Interakcje leku
Abirateron Aristo 250 mg

Abirateron Aristo wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii supresji androgenowej. Silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) zmniejszają AUC abirateronu o około 55%, co może obniżać skuteczność leczenia i dlatego ich jednoczesne stosowanie powinno być unikane, chyba że brak jest alternatyw. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron jest również inhibitorem CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te enzymy – np. AUC dekstrometorfanu wzrasta około 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%. W przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6 i CYP2C8 zaleca się monitorowanie toksyczności i rozważenie redukcji dawki. Ponadto metabolity abirateronu hamują nośnik OATP1B1, co może potencjalnie zwiększać stężenia leków eliminowanych przez ten transporter, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas stosowania leku Abirateron Aristo należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalne interakcje z innymi lekami oraz wpływ jedzenia na wchłanianie leku. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji oraz zalecenia mające na celu maksymalizację efektywności terapii i minimalizację ryzyka działań niepożądanych.1

Wpływ jedzenia na wchłanianie abirateronu octanu

Przyjmowanie abirateronu z posiłkami znacząco zwiększa wchłanianie substancji czynnej. Z uwagi na brak ustalonej skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku podawanego z jedzeniem, Abirateron Aristo nie powinien być przyjmowany razem z posiłkami. Zalecenia dotyczące prawidłowego przyjmowania leku znajdują się w odpowiednich punktach charakterystyki produktu leczniczego.2

Interakcje z induktorami CYP3A4

Badania kliniczne wykazały znaczący wpływ silnych induktorów CYP3A4 na farmakokinetykę abirateronu. U zdrowych ochotników przyjmujących ryfampicynę (silny induktor CYP3A4) w dawce 600 mg na dobę przez 6 dni, a następnie pojedynczą dawkę 1000 mg abirateronu octanu, zaobserwowano zmniejszenie średniego AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%. Podczas terapii abirateronem należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4, takich jak:3

  • Fenytoina – stosowana w leczeniu padaczki
  • Karbamazepina – stosowana w leczeniu padaczki i zaburzeń dwubiegunowych
  • Ryfampicyna – antybiotyk stosowany głównie w leczeniu gruźlicy
  • Ryfabutyna – antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń prątkami
  • Ryfapentyna – antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy
  • Fenobarbital – lek przeciwpadaczkowy
  • Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) – preparat ziołowy stosowany m.in. w leczeniu łagodnych do umiarkowanych stanów depresyjnych

Jednoczesne stosowanie powyższych leków z abirateronem może być rozważane jedynie w sytuacji, gdy nie istnieje alternatywne leczenie.4

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

W przeciwieństwie do induktorów CYP3A4, badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podawanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, nie miało istotnego klinicznego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Oznacza to, że leki hamujące aktywność CYP3A4 prawdopodobnie nie wpływają znacząco na metabolizm abirateronu.5

Wpływ abirateronu na metabolizm innych leków

Abirateron jest inhibitorem enzymów wątrobowych CYP2D6 i CYP2C8, co może prowadzić do interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy.6

Wpływ na leki metabolizowane przez CYP2D6

Badania dotyczące interakcji wykazały, że abirateron octan (w skojarzeniu z prednizonem) zwiększa ekspozycję na dekstrometorfan, który jest substratem CYP2D6. Całkowite narażenie na dekstrometorfan (AUC) wzrosło około 2,9-krotnie, a AUC24 dekstrorfanu (aktywnego metabolitu dekstrometorfanu) zwiększyło się o około 33%. W związku z tym zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, zwłaszcza z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym.7

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania abirateronu z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym, należy rozważyć zmniejszenie dawki tych leków.8

Przykłady leków metabolizowanych przez CYP2D6 obejmują:9

Wpływ na leki metabolizowane przez CYP2C8

Badania interakcji lekowych wykazały, że abirateron wpływa również na metabolizm leków będących substratami CYP2C8. W badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników, po podaniu pioglitazonu z pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu octanu, zaobserwowano zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, podczas gdy AUC czynnych metabolitów pioglitazonu M-III i M-IV zmniejszyło się o 10%.10

Zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem występowania objawów toksyczności związanych z jednocześnie stosowanymi substratami CYP2C8 o wąskim indeksie terapeutycznym.11

Przykłady leków metabolizowanych przez CYP2C8 to:12

  • Pioglitazon – lek przeciwcukrzycowy z grupy tiazolidynedionów
  • Repaglinid – lek przeciwcukrzycowy z grupy meglitynidów

Interakcje z transporterami leków

Badania in vitro wykazały, że główne metabolity abirateronu – siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu, hamują wychwyt wątrobowy nośnikiem OATP1B1. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia leków eliminowanych przez OATP1B1. Jednak obecnie brak jest dostępnych danych klinicznych potwierdzających występowanie tych interakcji w praktyce.13

Stosowanie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QT

Terapia supresji androgenowej, do której należy leczenie abirateronem, może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania abirateronu z lekami, które:14

  • mogą wydłużać odstęp QT
  • mogą wywoływać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes

Do takich leków należą:15

  • Leki przeciwarytmiczne klasy IA: np. chinidyna, dyzopiramid
  • Leki przeciwarytmiczne klasy III: np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid
  • Metadon – syntetyczny opioid stosowany w leczeniu bólu i uzależnienia od opioidów
  • Moksyfloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów
  • Leki przeciwpsychotyczne – stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych

Stosowanie ze spironolaktonem

Spironolakton, lek moczopędny oszczędzający potas, wiąże się z receptorem androgenowym i może zwiększać stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA). Jednoczesne stosowanie spironolaktonu z abirateronem nie jest zalecane.16

Interakcje abirateronu z alkoholem

W dostępnej dokumentacji produktu leczniczego Abirateron Aristo brak jest bezpośrednich danych dotyczących interakcji abirateronu z alkoholem etylowym. Jednak biorąc pod uwagę mechanizm działania leku i jego metabolizm wątrobowy, należy rozważyć następujące potencjalne aspekty interakcji:

  • Zarówno abirateron, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co może prowadzić do konkurencji o enzymy wątrobowe
  • Alkohol może nasilać hepatotoksyczność, która jest jednym z potencjalnych działań niepożądanych abirateronu
  • Spożywanie alkoholu może wpływać na przestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leku na czczo

Z uwagi na brak szczegółowych badań w tym zakresie, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii abirateronem. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem prowadzącym odnośnie bezpiecznego spożywania alkoholu w trakcie leczenia.

Tabela interakcji leku Abirateron Aristo z innymi produktami leczniczymi

Lek/grupa leków Mechanizm interakcji Skutek interakcji Poziom istotności Zalecenia
Induktory CYP3A4
(fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna, fenobarbital, ziele dziurawca)
Przyspieszają metabolizm abirateronu Zmniejszenie AUC abirateronu w osoczu o ok. 55% Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania, chyba że nie istnieje alternatywa terapeutyczna
Inhibitory CYP3A4
(np. ketokonazol)
Hamowanie metabolizmu abirateronu Brak istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę abirateronu Niski Brak szczególnych zaleceń
Leki metabolizowane przez CYP2D6
(metoprolol, propranolol, dezypramina, wenlafaksyna, haloperydol, rysperydon, propafenon, flekainid, kodeina, oksykodon, tramadol)
Abirateron hamuje CYP2D6 Zwiększenie ekspozycji na leki metabolizowane przez CYP2D6 (np. 2,9-krotne zwiększenie AUC dekstrometorfanu) Wysoki (szczególnie dla leków o wąskim indeksie terapeutycznym) Rozważyć redukcję dawki; monitorować pod kątem działań niepożądanych
Leki metabolizowane przez CYP2C8
(pioglitazon, repaglinid)
Abirateron hamuje CYP2C8 Zwiększenie AUC pioglitazonu o 46%, zmniejszenie AUC metabolitów o 10% Umiarkowany do wysokiego Monitorować pod kątem objawów toksyczności
Substraty OATP1B1 Metabolity abirateronu hamują OATP1B1 Potencjalne zwiększenie stężenia leków eliminowanych przez OATP1B1 Nieznany (brak danych klinicznych) Zachować ostrożność
Leki wydłużające odstęp QT
(leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne)
Addytywny efekt na wydłużenie odstępu QT Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes Wysoki Zachować szczególną ostrożność; rozważyć monitorowanie EKG
Spironolakton Wiązanie z receptorem androgenowym Może zwiększać stężenie PSA Umiarkowany Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Alkohol Konkurencja o enzymy wątrobowe, potencjalne nasilenie hepatotoksyczności Brak bezpośrednich danych Nieznany Zalecana ostrożność i ograniczenie spożycia
Pokarmy Zwiększają wchłanianie abirateronu Znacząco zwiększone wchłanianie abirateronu octanu Wysoki Nie wolno podawać leku z jedzeniem
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl