Produkt Decapeptyl 0,1 mg (octan tryptoreliny) nie był formalnie badany pod kątem interakcji lekowych, jednak istnieje potencjalne ryzyko interakcji, zwłaszcza z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin oraz tymi wydłużającymi odstęp QT w EKG. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków antyarytmicznych z grup IA (np. chinidyna, dizopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadonu, fluorochinolonów (np. moksyfloksacyna) oraz leków przeciwpsychotycznych (np. haloperidol, risperidon), ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub ścisłe monitorowanie EKG. Ponadto, tryptorelina może powodować blokadę androgenową, co dodatkowo zwiększa ryzyko kardiologicznych działań niepożądanych.
amiodaron, analog GnRH, blokada androgenowa, chinidyna, dizopiramid, dofetylid, EKG, estrogen, fluorochinolon, gonadotropina, haloperidol, ibutylid, klozapina, lek antyarytmiczny grupy IA, lek antyarytmiczny grupy III, lek przeciwpsychotyczny, lek uwalniający histaminę, metadon, moksyfloksacyna, olanzapina, progestagen, przewodnictwo elektryczne serca, repolaryzacja mięśnia sercowego, risperidon, sotalol, torsade de pointes, tryptorelina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Interakcje

Iwabradyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Farmakodynamicznie, jej działanie na zmniejszenie częstości pracy serca może nasilać efekty innych leków o podobnym mechanizmie, zwłaszcza tych wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.), co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych (tiazydowych i pętlowych), ze względu na ryzyko hipokaliemii i nasilenia arytmii. Iwabradyna jest metabolizowana przez CYP3A4, a jej stężenie w osoczu może być znacznie zwiększone przez silne inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna), co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko bradykardii. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (diltiazem, werapamil) również zwiększają stężenie iwabradyny (AUC 2-3 razy) i dodatkowo obniżają częstość akcji serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azolowa pochodna przeciwgrzybicza, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, halofantryna, hipokaliemia, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, meflochina, nefazodon, nelfinawir, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sertyndol, silny inhibitor CYP3A4, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zespół długiego odstępu QT, zyprazydon
Leksykon substancji czynnych
Tiapryd – Interakcje

Tiaprid, jako neuroleptyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do wzajemnego osłabienia działania, nasilenia działań niepożądanych lub zwiększenia ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (kabergolina, chinagolid) poza chorobą Parkinsona oraz z lewodopą ze względu na wzajemny antagonizm. Alkohol nasila działanie sedatywne tiaprydu i zwiększa ryzyko wydłużenia odstępu QT, dlatego jego spożycie jest niewskazane. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, hydrochinidyna) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), innych neuroleptyków (np. haloperydol, pimozyd), leków przeciwpasożytniczych (halofantryna, lumefantryna) oraz metadonu, ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca i torsades de pointes. Monitorowanie EKG i odstępu QT jest obligatoryjne, a jeśli to możliwe, należy przerwać leczenie lekami zwiększającymi to ryzyko.
W chorobie Parkinsona stosowanie tiaprydu z agonistami dopaminergicznymi (amantadyna, bromokryptyna, pramipeksol i inne) wymaga stopniowego obniżania dawki tiaprydu, aby uniknąć złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS). Leki powodujące bradykardię (beta-adrenolityki, diltiazem, werapamil, glikozydy nasercowe) oraz leki indukujące hipokaliemię (diuretyki, amfoterycyna B i.v., kortykosteroidy) zwiększają ryzyko torsades de pointes, co wymaga monitorowania elektrolitów, EKG i parametrów klinicznych. Tiaprid może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie krwi, zwiększając ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (opioidy, benzodiazepiny, leki przeciwhistaminowe H1, barbiturany) nasila depresję OUN, co może zaburzać koncentrację i zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjenta oraz unikanie alkoholu i leków zawierających alkohol podczas terapii tiaprydem.
agonista dopaminergiczny, amfoterycyna B, amiodaron, amitryptylina, baklofen, barbituran, benzodiazepina, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinagolid, chinidyna, choroba Parkinsona, diltiazem, dofetylid, doksepina, dyzopiramid, erytromycyna, glikokortykosteroid, glikozyd nasercowy, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, kabergolina, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, kosyntropina, lek anksjolityczny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, metadon, metoprolol, mianseryna, mirtazapina, nebiwolol, neuroleptyk, niewydolność serca, ortostatyczny spadek ciśnienia, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, pizotyfen, pochodna azotanu, receptor H1, sotalol, sparfloksacyna, środek przeczyszczający, sultopryd, talidomid, tetrakozaktyd, tiaprid, torsades de pointes, trimipramina, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie równowagi elektrolitowej, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Bicalutamide Accord 150 mg

Bikalutamid, substancja czynna leku Bicalutamide Accord 150 mg, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne głównie poprzez hamowanie izoenzymu CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C9, 2C19 i 2D6. W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne podawanie bikalutamidu zwiększa AUC midazolamu o około 80%, co wskazuje na potencjalne ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, zwłaszcza o wąskim indeksie terapeutycznym. Przeciwwskazane jest łączne stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Konieczna jest ostrożność i monitorowanie stężeń cyklosporyny oraz blokerów kanałów wapniowych, a także dostosowanie ich dawek w trakcie terapii bikalutamidem. Ponadto, bikalutamid może wypierać warfarynę i pochodne kumaryny z połączeń z białkami osocza, co wymaga częstszego monitorowania INR i ewentualnej korekty dawki leków przeciwzakrzepowych.
amiodaron, antagonista receptorów H2, antagonista witaminy K, astemizol, bikalutamid, bloker kanału wapniowego, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, dofetylid, dyzopiramid, enzym wątrobowy, fluorochinolon, hepatotoksyczność, ibutylid, immunosupresant, INR, izoenzymy CYP, ketokonazol, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odstęp QT, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, sotalol, terfenadyna, torsade de pointes, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Floxitrat 400 mg

Moksyfloksacyna, składnik leku Floxitrat 400 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, z których najistotniejsze dotyczą addycyjnego wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, lekami przeciwpsychotycznymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, wybranymi antybiotykami (np. erytromycyna i.v.), lekami przeciwmalarycznymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi i innymi (np. cyzapryd, winkamina i.v.). Dodatkowo, należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących leki obniżające stężenie potasu (diuretyki pętlowe i tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) oraz leki wywołujące bradykardię, ze względu na zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu. W przypadku preparatów zawierających dwu- i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) zalecana jest 6-godzinna przerwa między podaniem a moksyfloksacyną, aby uniknąć zmniejszenia jej wchłaniania. Węgiel aktywowany obniża biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, dlatego nie powinien być stosowany jednocześnie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, beprydyl, bradykardia, cefalosporyna, chinidyna, cyklosporyna, cytochrom P450, cyzapryd, difemanil, digoksyna, diuretyk pętlowy i tiazydowy, dofetylid, dydanozyna, dyzopiramid, erytromycyna, fluorochinolon, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, itrakonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, makrolid, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, pimozyd, probenecyd, ranitydyna, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sukralfat, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wartość INR, węgiel aktywowany, winkamina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abirateron Zentiva 500 mg

Abirateron Zentiva, stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia. Podawanie leku z pokarmem znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu octanu, co jest niezalecane ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo takiego postępowania. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), obniżają AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Natomiast silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest inhibitorem enzymów CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (2,9-krotny wzrost AUC) oraz pioglitazon (wzrost AUC o 46%), co wymaga ostrożności i monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron octan, amiodaron, chinidyna, cytochrom P450, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, rak gruczołu krokowego, receptor androgenowy, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, supresja androgenowa, swoisty antygen sterczowy, torsade de pointes, tramadol, transporter OATP1B1, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie sercowo-naczyniowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Kimoks 400 mg

Moksyfloksacyna (lek Kimoks 400 mg) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, z których najistotniejsze klinicznie dotyczą wydłużenia odstępu QT, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (np. chinidyna), klasy III (np. amiodaron), lekami przeciwpsychotycznymi (fenotiazyny, haloperydol), trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz niektórymi lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyna). Dodatkowo, leki obniżające stężenie potasu w surowicy (diuretyki pętlowe, tiazydowe, kortykosteroidy, amfoterycyna B) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu i wymagają monitorowania elektrolitów. Farmakokinetycznie, moksyfloksacyna wykazuje zmniejszone wchłanianie przy jednoczesnym podaniu z preparatami zawierającymi dwuwartościowe i trójwartościowe kationy (magnez, glin, żelazo, cynk) – zalecany jest odstęp około 6 godzin między podaniami. Węgiel aktywny redukuje biodostępność moksyfloksacyny o ponad 80%, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie poza sytuacjami przedawkowania.
amfoterycyna B, amiodaron, astemizol, bradykardia, chinidyna, digoksyna, diuretyki pętlowe, diuretyki tiazydowe, dofetylid, doustne leki przeciwzakrzepowe, dyzopiramid, działanie addycyjne, erytromycyna, fenotiazyny, glibenklamid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, kortykosteroidy, leki przeciwpsychotyczne, mizolastyna, odstęp QT, pentamidyna, pimozyd, sakwinawir, sertindol, sotalol, sparfloksacyna, sultopryd, terfenadyna, torsade de pointes, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, węgiel aktywny, wskaźnik INR, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Eligard 22,5 mg 22,5 mg

Eligard 22,5 mg zawiera octan leuproreliny, dla którego nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetycznych interakcji z innymi lekami. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT w EKG, gdyż terapia deprywacją androgenów sama może powodować wydłużenie tego odstępu. Leki takie jak przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, fluorochinolony (np. moksyfloksacyna) oraz leki przeciwpsychotyczne (klasyczne i atypowe) mogą zwiększać ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Zaleca się wykonanie wyjściowego EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka oraz regularną kontrolę podczas terapii skojarzonej.
amiodaron, chinidyna, deprywacja androgenów, dizopiramid, dofetylid, elektrokardiogram, fluorochinolony, haloperydol, ibutylid, kołatanie serca, kwetiapina, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, metadon, moksyfloksacyna, octan leuproreliny, olanzapina, omdlenie, sotalol, terapia hormonalna, tiorydazyna, torsade de pointes, uderzenia gorąca, wydłużenie odcinka QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Diphereline SR 11,25 mg 11,25 mg

Tryptorelina, jako analog gonadoliberyny (GnRH) o działaniu supresyjnym na wydzielanie gonadotropin, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, zwłaszcza z lekami wpływającymi na gospodarkę hormonalną oraz z preparatami wydłużającymi odstęp QT. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu tryptoreliny z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (chinidyna, dizopiramid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadonem, antybiotykiem moksyfloksacyną oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (haloperidol, kwetiapina, olanzapina), ze względu na wysokie lub średnie ryzyko wydłużenia odstępu QT i potencjalnych groźnych zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Zaleca się w takich przypadkach systematyczne monitorowanie EKG oraz dokładną analizę korzyści i ryzyka terapii. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków wpływających na poziom gonadotropin (np. steroidów anabolicznych, selektywnych modulatorów receptora estrogenowego) może zmniejszać skuteczność tryptoreliny, co wymaga regularnej kontroli stanu hormonalnego pacjenta.
amiodaron, analog GnRH, antybiotyk chinolonowy, chinidyna, deprywacja androgenowa, dizopiramid, dofetylid, fluorochinolon, haloperidol, hepatotoksyczność, ibutylid, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, metadon, moksyfloksacyna, odstęp QT, olanzapina, oś podwzgórze-przysadka-gonady, selektywny modulator receptora estrogenowego, sotalol, stan hormonalny, steroid anaboliczny, torsade de pointes, tryptorelina, zaburzenie hormonalne
Leksykon leków
Interakcje leku – Lutrate Depot 22,5 mg

Leuprorelina octan, substancja czynna Lutrate Depot 22,5 mg, nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z jej metabolizmu przez peptydazy, a nie enzymy cytochromu P-450, oraz umiarkowanego (46%) wiązania z białkami osocza. Jednakże, terapia deprywacją androgenów może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o podobnym działaniu, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, dyzopiramid) i III (np. amiodaron, sotalol), metadon, moksyfloksacyna oraz leki przeciwpsychotyczne. Ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, jest wysokie lub umiarkowane w zależności od leku, co wymaga monitorowania EKG i oceny bilansu korzyści i ryzyka.
amiodaron, arytmia serca, charakterystyka produktu leczniczego, chinidyna, cytochrom P-450, deprywacja androgenów, dofetylid, dyzopiramid, elektrokardiogram, fluorochinolon, ibutylid, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, leuprorelina octan, Lutrate Depot, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie elektrokardiograficzne, peptydaza, sotalol, stężenie elektrolitów, torsade de pointes, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Diphereline 0,1 mg 0,1 mg

Produkt leczniczy Diphereline 0,1 mg (tryptorelina) cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa pod względem interakcji farmakologicznych, bez zgłoszonych klinicznie istotnych interakcji w badaniach klinicznych. Niemniej jednak, ze względu na mechanizm działania polegający na deprywacji androgenowej, istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o podobnym działaniu, takich jak leki przeciwarytmiczne grup IA (chinidyna, prokainamid) i III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, fluorochinolony (np. moksyfloksacyna) oraz leki przeciwpsychotyczne (haloperydol, risperidon, olanzapina). Ryzyko to jest oceniane jako wysokie dla leków przeciwarytmicznych i metadonu, średnie dla fluorochinolonów i leków przeciwpsychotycznych. Zaleca się monitorowanie EKG u pacjentów przyjmujących tryptorelinę wraz z tymi lekami oraz regularną kontrolę stanu hormonalnego w przypadku terapii łączonej z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin.
amiodaron, analog GnRH, antagonista GnRH, badanie EKG, chinidyna, deprywacja androgenowa, Diphereline, dofetylid, fluorochinolon, gonadotropina, hormon płciowy, ibutylid, lek przeciwarytmiczny grupy IA, lek przeciwarytmiczny grupy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, moksyfloksacyna, prokainamid, sotalol, torsade de pointes, tryptorelina, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Richter 500 mg

Abirateron (Abiraterone Richter) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Podawanie leku na czczo jest zalecane ze względu na znaczne zwiększenie biodostępności przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, co może prowadzić do nieprzewidywalnych efektów terapeutycznych. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, ryfabutyna, ryfapentyna oraz ziele dziurawca, mogą obniżać stężenie abirateronu w osoczu nawet o 55% (AUC), co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co skutkuje zwiększonym narażeniem na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (AUC wzrasta 2,9-krotnie), pioglitazon (AUC wzrasta o 46%) oraz inne leki o wąskim indeksie terapeutycznym, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawek.
abirateron, amiodaron, antagonista aldosteronu, beta-adrenolityk, biodostępność, biotransformacja, dekstrometorfan, diuretyk oszczędzający potas, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, farmakokinetyka abirateronu, fenobarbital, fenytoina, fluorochinolon, hepatotoksyczność, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, pioglitazon, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, siarczan abirateronu, sotalol, spironolakton, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Reseligo 3,6 mg

Goserelina, substancja czynna produktu leczniczego Reseligo, wykazuje potencjał do wydłużania odstępu QT w elektrokardiogramie, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu Reseligo z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), opioidami (metadon), antybiotykiem moksyfloksacyną oraz lekami przeciwpsychotycznymi (haloperidol, tiorydazyna, risperidon, ziprasidon). Interakcje te mają charakter addytywny i znacząco zwiększają ryzyko groźnych arytmii komorowych, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie EKG pacjenta.
amiodaron, arytmia komorowa, chinidyna, choroby układu sercowo-naczyniowego, dofetylid, dyzopiramid, efekt proarytmiczny, elektrokardiogram, fluorochinolony, goserelina, haloperidol, ibutylid, leczenie przeciwandrogenowe, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, metabolizm substancji, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie EKG, monitorowanie funkcji serca, repolaryzacja komór, risperidon, sotalol, tiorydazyna, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, ziprasidon
Leksykon leków
Interakcje leku – Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Loreblok HCT, zawierający losartan potasowy oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje szerokie spektrum interakcji farmakologicznych wynikających z mechanizmów działania obu substancji czynnych. Losartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, może wchodzić w interakcje z lekami wpływającymi na stężenie potasu (np. spironolakton, triamteren, amiloryd, suplementy potasu), co zwiększa ryzyko hiperkaliemii i wymaga ścisłego monitorowania elektrolitów. Jednoczesne stosowanie z litem może prowadzić do zmniejszenia jego klirensu nerkowego i wzrostu toksyczności, co również wymaga kontroli stężenia litu. NLPZ, inhibitory ACE, inne ARB oraz aliskiren mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe losartanu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i osób w podeszłym wieku. Hydrochlorotiazyd, tiazydowy lek moczopędny, wykazuje interakcje z lekami wpływającymi na gospodarkę elektrolitową (kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna B), lekami cytotoksycznymi (np. metotreksat), lekami stosowanymi w dnie moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon, allopurynol) oraz glikozydami naparstnicy, co wymaga monitorowania elektrolitów, morfologii krwi i EKG. Ponadto, hydrochlorotiazyd może osłabiać tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawek leków przeciwcukrzycowych.
ACTH, aliskiren, allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, amina presyjna, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, biodostępność, biperyden, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, chinidyna, cyklofosfamid, cyklosporyna, cytochrom P450, dna moczanowa, dofetylid, dyzopiramid, flukonazol, glicyryzyna, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, jodowy środek kontrastujący, karbamazepina, klirens nerkowy, kolestyramina, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek urykozuryczny, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, losartan potasowy, metabolit losartanu, metotreksat, metylodopa, mielosupresja, morfologia krwi, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, preparaty litu, probenecyd, ryfampicyna, salicylan, sok grejpfrutowy, sotalol, spironolakton, sulfinpirazon, tiazydowy lek moczopędny, torsades de pointes, triamteren, tubokuraryna, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Tatica 500 mg

Abirateron octan, substancja czynna leku Tatica, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii raka gruczołu krokowego. Podawanie abirateronu z jedzeniem znacząco zwiększa jego wchłanianie, dlatego lek należy stosować na czczo zgodnie z charakterystyką produktu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), obniżają ekspozycję na abirateron o około 55%, co może obniżać skuteczność terapii, dlatego ich stosowanie należy unikać. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia stężenia substratów tych enzymów – np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez te enzymy.
abirateron octan, amiodaron, chinidyna, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, nowotwór gruczołu krokowego, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, PSA, rak prostaty, receptor androgenowy, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, statyna, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 80 mg

Sotalol chlorowodorek, ze względu na swoje właściwości farmakologiczne, niesie ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w obecności hipokaliemii i/lub bradykardii. Jednoczesne stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. przeciwarytmiczne klasy Ia i III, neuroleptyki, beprydyl, erytromycyna i.v.) jest przeciwwskazane ze względu na synergistyczne ryzyko arytmii komorowych. Leki takie jak diltiazem i werapamil mogą powodować nadmierną bradykardię i zaburzenia przewodzenia, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych. Hipokaliemia powinna być wyrównana przed rozpoczęciem terapii, a elektrolity i EKG monitorowane podczas leczenia, zwłaszcza przy stosowaniu leków moczopędnych, glikokortykosteroidów czy amfoterycyny B i.v. W przypadku konieczności stosowania leków wywołujących torsades de pointes, zaleca się regularną ocenę odstępu QT i monitorowanie EKG.
amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia pochodna dihydropirydyny, blokada receptorów beta-adrenergicznych, choroba Alzheimera, diltiazem, dofetylid, działanie inotropowe ujemne, elektrokardiografia, elektrolit, erytromycyna, glikemia, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, klirens wątrobowy, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lidokaina, metadon, metanefryna, moksyfloksacyna, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pochodna fenotiazyny, sotalol, sparfloksacyna, torsades de pointes, werapamil, wziewny anestetyk halogenowy, zaburzenie automatyzmu serca, zaburzenie przewodzenia zatokowo-przedsionkowego, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy
Leksykon substancji czynnych
Sotalol – Interakcje

Sotalol, będący lekiem przeciwarytmicznym klasy III z właściwościami beta-adrenolitycznymi, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, bradykardii oraz zaburzeń przewodzenia. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie sotalolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III (np. amiodaron, chinidyna), neuroleptykami (np. haloperydol, pimozyd), antagonistami wapnia (diltiazem, werapamil) oraz lekami wywołującymi hipokaliemię (leki moczopędne, glikokortykosteroidy). W takich przypadkach ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych jest bardzo wysokie, co wymaga przeciwwskazania lub ścisłego monitorowania EKG i stężenia elektrolitów. Ponadto, sotalol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskować objawy hipoglikemii oraz osłabiać kompensacyjne reakcje adrenergiczne podczas stosowania leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (np. klonidyna), co wymaga dostosowania dawkowania i stopniowego odstawiania leków.
amfoterycyna B, amiodaron, amlodypina, anestetyk halogenowy, antagonista wapnia, arytmia komorowa, azytromycyna, beta-adrenolityk, beta-agonista, bradykardia, chinidyna, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezil, dyzopiramid, erytromycyna, felodypina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, lek alfa-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lidokaina, metanefryna, metyldopa, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, prazosyna, propafenon, rywastygmina, torsade de pointes, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Abirateron – Interakcje

Abirateron, stosowany w terapii raka gruczołu krokowego, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie abirateronu na czczo jest obligatoryjne, gdyż jedzenie znacząco zwiększa jego wchłanianie, co może prowadzić do nieprzewidywalnej ekspozycji i ryzyka działań niepożądanych. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina czy ziele dziurawca, obniżają AUC abirateronu o około 55%, co może zmniejszać skuteczność leczenia i dlatego ich stosowanie powinno być unikane. Z kolei silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest także inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy, np. 2,9-krotny wzrost AUC dekstrometorfanu (substrat CYP2D6) oraz 46% wzrost AUC pioglitazonu (substrat CYP2C8). W związku z tym zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów, zwłaszcza przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 i CYP2C8.
abirateron octan, amiodaron, bradykardia, chinidyna, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie proarytmiczne, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2C8, enzym CYP2D6, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hipoglikemia, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, objawy pozapiramidowe, odstęp QT, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, pioglitazon, propafenon, propranolol, PSA, rak gruczołu krokowego, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, silny induktor CYP3A4, sotalol, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg

Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, która może być nasilona przez leki moczopędne nieoszczędzające potasu, leki przeczyszczające, amfoterycynę B, steroidy czy ACTH. Z kolei jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub heparyną sodową może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko kardiotoksyczności glikozydów naparstnicy oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych neuroleptyków i antybiotyków. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu z produktem Candepres HCT może powodować toksyczność wskutek wzrostu stężenia litu, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania.
aliskiren, amantadyna, amfoterycyna B, amifostyna, amina presyjna, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, baklofen, biperyden, chinidyna, chloropromazyna, cyklofosfamid, diazoksyd, dna moczanowa, dofetylid, dyzopiramid, efekt wazopresyjny, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna, jodowy środek kontrastujący, kandesartan cyleksetylu, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, metformina, metotreksat, mielosupresja, neuroleptyk, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, penicylina benzylowa, selektywny inhibitor COX-2, sotalol, suplement potasu, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tubokuraryna, układ renina-angiotensyna-aldosteron
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 40 mg

Sotalol chlorowodorek, będący lekiem klasy III przeciwarytmicznych, wykazuje istotne ryzyko indukcji groźnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de pointes, szczególnie w warunkach hipokaliemii i bradykardii. Współistniejące stosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, dofetylid, ibutylid), a także niektórymi neuroleptykami (np. tiorydazyna, haloperydol) i antybiotykami (erytromycyna dożylna, moksyfloksacyna), jest przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie ryzyka arytmii komorowych. Ponadto, sotalol hamuje kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe, co jest szczególnie istotne przy jednoczesnym stosowaniu floatafeniny lub podczas znieczulenia wziewnego halogenowego. Monitorowanie EKG oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, jest obligatoryjne w trakcie terapii, a hipokaliemię należy wyrównać przed rozpoczęciem leczenia.
alfa-metylodopa, amfoterycyna B, amifostyna, amiodaron, anestetyk halogenowy, antagonista wapnia, baklofen, beta-agonista, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezyl, dyzopiramid, erytromycyna dożylna, floatafenina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, guz chromochłonny, halofantryna, haloperydol, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lewomepromazyna, lidokaina, meflochina, metadon, mizolastyna, moksyfloksacyna, neostygmina, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odstęp QT, pentamidyna, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, propafenon, rywastygmina, sparfloksacyna, sulfonamid hipoglikemizujący, takryna, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsades de pointes, werapamil, winkamina, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Abirateron Aristo 250 mg

Abirateron Aristo wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii supresji androgenowej. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) zmniejszają AUC abirateronu o około 55%, co może obniżać skuteczność leczenia i dlatego ich jednoczesne stosowanie powinno być unikane, chyba że brak jest alternatyw. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest również inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy – np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 i CYP2C8 zaleca się monitorowanie toksyczności i rozważenie redukcji dawki. Ponadto metabolity abirateronu hamują nośnik OATP1B1, co może potencjalnie zwiększać stężenia leków eliminowanych przez ten transporter, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt.
abirateron octan, amiodaron, beta-bloker, chinidyna, CYP2C8, CYP2D6, dekstrometorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, OATP1B1, odstęp QT, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, PSA, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, sotalol, spironolakton, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivabradine Ranbaxy 5 mg

Iwabradyna, substancja czynna leku Ivabradine Ranbaxy, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Farmakodynamicznie, iwabradyna może nasilać wydłużenie odstępu QT i bradykardię, zwłaszcza w połączeniu z lekami wydłużającymi QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron, pimozyd, erytromycyna i.v.) oraz diuretykami tiazydowymi i pętlowymi, które mogą indukować hipokaliemię, zwiększając ryzyko arytmii. Farmakokinetycznie, iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4, co powoduje, że inhibitory tego enzymu (np. ketokonazol, klarytromycyna, diltiazem, werapamil) znacząco podnoszą stężenia iwabradyny w osoczu (od 2- do 8-krotnych wzrostów), zwiększając ryzyko bradykardii i innych działań niepożądanych. Silne inhibitory CYP3A4 są przeciwwskazane, a umiarkowane inhibitory wymagają ostrożności i często redukcji dawki (np. flukonazol 2,5 mg 2×/dobę przy HR >70/min). Spożycie soku grejpfrutowego podwaja ekspozycję na lek i jest niezalecane.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, arytmia, azolowa pochodna przeciwgrzybicza, barbiturat, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, częstość pracy serca, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, hipokaliemia, hipotensja, ibutylid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, nefazodon, nelfinawir, odstęp QT, omeprazol, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, syldenafil, symwastatyna, tachykardia, telitromycyna, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Olainfarm 500 mg

Abirateron Olainfarm, zawierający octan abirateronu, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii. Podawanie leku z jedzeniem znacząco zwiększa wchłanianie substancji czynnej, co nie zostało potwierdzone jako bezpieczne, dlatego nie zaleca się podawania abirateronu razem z pokarmem. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), zmniejszają AUC abirateronu o 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Silne inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu klinicznego. Abirateron jest inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na substraty tych enzymów – AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%, co wymaga ostrożności i monitorowania, zwłaszcza przy lekach o wąskim indeksie terapeutycznym. Metabolity abirateronu hamują nośnik OATP1B1 in vitro, co może podnosić stężenia leków eliminowanych przez ten transporter, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających tę interakcję.
amiodaron, chinidyna, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu wątrobowego, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, OATP1B1, octan abirateronu, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, PSA, receptor androgenowy, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, substancja czynna, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bicalutamide Accord 50 mg

Bikalutamid (50 mg) wykazuje istotne klinicznie interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez inhibicję izoenzymu CYP3A4, a w mniejszym stopniu CYP2C9, 2C19 i 2D6. W badaniach in vitro i klinicznych zaobserwowano zwiększenie biodostępności midazolamu o 80% po 28-dniowej terapii skojarzonej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bikalutamidu z terfenadyną, astemizolem i cyzaprydem ze względu na ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Wymagana jest ostrożność i monitorowanie stężenia cyklosporyny (potencjalna konieczność redukcji dawki), leków blokujących kanały wapniowe oraz substratów CYP3A4. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z pochodnymi kumaryny (np. warfaryna), gdzie bikalutamid może zwiększać PT i INR, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki antykoagulantu.
amiodaron, analog LHRH, antagonista receptora histaminowego, antypiryna, astemizol, AUC, bikalutamid, biodostępność, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, cyzapryd, czas protrombinowy, dofetylid, dyzopiramid, fluorochinolony, hepatotoksyczność, ibutylid, INR, izoenzym CYP 3A4, ketokonazol, lek przeciwandrogenowy, leki blokujące kanały wapniowe, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwpsychotyczne, metabolizm wątrobowy, metadon, midazolam, moksyfloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, prokinetyk przewodu pokarmowego, R-enancjomer bikalutamidu, rak gruczołu krokowego, sotalol, terfenadyna, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone STADA 500 mg

Octan abirateronu, substancja czynna preparatu Abiraterone STADA, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie leku na czczo jest kluczowe ze względu na znaczne zwiększenie wchłaniania przy jednoczesnym spożyciu pokarmu. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do istotnego wzrostu ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%. Silni induktorzy CYP3A4 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) zmniejszają AUC abirateronu o 55%, dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę abirateronu. Metabolity abirateronu hamują nośnik OATP1B1, co może potencjalnie zwiększać stężenia leków eliminowanych przez ten transporter, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających tę interakcję.
amiodaron, antygen PSA, chinidyna, CYP2C8, CYP2D6, cytochrom P450, dekstrometorfan, dekstrorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hepatotoksyczność, ibutylid, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, OATP1B1, octan abirateronu, oksykodon, pioglitazon, propafenon, propranolol, przyjmowanie na czczo, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, szlak metaboliczny, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan + HCT Genoptim 80 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Telmisartan + HCT Genoptim, zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy lek moczopędny), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są interakcje z litem, gdzie obserwuje się zwiększenie stężenia litu w surowicy i ryzyko toksyczności, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania. Hydrochlorotiazyd może indukować hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii przy stosowaniu glikozydów naparstnicy (np. digoksyny, której stężenie w osoczu może wzrosnąć o 49% maksymalnie i o 20% minimalnie), leków przeciwarytmicznych klas Ia i III oraz leków przeciwpsychotycznych, co wymaga monitorowania elektrolitów i EKG. Ponadto, stosowanie NLPZ może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, co wymaga ostrożności, odpowiedniego nawodnienia i monitorowania czynności nerek.
allopurynol, amantadyna, amifostyna, amina presyjna, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, chinidyna, cyklofosfamid, digoksyna, dofetylid, dyzopiramid, działanie hiperglikemizujące, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor COX-2, kolestyramina, kwasica mleczanowa, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpsychotyczny, lek urykozuryczny, metotreksat, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, probenecyd, sotalol, środek cytotoksyczny, sulfinpirazon, telmisartan, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna, żywica joniowymienna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivares 5 mg

Iwabradyna, metabolizowana wyłącznie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna, nelfinawir, rytonawir, nefazodon) zwiększają stężenie iwabradyny w osoczu 7-8-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko ciężkiej bradykardii i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, takie jak diltiazem i werapamil, podnoszą ekspozycję na iwabradynę 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie. Inne umiarkowane inhibitory, np. flukonazol, wymagają ostrożności i monitorowania częstości pracy serca, a dawkę iwabradyny należy rozpocząć od 2,5 mg dwa razy na dobę. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, barbiturany, fenytoina, preparaty dziurawca zwyczajnego) zmniejszają stężenie iwabradyny i mogą osłabiać jej działanie, co wymaga ewentualnej korekty dawki.
amiodaron, amlodypina, antagonista aldosteronu, antagonista angiotensyny II, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna dożylna, fenytoina, fibrat, flukonazol, halofantryna, hipokaliemia, hipotensja, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, iwabradyna, izoenzym CYP3A4, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpłytkowy, leki wydłużające odstęp QT, meflochina, nefazodon, nelfinawir, odstęp QT, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna dihydropirydyny, ryfampicyna, rytonawir, sertyndol, sok grejpfrutowy, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, torsade de pointes, warfaryna, werapamil, zaburzenia rytmu serca, zespół długiego odstępu QT, zyprazydon
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Fresenius Kabi 250 mg

Abirateron Fresenius Kabi wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii raka gruczołu krokowego. Podawanie abirateronu octanu z pokarmem jest niewskazane ze względu na znaczące zwiększenie jego wchłaniania i nieprzewidywalną ekspozycję. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), zmniejszają AUC abirateronu o około 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wpływają klinicznie istotnie na farmakokinetykę abirateronu, więc nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Abirateron jest inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy – np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a pioglitazonu o 46%. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 (np. metoprolol, kodeina) i CYP2C8 (np. pioglitazon, repaglinid) zaleca się ostrożność i rozważenie zmniejszenia dawki lub monitorowanie toksyczności.
abirateron octan, amiodaron, antybiotyk fluorochinolonowy, chinidyna, dekstrometorfan, dezypramina, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, flekainid, haloperydol, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, inhibitor enzymu wątrobowego, karbamazepina, ketokonazol, kodeina, lek przeciwpadaczkowy, metadon, metoprolol, moksyfloksacyna, nośnik OATP1B1, oksykodon, pioglitazon, prednizon, propafenon, propranolol, rak gruczołu krokowego, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, rysperydon, sotalol, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, tramadol, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivabradine Genoptim 5 mg

Iwabradyna, metabolizowana wyłącznie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, erytromycyna doustna) zwiększają stężenie iwabradyny w osoczu 7-8-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko ciężkiej bradykardii i jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 o działaniu bradykardyzującym (diltiazem, werapamil) zwiększają stężenie iwabradyny 2-3-krotnie i dodatkowo obniżają częstość pracy serca o około 5 uderzeń/min, co również stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Sok grejpfrutowy podwaja ekspozycję na iwabradynę, a leki indukujące CYP3A4 (np. ryfampicyna, barbiturany, dziurawiec) mogą zmniejszać jej stężenie nawet o 50%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Leki wydłużające odstęp QT (np. chinidyna, sotalol, amiodaron) w połączeniu z iwabradyną zwiększają ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania EKG.
amiodaron, amlodypina, antagoniści aldosteronu, antagoniści angiotensyny II, antybiotyki makrolidowe, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityki, bradykardia, chinidyna, choroba wieńcowa, CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, flukonazol, hipokaliemia, ibutylid, inhibitory ACE, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, itrakonazol, jozamycyna, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lacydypina, lanzoprazol, leki moczopędne, leki przeciwgrzybicze azolowe, nefazodon, nelfinawir, odstęp QT, omeprazol, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, sotalol, syldenafil, symwastatyna, telitromycyna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, werapamil, zaburzenia rytmu serca, zespół długiego QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotalol Aurovitas 160 mg

Sotalol chlorowodorek, jako lek przeciwarytmiczny klasy III, niesie ryzyko wywołania poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, szczególnie w obecności hipokaliemii i/lub bradykardii. Współstosowanie sotalolu z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, niektóre neuroleptyki, erytromycyna i.v., moksyfloksacyna) jest przeciwwskazane ze względu na bardzo wysokie ryzyko arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie sotalolu z halofantryną, pentamidyną, sparfloksacyną i metadonem ze względu na zwiększone ryzyko torsades de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia (diltiazem, werapamil), które mogą powodować bradykardię, zaburzenia przewodzenia i niewydolność serca, wymagając ścisłego monitorowania EKG i stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych.
alfa-metylodopa, ambenonium, amfoterycyna B, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, beta-agonista, chinidyna, chloropromazyna, cyjamemazyna, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dofetylid, donepezyl, dyzopiramid, floatafenina, galantamina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, guz chromochłonny, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochinidyna, ibutylid, inhibitor cholinoesterazy, insulina, klonidyna, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lewomepromazyna, lidokaina, meflochina, metadon, monitorowanie EKG, neostygmina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pentamidyna, pilokarpina, pirydostygmina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, propafenon, rywastygmina, sotalol chlorowodorek, sparfloksacyna, sulfonamid hipoglikemizujący, takryna, tetrakozaktyd, tiorydazyna, torsades de pointes, trifluoperazyna, werapamil, wziewny anestetyk halogenowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Eligard 45 mg 45 mg

Produkt leczniczy Eligard 45 mg zawiera 45 mg octanu leuproreliny (odpowiadającego 41,7 mg leuproreliny) i nie posiada udokumentowanych badań farmakokinetycznych dotyczących interakcji z innymi lekami. Terapia deprywacją androgenów z użyciem tego preparatu może prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG, co wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków o podobnym działaniu, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dizopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), antybiotyki chinolonowe (moksyfloksacyna), leki przeciwpsychotyczne (haloperydol, risperidon, kwetiapina) oraz opioidowe leki przeciwbólowe (metadon). Ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes, jest szczególnie wysokie przy lekach przeciwarytmicznych klasy IA i III, a średnie przy pozostałych wymienionych grupach. Spożycie alkoholu podczas terapii może nasilać działania niepożądane, takie jak uderzenia gorąca, zaburzenia nastroju oraz potencjalnie wpływać na układ sercowo-naczyniowy, co wymaga ostrożności.
amiodaron, antybiotyk chinolonowy, bradykardia, chinidyna, choroba wieńcowa, deprywacja androgenów, dizopiramid, dofetylid, haloperydol, ibutylid, kwetiapina, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, leuprorelina, metadon, moksyfloksacyna, monitorowanie elektrokardiograficzne, niewydolność serca, octan leuproreliny, opioidowy lek przeciwbólowy, risperidon, sotalol, torsade de pointes, uderzenie gorąca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca